Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2008

Ηδονές και βαμπιρισμός

Μα γιατί οι άνθρωποι στην εποχή μας είναι τόσο εστιασμένοι στις ηδονές; Ζούμε στην αποκορύφωση του υλισμού όπου το φαγητό, το σεξ, οι απολαύσεις γενικά, έχουν γίνει ίσως η μόνη επιδίωξη και στόχος. Ο κόσμος θέλει να βγάζει χρήματα για να απολαμβάνει ανέσεις και να κάνει ταξίδια, θέλει να κάνει παιδιά για να απολαμβάνει την αγάπη τους και τη παρουσία τους, θέλει να κάνει σχέσεις για να παίρνει την ενέργεια και τη προσοχή του άλλου, θέλει να πετυχαίνει κοινωνικά για να παίρνει την επιβεβαίωση -δηλαδή την ενέργεια- του κοινωνικού του περίγυρου. Θέλει να φοράει ωραία ρούχα για να παίρνει τη προσοχή/ενέργεια των γύρω του. Θέλει να βλέπει τηλεόραση για να γελά και να ευχαριστιέται. Πραγματικά είναι άπειροι οι τρόποι με τους οποίους προσπαθούμε να πάρουμε ενέργεια από το περιβάλλον και τους άλλους ανθρώπους. Όλη αυτή η κατάσταση λέγεται βαμπιρισμός.

Γιατί αναζητούμε την ευχαρίστηση και τις ηδονές όμως; Πολύ απλά γιατί μας λείπει ενέργεια. Και όταν μας λείπει ενέργεια έρχεται η ανάγκη βαμπιρισμού, η ανάγκη δηλαδή να πάρουμε ενέργεια από εξωτερικές πηγές και ανθρώπους. Οι ηδονές μας δίνουν λίγη ενέργεια που όμως είναι χαμηλή, βρώμικη και δεν κρατά παρά λίγες στιγμές. Το ζήτημα όμως είναι να αυτό-ενεργοποιηθούμε, να γίνουμε άνθρωποι φωτισμένοι, που θα είναι γεμάτοι ενέργεια η οποία θα πηγάζει από την ένωση με την πραγματική Πηγή. Μέσα από το διαλογισμό, την ένωση με το Θεό, μπορούμε και πρέπει να το καταφέρουμε

Αναρωτιέμαι συχνά, αν το κίνητρό μας στη ζωή δεν ήταν η ευχαρίστηση, τι θα ήταν;

Ο έξυπνος και φωτισμένος άνθρωπος ξέρει ότι η πραγματική ευχαρίστηση έρχεται από μη-εγωιστικές επιδιώξεις, από την υπηρεσία στο κόσμο, από την έλλειψη εγωκεντρισμού. Δεν μιλάω για μια ζωή στείρα χωρίς ευχαρίστηση ή χωρίς σχέσεις, κοινωνικότητα και δραστηριότητες – ο φωτισμένος άνθρωπος μπορεί να τα κάνει όλα αυτά αλλά η διαφορά είναι ότι δεν τα έχει ‘ανάγκη’ για να ‘τραφεί’.
Άλλωστε η φυσική μας κατάσταση είναι η ευδαιμονία! Αρκεί να εξαγνιστούμε και να την αποκαλύψουμε. Τότε, ακόμα κι αν δεν έχουμε τίποτα, ακόμα κι αν ζούμε σε σπηλιά, θα βιώνουμε τον παράδεισο. Αν ο άνθρωπος έχει έλλειψη ενέργειας, και όλα τα αγαθά του κόσμου να έχει θα νιώθει πεινασμένος…

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Οσο απουσιαζει η θεια χαρη απο την ζωη μας, η ζωτικη ενεργεια, τοτε ειμαστε νεκροι εσωτερικα, τυφλοι αναζητητες του τιποτα. Εγωισμος. Τυφλωση. Καταστροφη. Αυτο βιωνουμε τωρα. Και θα τιμωρηθουμε. Αλλα μαζι με τα ξερα πανε και τα χλωρα!

Elena είπε...

Είναι όντως καταστροφή η αναζήτηση ευχαρίστησης/ηδονών. Φέρνει ασθένεια, κατάθλιψη, αποσύνθεση σχέσεων...

Το πρόβλημα είναι ότι στις κοινωνίες μας δεν διδάσκεται το πως και από που θα πάρουμε αληθινή ενέργεια, νερό που ξεδιψά όπως είπε και ο Χριστός. Δηλαδή δεν διδάσκεται ο διαλογισμός και η προσευχή, η επι-Κοινωνία και ένωση με τη Πηγή. Αλλά κι ο κόσμος αρνείται να μπει σε πορεία αυτο-ενεργοποίησης, προτιμά τον βαμπιρισμό, είναι πιο 'εύκολος'.

Ανώνυμος είπε...

αγαπητέ-ή ανώνημε-η νομίζω πως κάθε ψυχή έχει το δικό της βουνό από κάρμα-φορτίο- να κάψει.Κανένας ''χλωρός'' δεν καίγεται ακόμα κι αν βρίσκεται ανάμεσα σε χιλιάδες ''ξερούς''.Η ανύψωση είναι προσωπικός λογαριασμός...

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)