Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2008

Όσο κανείς πάει προς τον Εαυτό, τόσο Εκείνος φαίνεται να απομακρύνεται

"Όσο κανείς πάει προς τον Εαυτό, τόσο Εκείνος φαίνεται να απομακρύνεται, σε μια προσπάθεια διεύρυνσης της ατομικής συνειδητότητας. Προχωράει για εξερεύνηση του Εαυτού και των δυνατοτήτων. Είναι σοφό να κινείται κανείς σ’αυτό το νήμα της διαρκούς μεταμόρφωσης, καθώς είναι ο πιο ασφαλής δρόμος."

**********************

Ίσως έχετε παρατηρήσει, ότι όσο κανείς προχωράει και νιώθει ότι πάει να ενωθεί με τον Εαυτό του, τόσο εκείνος απομακρύνεται. Είναι μια ουτοπική εργασία αυτή του πνευματικού ανθρώπου! Εργαζόμαστε να φέρουμε στο παρόν το μέλλον, το ουτοπικό στο τώρα. Πόσο βαρετά θα ήταν τα πράγματα αν αυτό δεν ήταν έτσι...

Το ότι προσπαθούμε και πάντα κάτι μας ξεφεύγει δεν σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχει εξέλιξη. Επίσης δεν θα λείπουν οι πολύτιμες εκείνες στιγμές της 'επίτευξης', όταν δηλαδή κάποιος νιώθει ότι έχει καταφέρει το στόχο της περιόδου εκείνης. Πάντα βέβαια ο στόχος θα απομακρυνθεί ξανά, για ένα νέο γύρο ανάπτυξης. Καθόλου βαρετή η ζωή του διαλογιζόμενου!

Αν καταφέρει κάποιος να ταυτιστεί και να ευθυγραμμιστεί μ'αυτό το νήμα της διαρκούς πορείας εξέλιξης, τότε βιώνει μίνιμουμ πόνο και μάξιμουμ χαρά (όχι φυσικά κάποια κραυγαλαία χαρά). Και πάλι η στασιμότητα είναι ο εχθρός, η αδράνεια και ο φόβος για αλλαγή και προσαρμογή στο νέο. Ο άνθρωπος αρκείται στα καλώς έχειν και δεν θέλει, αρνείται να πάει παραπέρα. Όμως και αυτός ο φόβος/άρνηση είναι μια πλάνη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)