Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009

Γκλαμουριά

Βασικό μέρος των κοινωνικών προγραμματισμών, των υποβολών και της πλύσης εγκεφάλου που δέχεται ο άνθρωπος, είναι αυτό που λέμε γκλαμουριά, δηλαδή η υιοθέτηση συμπεριφορών, νοοτροπιών και εμφάνισης οι οποίες είναι προϊόν του marketing και της τεχνητής προώθησης και ωραιοποίησης διάφορων σκεπτομορφών. Η γκλαμουριά δηλαδή είναι τεχνητές σκεπτομορφές που έχουν εμφυτευτεί στον άνθρωπο για να τον κάνουν υποχείριο κάποιων δυνάμεων. Όπως για παράδειγμα στις διαφημίσεις τσιγάρων, όπου προωθούνται διάφορες σκεπτομορφές, όπως δυναμισμός, σαγήνη, ανδρισμός κλπ, ανάλογα το target group στο οποίο στοχεύει κάθε μάρκα τσιγάρων και κάθε διαφήμιση. Έτσι ο ανυποψίαστος καταναλωτής, θέλοντας να δημιουργήσει μια συγκεκριμένη εικόνα για τον εαυτό του, επιλέγει την τάδε μάρκα τσιγάρων ή άλλου προϊόντος το οποίο θα του προσδώσει το ανάλογο glamour.

Αυτός ο προγραμματισμός βάσει σκεπτομορφών συμβαίνει σε ολόκληρες γενιές ανθρώπων και μπορούμε να το διαπιστώσουμε από τις διάφορες μόδες που κυκλοφορούν. Σχεδόν πάντα δε αυτή η ωραιοποίηση και γκλαμουριά προσπαθεί να καλύψει μια ασχήμια, όπως στη περίπτωση των τσιγάρων, του αλκοόλ κλπ. Δείτε πχ πως οι rappers φέρονται, πως μιλάνε, πως κινούνται, πως ντύνονται (μέσα από τη μουσική βιομηχανία λειτουργεί κατά κόρον η γκλαμουριά) – όλα αυτά είναι αποτέλεσμα σκεπτομορφών που υιοθετούν και λειτουργούν, ασυνείδητα, ώστε να ανυψώσουν το εγώ τους. Όταν ο άνθρωπος δεν έχει αυτοεκτίμηση, όταν του λείπει ενέργεια, φως, ζωή, προσπαθεί να χτίσει μια τεχνητή κατάσταση γύρω του για να λαμβάνει επιβεβαίωση, προσοχή και άρα ενέργεια. Όταν ο άνθρωπος δηλαδή δεν νιώθει γεμάτος, προσπαθεί να βαμπιρίσει χτίζοντας ένα ‘κέλυφος’ γκλαμουριάς που θα του αποφέρει ‘κέρδη’. Γι’ αυτό η γκλαμουριά είναι χαρακτηριστικό των κενών ανθρώπων.

Υπάρχει όμως η φυσική ομορφιά, που όλοι έχουμε μέσα μας και που αν την αναδείξουμε δεν θα χρειαζόμαστε καμία τεχνητή σκεπτομορφή για να ωραιοποιήσουμε τον εαυτό μας. Άλλωστε η Ομορφιά είναι βασικό στοιχείο του Πνεύματος. Ομορφιά της ψυχής που αναδεικνύεται με την ταπεινότητα, την υπηρεσία, την καλοσύνη, την χαρά, τη προσευχή, τη φροντίδα της ζωής και του ανθρώπου. Η καλλιέργεια της ψυχής αναπόφευκτα θα φέρει την ωραιοποίηση ολόκληρου του εαυτού μας, μέσα κι έξω, γιατί ομορφιά σημαίνει ευμορφία, ωραία μορφή, και το Πνεύμα είναι αυτό που δομεί και μορφοποιεί με αρμονία.


3 σχόλια:

papalagi είπε...

Καλησπέρα σου
Διαφωνώ λίγο με κάποια από το κείμενο και ήθελα να πω κάποια λόγια, αν θες.
Ο άνθρωπος εκτός από όλα όσα είναι, είναι και ζώο και μάλιστα αγελαίο. Μέσα λοιπόν στο αίμα μας τρέχει και το πρόβατο. Το να ανήκουμε σε ομάδα, κοπάδι, κόμμα, θρησκεία, κράτος, έθνος, μουσική σχολή, ποδοσφαιρική ομάδα, φιλοσοφικό σχήμα και ένα κομμάτι είναι και η μόδα. Το κύριο όμως είναι βασικό και είναι το να ανήκουμε κάπου και να είμαστε αποδεκτοί, με ότι αυτό συνεπάγεται. Την υποταγή σε νόμους και σχέσεις που αυτή η ομάδα και οι κυρίαρχοί της έχουν επιβάλει. Από την άλλη όμως έχουμε το συναίσθημα, το μυαλό, τη διάκριση, τη συνείδηση και όλα αυτά μαζί διαμορφώνουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τις αντιφάσεις μας.
Αλλά όλη αυτή η διαδικασία έχει κόπο, κούραση και μεγάλη κατανάλωση ενέργειας. Οπότε πολλοί από εμάς σταματάνε να προσπαθούν, σταματάνε τον αγώνα της απελευθέρωσης και χαίρονται τα λίγα δικαιώματα της θέσης που ανήκουν, αγκαλιάζοντας οτιδήποτε είναι εξουσιαστικό γιατί έτσι πιστεύουν ότι είναι σωστοί και ότι έτσι γλύφοντας θα πάρουν από τον εξουσιαστή - επιβήτορα τα μέγιστα. Προσποίηση από τον από κάτω, παραπλάνηση από τον εξουσιαστή.
Για να ξεφύγουμε σαν κοινωνία από αυτό το παιχνίδι πρέπει να υπάρχουν φωτεινά παραδείγματα, άνθρωποι που θα είναι εξουσιαστές και θα μας απελευθερώσουν με τη στάση τους, άνθρωποι που θα είναι εξουσιαζόμενοι και θα μας δείξουν το δρόμο της αντίστασης και μάλιστα της σωστής αντίστασης, όχι της αντίδρασης. Και δεν φτάνει αυτό πρέπει και οι δύο να εμφανιστούν την ίδια στιγμή και κάτι ακόμα να έχουν το ίδιο σχέδιο τις ίδιες αξίες και το ίδιο όραμα. Αυτά που έγιναν τον Δεκέμβρη είχαν ψίγματα τέτοιας αντίστασης αλλά μόνο από τη μία μεριά, δεν υπήρχαν πνευματικοί άνθρωποι με δύναμη να πουν τη γνώμη τους και να την κάνουν και αυτοί πράξη από τη θέση τους.
Τώρα σαν προσωπικότητες μπορούμε να φτάσουμε κάπου, αν αναπτύξουμε σε μεγάλο βαθμό τη διαύγεια και τη διάκριση, με λιτότητα στον τρόπο ζωής μας, με ικανοποίηση των βασικών μας αναγκών (έρωτας, φαϊ, ύπνος, υγεία, στέγη) με συναναστροφή μας με πνευματικούς ανθρώπους (που έχουν προχωρήσει λίγο πιο πέρα), με την καλλιέργειά μας (ψυχανάλυση, θέατρο, μουσική, διάβασμα), με λιγότερα λόγια, με συνεργατικότητα, με αλληλεγύη, με φυσική δικαιοσύνη, με μεράκι, με δράση, με τόλμη, με αγάπη και θάρος.

Καλή μας δύναμη!
Αντώνης Χ.

Elena είπε...

Μπορούμε να ανήκουμε σε ομάδες, χωρίς να γινόμαστε πρόβατα. Ή μάλλον, είναι ουσιώδες και επείγων ακόμα το να ανήκουμε σε ομάδες που ασχολούνται με το κοινό καλό. Το πρόβλημα είναι όπως είπες όταν πετάμε την ευθύνη του εαυτού μας έξω από εμάς, και την παραδίδουμε σε μια αυθεντία - όπως στη περίπτωση της υγείας που ο κόσμος αφήνεται τυφλά στις 'αυθεντίες' των γιατρών.

Αυτό το άφημα έρχεται από έλλειψη πνευματικότητας - ο άνθρωπος δεν πιστεύει στον εαυτό του και στη σοφία που υπάρχει φυσικά μέσα στο είναι του γιατί είναι πολύ εστιασμένος στο 'έξω'. Έτσι λοιπόν η επαφή με τον εσωτερικό εαυτό, με την Πηγή, θα μας κάνει τελικά αυτεξούσιους, καθώς θα αντλούμε από εσωτερικά απωθέματα σοφίας και καθοδήγησης. Αυτό το αυτεξούσιο δεν αναιρεί την ανάγκη για ομάδες και κοινωνικότητα, αντιθέτως, τέτοια άτομα εμπλουτίζουν τις ομάδες που ασχολούνται με το κοινό καλό.

papalagi είπε...

- [ Το πρόβλημα είναι όπως είπες όταν πετάμε την ευθύνη του εαυτού μας έξω από εμάς, και την παραδίδουμε σε μια αυθεντία - όπως στη περίπτωση της υγείας που ο κόσμος αφήνεται τυφλά στις 'αυθεντίες' των γιατρών.

Αυτό το άφημα έρχεται από έλλειψη πνευματικότητας - ο άνθρωπος δεν πιστεύει στον εαυτό του και στη σοφία που υπάρχει φυσικά μέσα στο είναι του γιατί είναι πολύ εστιασμένος στο 'έξω'.]
Διαφωνώ λίγο σ' αυτό το άφημα δεν έρχεται από έλλειψη πνευματικότητας, αλλά από τεμπελιά και φυγοπονία. Έχουμε μάθει και μας αρέσει να κάνουμε τα πάντα γρήγορα. Το νερό έρχεται με σωλήνες από την πηγή στο σπίτι μας χωρίς κόπο. Η αρρώστια που είναι κάτι επώδυνο θέλουμε να περάσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, η ιατρική μας λέει ότι αν πάρεις αυτό το "φάρμακο" θα σου περάσει και αυτό κάνει εξαφανίζει τα συμπτώματα κι αυτό μας αρέσει. Αν μια φορά το χρησιμοποιήσεις μετά ξέρεις ότι πετυχαίνει... Μας έχουν μυήσει στην τεμπελιά και μας αρέσει. Γρήγορη μετακίνηση, γρήγορη θεραπεία, γρήγορη επικοινωνία, γρήγορη ευδαιμονία. Αμ δε, το μόνο που μας μαθαίνει τελικά όλο αυτό είναι να γινόμαστε όλο και πιο φυγόπονοι και με τις ανέσεις μας όλο και πιο μαμάκιδες και μαλθακοί και σε λίγο ίσως και ανίκανοι να κάνουμε όλα όσα πρέπει από τη φύση να κάνουμε για να θεραπευτούμε και να Ζήσουμε.
Η Ζωή δεν επιστρέφει κατά την άποψή μου ποτέ στον παράδεισο, αλλά στην ενσυνείδητη ευτυχία με επίγνωση των δυσκολιών και της στοχευμένης δράσης με αγάπη, με γνώση, με ισορροπία, με γνώση του μέτρου και της διάκρισης.

Καλά να είσαι!
Αντώνης Χ. από το www.spitia.gr

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)