Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008

Προϋποθέσεις για ειρήνη και αρμονία στο κόσμο

Λέμε ότι θέλουμε να ζούμε σε έναν κόσμο όμορφο και ειρηνικό. Τον αξίζουμε όμως;

Για να μπορέσει να γίνει ο κόσμος μας ένα ευτυχισμένο μέρος όπου θα κυριαρχεί η δικαιοσύνη μαζί με τη συμπόνια, πρέπει πρώτα απ’ όλα να είμαστε εμείς δίκαιοι, να έχουμε απαρνηθεί τον εγωισμό, και το κυριότερο, να έχουμε αναπτύξει υπευθυνότητα και ανιδιοτέλεια. Γιατί, όταν ο καθένας κοιτάει το συμφέρον του, το πως θα βγάλει εύκολα χρήματα, το πως θα πάρει χωρίς να προσφέρει κάτι καλό στη κοινωνία, τότε δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι ο κόσμος μας θα είναι δίκαιος και αρμονικός. Δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι θα έρθει κάποιος ηγέτης ή ακόμα και κάποια εξωγήινη φυλή να μας σώσει και να φέρει αυτόματα ή να επιβάλλει την δικαιοσύνη.

Αν δεν αρχίσουμε να αναλαμβάνουμε ευθύνες για την κατάσταση του κόσμου, αν δεν αγωνιστούμε να βρούμε τρόπους που μπορούμε να βοηθήσουμε την προσωπική και παγκόσμια εξέλιξη, τότε είναι μάταιο να περιμένουμε από κάποιες πηγές έξω από μας να κάνουν αυτά που εμείς δεν κάνουμε. Άλλωστε το προσωπικό κάρμα είναι άρρηκτα δεμένο με το συλλογικό κάρμα, που σημαίνει ότι αν εμείς δεν κοιτάξουμε το κοινό καλό, ούτε εκείνο θα μας προστατέψει. Αν παραβιάζουμε το κοινό καλό, τότε αργά ή γρήγορα οι συλλογικές συνθήκες θα παραβιάσουν την προσωπική μας ζωή. Πρέπει πάση θυσία να καταλάβουμε ότι το κοινό καλό είναι και προσωπικό καλό.

Έτσι η προϋπόθεση για έναν δίκαιο και ειρηνικό κόσμο είναι η (αυτό)υπευθυνότητα. Η τεμπελιά δεν θα έχει καμία θέση σε έναν τέτοιο κόσμο. Όλοι μας ερχόμαστε εξοπλισμένοι σε αυτή τη ζωή με ορισμένα ταλέντα και δυνατότητες γι’ αυτό τον λόγο, για να τα προσφέρουμε στη κοινωνία. Αν δεν λειτουργούμε τον εαυτό μας και τα ταλέντα μας, τότε γινόμαστε βάρος στη κοινωνία, γινόμαστε βαμπίρ που όλο παίρνουν και δεν προσφέρουν κάτι. Φυσικά δεν μπορεί να στηριχτεί μια δίκαιη κοινωνία σε τέτοιους ανθρώπους.

Πως όμως θα ενεργοποιηθούμε ώστε να υπερβούμε την αδράνεια, το βαμπιρισμό, την πλεονεξία και την αδηφαγία σε όλα τα επίπεδα; Η πνευματικότητα θα μας δώσει και πάλι τη λύση. Αφιερώνοντας μια ώρα τη μέρα για διαλογισμό και προσευχή, ενεργοποιούμε το είναι μας, γεμίζουμε από ενέργεια και γι’ αυτό κατόπιν έχουμε να δώσουμε, γινόμαστε δημιουργικοί δότες στη ζωή και ξεπερνούμε την αδράνεια. Αν ζούμε μια ζωή μακριά από τη Πηγή της Ενέργειας, δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι τα ταλέντα μας θα ανθίσουν αυτόματα και θα είμαστε ευτυχισμένοι και ανιδιοτελείς – αντίθετα, θα θέλουμε να παίρνουμε συνεχώς, μέσα από τις σχέσεις, το φαγητό, τα χρήματα, τη προσοχή, τα αποκτήματα, το κοινωνικό status κλπ. Η έλλειψη ενέργειας, που είναι η αιτία για όλα τα δεινά στο κόσμο, προκαλεί και την αδηφαγία, ή τη πλεονεξία, που κάνουν τον άνθρωπο να παραβιάζει την αόρατη έννοια της δικαιοσύνης και να προσπαθεί να πάρει περισσότερα απ’ ότι έχει ανάγκη.

Αυτο-υπευθυνότητα από τη μία σημαίνει ότι αρχίζω εγώ ο ίδιος να τρέφω τον εαυτό μου και από την άλλη ότι αντιλαμβάνομαι το χρέος που έχω στη κοινωνία και γι’ αυτό την εξυπηρετώ και την εξελίσσω μέσω των δυνατοτήτων και δυνάμεών μου. Έτσι θα χτίσουμε ένα κόσμο δίκαιο και ειρηνικό.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)