Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2008

Ο Θεϊκός σπινθήρας

Ξέρουμε όλοι (ή τουλάχιστον γνωρίζουμε διανοητικά) ότι έχουμε μέσα μας το Θεϊκό σπινθήρα. Αυτή η ουσία δεν έχει μολυνθεί και δεν έχει αποχωριστεί ποτέ απ'την Ουσία/Πηγή/Πατέρα, γιατί είναι κομμάτι της, όπως η σταγόνα είναι κομμάτι του ωκεανού. Η σταγόνα αυτή "ντύθηκε" την ατομικότητα, ώστε να εξερευνηθούν κι άλλες καταστάσεις και η Δημιουργία να εξελιχθεί. Είμαστε εμείς λοιπόν ντυμένοι με τα σώματα της ατομικότητας για να πραγματοποιήσουμε την εξερεύνηση, με την οποία ο Θεός ξεδιπλώνει και επεκτείνει τον ίδιο τον Εαυτό Του. Το πρόβλημα είναι ότι ταυτιστήκαμε πολύ με τα διάφορα σώματα/σκεύη και ξεχάσαμε την Ουσία! Προσπαθεί κανείς και αγωνιά από κει και πέρα να ξαναενωθεί (η πιο σωστά να ξαναθυμηθεί) την πνευματική του ταυτότητα, τις περισσότερες φορές με λάθος τρόπους και δρόμους.

Ουσιαστικά ότι και να κάνουμε και ότι και να επιδιώκουμε, απ'το να κάνουμε σχέσεις και σεξ, απ'το να τρώμε φαγητό, απ'το να ντυνόμαστε για να τραβήξουμε τη προσοχή, απ'το να θέλουμε να είμαστε πετυχημένοι ή να βγάλουμε χρήματα, απ'το να παίρνουμε ναρκωτικά, κυριολεκτικά οτιδήποτε νομίζουμε ότι μας δίνει χαρά/ενέργεια, είναι μια προσπάθεια για επανένωση με τον Εαυτό, αλλά από λάθος οδούς. Το πρόβλημα δεν είναι αυτή καθ'εαυτή η πράξη, αλλά η μάταιη αναμονή για ενέργεια/αγάπη από εξωτερικές πηγές. Και βέβαια καταλήγουμε και πάλι στην πολύ κοινή πρακτική που συμβαίνει εδώ στη γη, τον βαμπιρισμό. Αυτός ο βαμπιρισμός είναι μια άρνηση απέναντι στην ένωση με τον Εαυτό μας! Και είναι ότι πιο κουτό αυτό, αφού ο Εαυτός είναι το απέραντο χρυσωρυχείο εκείνο της Ενέργειας που τρέφει και χορταίνει πραγματικά, όπως είπε και ο Χριστός "το νερό που ξεδιψά πραγματικά". Με την ίδια μας την αδράνεια στερούμε τον εαυτό μας απ'τη Χαρά.

Θυμηθείτε τη θετική υποβολή που λέει "αξίζω την αγάπη" και σκεφτείτε την βαθύτερα σε σχέση με τα παραπάνω, γιατί βαθιά στο υποσυνείδητο υπάρχει η αίσθηση της αναξιότητας απέναντι στο Πατέρα/Εαυτό, που είναι πρόσκομμα στην εξέλιξη.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)