Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2009

Ο φόβος της πειθαρχίας και του περιορισμού στο πνευματικό μονοπάτι

Πολλοί άνθρωποι που ασχολούνται με τα πνευματικά θέματα φοβούνται ή απωθούνται ή αντιδρούν στην έννοια της πειθαρχίας και του περιορισμού, ή σε διδασκαλίες που θέτουν πειθαρχίες και περιορισμούς. Δεν καταλαβαίνουν όμως ότι μέσα από την ‘συρρίκνωση’ του εγώ και της εξωτερικής ζωής θα έρθει η διεύρυνση και η ελευθερία που αυτά τα φαινομενικώς φιλελεύθερα άτομα αναζητούν. Υπάρχει δηλαδή ένα ‘κόμπλεξ ανελευθερίας’ σε πολλούς ανθρώπους και δεν αποδέχονται κανέναν περιορισμό και πειθάρχηση. Αυτοί οι άνθρωποι καθαρά δεν είναι κατάλληλοι για σοβαρή πνευματική μαθητεία. Ίσως μέσα τους φωλιάζουν ταμπού περασμένων γενεών και διαστρεβλωμένων χριστιανικών ή άλλων διδασκαλιών απέναντι στις οποίες ασυνείδητα αντιδρούν.

Ποιος όμως τελικά φοβάται τη πειθαρχία; Είναι το ίδιο το άτομο, ή η ψυχή του που τη φοβάται, ή μήπως είναι οι εγωισμοί, οι ηδονισμοί και οι κατοχές του που θέλουν να επιβιώσουν και εκτρέπουν το άτομο από τη πειθάρχηση;

Η ουσιαστική πειθαρχία δεν πρέπει να είναι μια εξωτερικώς επιβαλλόμενη και καταναγκαστική πειθάρχηση χωρίς γνώση, εσωτερική παρόρμηση και συνείδηση, γιατί κάτι τέτοιο μπορεί να οδηγήσει σε νευρώσεις αν δεν υπάρχει ταυτόχρονα ένας αγώνας πνευματικής εκλέπτυνσης. Η πραγματική πειθαρχία ουσιαστικά είναι η χαρούμενη θυσία της εξωτερικότητας, η θυσία του βλαβερού, του περιττού, του εγωιστικού, του υλιστικού. Είναι μια καθ’ όλα συμφέρουσα διαδικασία, καθώς μας απαλλάσσει από συνήθειες, συμπεριφορές και τρόπους σκέψης που υπονομεύουν την ευτυχία μας και προκαλούν διασκορπισμό και πόνο.

Ο διαλογισμός είναι η σημαντικότερη πνευματική πειθαρχία που υπάρχει, καθώς στο διαλογισμό προσπαθούμε να αποσύρουμε όλες μας τις αισθήσεις και τις προσκολλήσεις στα φαινόμενα των αισθήσεων, και να επιστρέψουμε στο Κέντρο μας. Γινόμαστε ένα τίποτα για την εξωτερική ζωή ενώ η εσωτερική μας ζωή αρχίζει και πλουτίζει και βιώνουμε ξανά τη χαμένη ευδαιμονία. Την ίδια απόσυρση αγωνιζόμαστε να κάνουμε και από συνήθειες και προσκολλήσεις στη φυσική, συναισθηματική και νοητική μας ζωή. Φυσικά για να γίνει αυτό χρειάζεται θέληση, αλλά ο σωστός διαλογισμός θα μας εφοδιάζει με την απαραίτητη ενέργεια που χρειαζόμαστε για να αποβάλλουμε τις αδυναμίες μας. Η έλλειψη θέλησης και πειθάρχησης είναι έλλειψη ενέργειας.

Η σωστή πειθαρχία είναι σαν τις όχθες του ποταμού που οδηγούν το νερό στη θάλασσα, στην ελευθερία. Γι’ αυτό μόνο οι ανώριμοι φοβούνται τη πειθαρχία…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)