Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2008

ΘΕΛΗΣΗ - Πως καλλιεργείται η θέληση

Για να μπορέσουμε να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας και να μην είμαστε έρμαια της τύχης ή των άλλων ανθρώπων και των καταστάσεων, χρειαζόμαστε θέληση. Με τη θέληση γινόμαστε πιο παραγωγικοί και δημιουργικοί και μπορούμε να πετάξουμε από πάνω μας συνήθειες που μας βλάπτουν και να σμιλεύσουμε εμείς οι ίδιοι τη ζωή μας χωρίς να περιμένουμε κάποιον 'άλλον' ή κάτι άλλο να έρθει να μας 'σώσει'. Με τη θέληση σταματούμε να είμαστε εξαρτημένοι σε ψυχαναγκασμούς που έχουν να κάνουν είτε με τις σχέσεις μας είτε με κάποιες προσωπικές βλαβερές συνήθεις. Π.χ. το κάπνισμα, το φαγητό, το σεξ αλλά και η συναισθηματικές εξαρτήσεις από ανθρώπους και καταστάσεις, είναι όλα αυτά είδη ψυχαναγκαστικών συμπεριφορών. Κάνουμε δηλαδή πράγματα και φερόμαστε με τρόπους που η ψυχή μας και το σώμα μας δεν θέλουν πραγματικά και οι μόνοι που χαίρονται με αυτές τις συνήθειες είναι οι αστρικές οντότητες που κατοικούν στην αύρα μας και τρέφονται με την ενέργειά μας η οποία διαρρέει μέσα απ'το "άφημα" αυτό των συνηθειών. Ούτε το σώμα, ούτε η ψυχή χαίρεται με το κάπνισμα. Γιατί όμως το επιτρέπουμε αυτό; Γιατί λείπει αρκετή θέληση. Τι έχει γίνει η θέλησή μας;

Η θέληση είναι ενέργεια και η ενέργεια τείνει να διασκορπίζεται μέσα απ'τα κανάλια που μας συνδέουν με τον εξωτερικό κόσμο, δηλαδή τις αισθήσεις. Όπου 'ακουμπούν' οι αισθήσεις μας, εκεί πηγαίνει και η ενέργειά μας. Φανταστείτε τώρα αν π.χ βλέπουμε τηλεόραση, πόση ενέργεια σπαταλάμε, με τις χίλιες δυο κινούμενες εικόνες να μας κινούν την περιέργεια και να μας διασπούν τη προσοχή. Το ίδιο και μ'ένα περιοδικό, το ίδιο και με τους ανθρώπους που ερχόμαστε σ'επαφή. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να πάμε να κλειστούμε σε μοναστήρια για να αποφεύγουμε τα εξωτερικά ερεθίσματα αλλά απλά θα πρέπει να μάθουμε να 'κωφεύουμε' στα εξωτερικά πράγματα και να στεκόμαστε πιο σταθεροί στον εαυτό μας, να μην ταυτιζόμαστε με τα δρώμενα δηλαδή.

Ο διαλογισμός σε αυτό ακριβώς μας βοηθά: σαν ένα χταπόδι που έχει τα πλοκάμια του κολλημένα σε χίλια δυο μέρη είναι οι αισθήσεις μας. Μαζεύοντάς τα όμως όλα στο κέντρο του, μπορεί να πάρει ώθηση απ'το βυθό και να εκτοξευθεί ψηλά. Έτσι συμβαίνει και με το διαλογισμό όταν κλείνουμε τις εξωτερικές μας πόρτες/αισθήσεις και συσσωρεύουμε έτσι ενέργεια/θέληση. Αφήνουμε δηλαδή ελεύθερη τη φυσική ροή της ενέργειας να έρθει να μας ζωοποιήσει, χωρίς να σπαταλούμε άμεσα την ενέργεια αυτή. Εκτός αυτού, το focus μας στα εξωτερικά πράγματα κλείνει τα πάνω κέντρα απ'όπου είναι και οι πύλες για την ενέργεια, με αποτέλεσμα την μοναξιά, το φόβο και την ανασφάλεια.

Έτσι σιγά σιγά καλλιεργώντας τη θέληση η φυσιολογία μας δυναμώνει και μπορούμε να γίνουμε κύριοι του εαυτού μας και της ζωής μας, χωρίς πια να πέφτουμε θύματα της γνώμης των άλλων, χωρίς να επηρεαζόμαστε απ'τις καταστάσεις και τις κοινωνικές συμπεριφορές, αλλά να πορευόμαστε το δικό μας αυθεντικό δρόμο, κάτι που φυσικά δίνει μεγάλη ικανοποίηση και φέρνει την εκπλήρωση του σκοπού για τον οποίο γεννηθήκαμε.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)