Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Σάββατο, 31 Μαΐου 2008

Αυτόφωτα όντα

Ο πνευματικός δρόμος είναι πορεία θετικότητας. Καλούμαστε να είμαστε ενεργητικοί προς τη ζωή κι όχι παθητικοί και νωθροί. Όχι επιθετικοί αλλά θετικοί. Δημιουργοί θετικότητας και αγάπης.

Συνήθως οι άνθρωποι σαν ζητιάνοι περιμένουν να πάρουν αγάπη, να τραφούν από κάποιον "άλλον", από μια σχέση, από τους φίλους, απ' το φαγητό κλπ. Ο πνευματικός άνθρωπος εκεί διαφοροποιείται, γίνεται δότης στη ζωή, τρέφει, δίνει αγάπη, δίνει ζωή στη ζωή xωρίς να περιμένει να πάρει και χωρίς αμφιβολίες για το πως θα λάβει ο άλλος την αγάπη του. Ανοίγει τη καρδιά του, λέει ένα καλό λόγο στον αδελφό του με ευκολία (όχι με ελαφρότητα) και χωρίς να φοβάται. Αυτό είναι και το νόημα της ανιδιοτελούς αγάπης, να δίνεις χωρίς να περιμένεις να πάρεις ή να νιώθεις αδικημένος. Η αίσθηση του "είμαι αδικημένος απ' τη ζωή" δείχνει μια παθητική στάση, μια αναμονή να τραφεί κανείς και να πάρει αγάπη απ' τους "άλλους". Μια τέτοια επιδίωξη είναι μάταιη βέβαια γιατί δεν μπορεί να περιμένει κανείς συνεχώς απ΄ τους άλλους να τον κολακεύουν.

Πρέπει να μάθουμε να γίνουμε αυτόφωτοι κι όχι ετερόφωτοι. Η Χριστική Οδός που όλα τα Άγια Όντα περπάτησαν και εκπλήρωσαν είναι οδός Ηλιακή, φωτεινή. Γίνεται κάποιος το ίδιο το φως, λειτουργεί τον εαυτό του, βγαίνει απ' την αδράνεια και γίνεται θετικός. Και η ζωή τρέφει εκείνους που δίνουν στη ζωή ζωή. Για να γίνουν όλα αυτά βέβαια πρέπει να μάθουμε να φτάνουμε στο "κέντρο" μας, στη τράπεζα εκείνη που έχουμε στη καρδιά και βρίσκονται όλα τα αγαθά. Μέσα στο διαλογισμό αυτό κάνουμε, πλησιάζουμε το κέντρο μας, εξισορροπούμε και αφήνουμε φυσικά να ρεύσει η Ενέργεια του Πατρός.

Eπίσης πρέπει να καθαρίζουμε τα προσκόμματα στο δρόμο μας. Αυτά μπορεί να είναι από διατροφικές χαμηλές συνήθειες που δεν αφήνουν το σώμα να εκλεπτυνθεί και ν' ανασάνει, μέχρι συνήθειες του νου, τρόποι σκέψεις και συμπεριφοράς, σκληρότητα, ανασφάλειες, ανισορροπίες και τόσα άλλα. Χρειάζεται ιδιαίτερη εγρήγορση στη καθημερινότητα ώστε να συνειδητοποιούμε όλα αυτά που μας χωρίζουν απ' την Τελειότητα και κατόπιν να τα μεταμορφώνουμε. Ένας τρόπος συνειδητοποίησης του "λάθους" μας είναι ο καθρέφτης αυτός που λέγεται σχέσεις, φιλικές, συναισθηματικές κλπ. Το πως μας φέρονται οι άλλοι είναι μια ένδειξη της εσωτερικής μας κατάστασης, όποιος κι αν είναι αυτός ο "άλλος". Ο πνευματικός άνθρωπος δεν πρέπει να ρίχνει τις ευθύνες για τη κατάσταση της ζωής του σε κάποιον έξω απ' αυτόν. Οι "άλλοι" είναι κομμάτια του εαυτού μας και το πως μας φέρονται μας δείχνει το αν πάμε καλά στη πνευματική μας πορεία ή όχι.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)