Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Σάββατο, 31 Μαΐου 2008

Φόβος, κοντρόλ, πλεονεξία

Η Χριστική Οδός των Άγιων Όντων είναι οδός Τελειότητας. Ας μην μας τρομάζει η λέξη. Είναι η απλή εκείνη κατάσταση η γεμάτη όμως Επίγνωση, Συνειδητότητα και Λειτουργικότητα. Ο κάθε ένας μας καλείται να εργαστεί προς αυτήν με ταπεινότητα και χαρά, αφήνοντας πίσω σκέψεις αμφιβολίας, φόβου και αναξιότητας γιατί ακόμα και αυτή η υπερβολική αίσθηση αναξιότητας ή κακώς εννοούμενης "ταπεινότητας" είναι εγωισμός που προσπαθεί να μας χωρίσει απ' τον Πατέρα. Ο εγωισμός είναι ο εγκλωβισμός του ανθρώπου απ' την Ένωση με το Πατέρα. Δεν αφήνουμε δηλαδή το Πατέρα να λειτουργήσει μέσα από μας, από φόβο, νομίζοντας ότι έχοντας "εμείς" τον έλεγχο (η προσωπικότητά μας δηλαδή) θα πράξουμε καλύτερα. Κι εκεί ξεκινά η μαύρη μαγεία που διέπει την εποχή μας. Το να θέλουμε να έχουμε το κοντρόλ σε όλα, να προσπαθούμε πολύ για να "φτιάξουμε" τις καταστάσεις όπως εμείς τις θέλουμε (βλ. γενετικές μεταλλάξεις στα τρόφιμα κλπ.), χωρίς εσωτερική χαλάρωση και "άφημα" στο Θεό που στο κάτω κάτω Εκείνος γνωρίζει καλύτερα που βρίσκεται η ευτυχία μας, αρκεί να Τον αφήσουμε να μας δώσει τα δώρα Του ενώ εμείς βέβαια κάνουμε το καλύτερο, το ηθικότερο που μπορούμε κάθε στιγμή.

Ο άνθρωπος μέσα απ' το φόβο και την ανασφάλεια του να έχει αρκετά, να μην του λείψουν όλα εκείνα που θεωρεί "αναγκαία" (τι λέξη κι αυτή, η ανάγκη!) έκανε τα μεγαλύτερα εγκλήματα απέναντι στη γη, στους συνανθρώπους και στα ζώα, ξεχνώντας τελείως τι εστί Θεία Πρόνοια που χορηγεί σε όποιον ζει σύμφωνα με τους Νόμους της Ζωής. Η πλεονεξία, η κατανάλωση και η πολυπλοκότητα έχουν βάλει τον άνθρωπο σε μια φυλακή απ' την οποία μόνο με την επιστροφή στην απλότητα μπορεί να βγει. Για να γίνει κανείς απλός σα παιδί ξανά, προϋποθέτει την απάρνηση των φόβων και των ανασφαλειών: "ακόμα κι αν δεν έχω το τάδε αμάξι ή το τάδε ρούχο κλπ, νιώθω όμορφα, έχω αυτοπεποίθηση, είμαι γεμάτος γιατί ξέρω ότι είμαι μοναδικό παιδί του Πατέρα και το έργο μου εδώ στη γη είναι μοναδικό", με λίγα λόγια αυτοεκτίμηση και αγάπη προς τον εαυτό... έτσι απλά, χωρίς να χρειάζεται να έχουμε για να νιώθουμε ασφαλής και αγαπητοί... Ακόμα κι αν δεν είμαστε όμορφοι ή πλούσιοι, η επίκληση του Θείου Φωτός στη ζωή μας μας ομορφαίνει, μας πλουτίζει και όλοι τελικά μας αγαπούν.

Ας γίνει ο διαλογισμός η βάση της καθημερινότητάς μας. Το εργαλείο εκείνο που εξισορροπεί, ανατάσσει, εξυψώνει και εξαγνίζει τα όποια βάρη της ζωής. Έτσι κάθε μέρα γινόμαστε ελαφρότεροι, αποκτούμε φτερά που έχουν την ιδιότητα πολύ εύκολα να μας πηγαίνουν στη Πηγή της Τροφής, στο Φως. Αρκεί η καθημερινή μικρή εξάσκηση στο διαλογισμό/προσευχή και η χρησιμοποίηση των πνευματικών εργαλείων εκείνων (τεχνικών, διαλογισμών, προσευχών κλπ) που η Θεία Πρόνοια μας έχει φέρει στο δρόμο μας.



2 σχόλια:

ΔΗΜΗΤΡΗΣ είπε...

ΟΚ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΑ ΑΥΤΑ ΑΛΛΑ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ?

Elena είπε...

Να πνευματικοποιηθούμε ώστε να αποφοιτήσουμε από το σχολείο που λέγεται Γη.

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)