Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009

Μοναξιά - Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Ο μαθητής αγαπά την μοναξιά. Του αρέσει να είναι μόνος του με τον εαυτό του και με τις ευθύνες του, γιατί όσο βρίσκεται στη μοναξιά μπορεί να ανανεώνει τον εαυτό του, μπορεί να επαναφορτίζει τις ενέργειές του και να αποκαθιστά στενότερες επαφές με τους ανώτερους κόσμους.

Μια από τις ατραπούς που οδηγούν στη Σαμπάλα είναι η μοναξιά. Η μοναξιά δεν είναι μόνο μια φυσική κατάσταση αλλά και ψυχολογική επίσης. Η συχνότητά σας γίνεται τόσο υψηλή και η διεισδυτικότητά σας τόσο βαθιά που δεν ταυτίζεστε πλέον με όλα αυτά που είναι γύρω σας. Μπορείτε να βρίσκεστε μέσα σε ένα πλήθος, αλλά να αισθάνεστε μόνος.

Καθώς ο μαθητής προχωρά γίνεται όλο και πιο μοναχικός, ώσπου φθάνει στην συχνότητα του εαυτού στην οποία η πλάνη της μοναξιάς εξαφανίζεται και αυτός γίνεται ένα με τον Έναν εαυτό. Αλλά για να φτάσει σε μια τέτοια κατάσταση πρέπει να περπατήσει το μονοπάτι της μοναξιάς, για να εξοικονομεί ενέργεια, χρόνο, και να συγκεντρώνει την ζωή του στην αποστολή του. Γι' αυτό τα μεγάλα όντα περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στην "ερημιά".

-Τορκόμ Σαραϊνταριάν


Για να ακουστεί η φωνή της ψυχής

"Οι επιταγές της ψυχής όταν ακολουθηθούν κάνουν τον άνθρωπο ευτυχή, καρποφόρο, αγνό, όμορφο, τέλειο. Για να ακουστεί η φωνή της ψυχής χρειάζεται εκλέπτυνση και αρμονία εσωτερική. Ακολουθώντας τις επιταγές της, εκπληρώνει ο άνθρωπος την αποστολή του στη γη."

*************

Η φωνή της συνείδησής μας, δηλαδή η φωνή της ψυχής, είναι πολύ απαλή, σε αντίθεση με τη φωνή των εγωισμών μας που είναι βροντερή. Αν ακούμε τη φωνή της ψυχής, εκείνη μάς οδηγεί στη Τελειότητα, στα κατάλληλα μονοπάτια σε όλο το φάσμα της ζωής μας. Η φωνή του εγωισμού είναι ουσιαστικά η φωνή των φόβων μας, και αυτή η φωνή μάς οδηγεί σε λάθος επιλογές, στο πόνο και τη δυσαρμονία.

Για να ακούμε τη ψυχή μας πρέπει να εκλεπτύνουμε την αντίληψή μας, να εξυψώσουμε το νου και να αποκολληθούμε από προσκολλήσεις. Ο εγωισμός φοβάται ότι αν δεν κάνει τα πράγματα το άτομο όπως τα θέλει εκείνος, η ζωή του ατόμου δεν θα έχει κέρδος. Αντιθέτως όμως, όταν ακολουθούμε τον εγωισμό, η ζωή μας φτωχαίνει. Ακολουθώντας τη ψυχή, το Φως και το Ανώτερο, η ζωή μας πλουτίζει, καθώς είμαστε δημιουργοί και δότες στη ζωή, δεν περιμένουμε να πάρουμε όπως ο εγωισμός. Και είναι ένας κοσμικός νόμος αυτός, όποιος δίνει θα είναι πάντα γεμάτος. (Εκτός αν δίνει κάποιος με κρυφό κίνητρο να πάρει). Η Αγάπη άλλωστε είναι ανιδιοτέλεια, και η ψυχή μάς οδηγεί ακριβώς στην αγάπη, γινόμαστε άνθρωποι με αγάπη και ομορφιά όταν αφουγκραζόμαστε τη ψυχή μας.


Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2009

Ενσαρκώνοντας τις Θεϊκές αρετές

"Όλοι έχετε δεχτεί τη Θεϊκή σπίθα σαν κληρονομιά του Πατρός προς τα παιδιά του. Στόχος της ενσάρκωσής σας είναι να πραγματώσετε την κληρονομιά αυτή στο πεδίο της μορφής. Να καταστείτε δηλαδή Φως, Τελειότητα, Αγάπη, όπως ο Πατέρας σας είναι."

*************************

Όλοι έχουμε το θεϊκό σπινθήρα στην ουσία του είναι μας, στο Κέντρο μας. Με το διαλογισμό ανασύρουμε αυτή τη πύρινη ουσία, ενώ με την συχνή επαφή μαζί της η φυσιολογία μας μεταλλάσσεται σιγά σιγά. Κι έτσι σταδιακά ενσαρκώνουμε τις Θεϊκές αρετές που όλοι έχουμε, και η ύπαρξή μας βεβαιώνεται.

Η πνευματικότητα είναι ένα ταξίδι προς τα μέσα, προς το Θεό Εαυτό, τον ανώτερό μας εαυτό, που συνεχώς εξελίσσεται και εκλεπτύνεται. Και ο διαλογισμός είναι η εξάσκηση της αντίληψης της Θεϊκής μας αυτής ταυτότητας. Φυσική συνέπεια αυτής της επαφής είναι η ευδαιμονία, η σοφία, η καθοδήγηση, η τελειότητα. Ο Θεός είναι Αγάπη και Τελειότητα και ο πυρήνας μας είναι κι αυτός καθ’ ομοίωση Του. Απλά καθημερινά οφείλουμε να ενεργοποιούμε αυτή μας την Ουσία, την πιο πολύτιμη και αιώνια, ώστε να κατακλύσει και τα εξωτερικά και υλικά επίπεδα του εαυτού και της ζωής μας.


Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2009

Η προσκόλληση είναι η αιτία κάθε θλίψης - Σάι Μπάμπα

Η προσκόλληση σε ανθρώπους και αποκτήματα είναι η αιτία κάθε θλίψης. Μειώνοντας τις προσκολλήσεις και καλλιεργώντας αγάπη για τον Θεό, θα μπορέσετε να περιορίσετε τη δυστυχία και να νοιώσετε περισσότερη ευτυχία. Όσο περισσότερο αγαπάτε τον Θεό, τόσο μεγαλύτερη ευδαιμονία θα βιώνετε.

Οι άνθρωποι είναι βυθισμένοι στη δυστυχία, διότι είναι στραμμένοι στις σωματικές απολαύσεις αντί να λαχταρούν τον Θεό. Αν μεταμορφώσετε τις επιθυμίες που έχετε για υλικά πράγματα, σε επιθυμία για το Υπέρτατο Ον, θα βιώσετε απέραντη ευτυχία. Το μόνο που χρειάζεται είναι να βλέπετε τον Θεό στα πάντα. Αυτό είναι αληθινή αφοσίωση. Η εργασία σας τότε θα μεταμορφωθεί σε λατρεία και κάθε σας πράξη θα γίνει ιερή.

-Σάι Μπάμπα


Συλλέκτες φωτός

"Τόσοι συλλέκτες φωτός υπάρχουν που αναμένουν την συνειδητή χρησιμοποίησή τους. Ο άνθρωπος είναι ένα ον με φορείς των πνευματικών ενεργειών. Ανάψτε τους υποδοχείς αυτούς και θα έρθει η μεταμόρφωση του ανθρώπινου γένους."

****************

Στη φυσιολογία μας έχουμε χιλιάδες λεπτοφυή κέντρα που χρησιμεύουν στην υποδοχή των πνευματικών ενεργειών. Κάθε τέτοιο κέντρο όταν ενεργοποιηθεί, φέρνει διάφορες ποιότητες φωτός που τις διαβιβάζει στη συνειδητότητά μας, και σε πρακτικό επίπεδο έχουμε νέα κατανόηση σε ορισμένες πλευρές της ζωής.

Η προσπάθεια για διάκριση του φωτός είναι αυτή που ενεργοποιεί τα λεπτοφυή μας κέντρα. Δηλαδή προσπάθεια εκλέπτυνσης της αντίληψης.

Σε κάθε διαλογισμό συνήθως ‘ανάβουμε’ ένα τέτοιο λεπτοφυές νεύρο. Και όσο περνά ο καιρός με τον πνευματικό αγώνα, η ψυχική μας φυσιολογία φωτίζεται όλο και πιο πολύ και σαν αποτέλεσμα βιώνουμε αυξανόμενη ελευθερία, γνώση και ευδαιμονία.

Όταν φωτιστεί ένα κέντρο μας, παύουμε να έχουμε προσκολλήσεις στο ανάλογο σημείο της συνειδητότητας, είμαστε πιο δημιουργικοί, θετικοί και αρμονικοί. Άλλωστε οι ανισορροπίες και οι αρνήσεις στη ζωή μας δεν είναι παρά σκοτάδια, δηλαδή σκοτεινά ή ‘σβησμένα’ λεπτοφυή κέντρα.

Ας γίνουμε σαν τον ήλιο.


Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

Διαλογισμός για αρχάριους

Ένας βασικός και απλός διαλογισμός, είναι η παρατήρηση της αναπνοής. Κλείνουμε τα μάτια, καθόμαστε σε μια άνετη στάση με τη σπονδυλική στήλη όρθια κι ευθεία, και παρατηρούμε την αναπνοή μας. Φροντίζουμε να την κάνουμε βαθιά και αργή. Ξεχνάμε κάθε σκέψη και συγκεντρωνόμαστε στην αναπνοή μας.

Άπαξ και συντονιστούμε με τον Ρυθμό της ισορροπημένης εισπνοής και εκπνοής, βιώνουμε την ευχάριστη αίσθηση της απλής ύπαρξης. Αν εμφανίζονται σκέψεις και ταράζουν το ρυθμό μας, δεν πειράζει, είναι μέρος της κάθαρσης – εμείς απλά επιστρέφουμε στην άσκησή μας.

Ο διαλογισμός αυτός σιγά σιγά θα μας οδηγήσει σε άλλα επίπεδα. Θα εκλεπτύνει την αντίληψή μας, και σταδιακά θα αρχίσουμε να ακολουθούμε την εσωτερική μας καθοδήγηση και ανάγκη.


Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009

Κατάθλιψη – Αιτίες και θεραπεία

Οι αιτίες της κατάθλιψης βρίσκονται στο πνευματικό/ενεργειακό αλλά και στο φυσικό επίπεδο του ατόμου.

Στο φυσικό επίπεδο, ένα σώμα γεμάτο τοξίνες είναι λογικό να δυσφορεί και να κάνει τον άνθρωπο ‘βαρύ’ και δυστυχισμένο. Επίσης κάποιες διατροφικές ή άλλες αλλεργίες προκαλούν κατάθλιψη, όπως η αλλεργία στη γλουτένη – δυστυχώς όμως οι θεραπευτές της ορθόδοξης ιατρικής δεν δίνουν βάση σε τέτοια πράγματα και απλά προτιμούν να ξεμπερδεύουν με τους ασθενείς τους συνταγογραφόντας χημικά δηλητήρια που όχι μόνο τοξινώνουν περισσότερο το σώμα, αλλά πιέζουν και την ασθένεια πιο βαθιά στη φυσιολογία, προκαλώντας σοβαρότερα και χρόνια προβλήματα.

Έτσι λοιπόν για να ελευθερώσουμε το σώμα μας από τις σωματικές αιτίες της κατάθλιψης, πρέπει να μπούμε σε μια διαδικασία αποτοξίνωσης. Αυτό μπορεί να γίνει είτε με νηστεία, ή με ωμοφαγία ή με άλλες φυσικές μεθόδους. Αν ελευθερωθεί το σώμα μας από τα διάφορα δηλητήρια, είτε αυτά προέρχονται από τις λάθος τροφές, τα κρέατα, τις πολυμαγειρεμένες κι επεξεργασμένες τροφές, τα συντηρητικά, τα φυτοφάρμακα, ή από άλλα χημικά στις τροφές, στον αέρα, στα καλλυντικά, στα απορρυπαντικά κλπ (στην εποχή μας δυστυχώς υπάρχει σοβαρό πρόβλημα τοξίνωσης) τότε ο οργανισμός μας αρχίζει και ‘αναπνέει’, κι έχουμε έτσι αφαιρέσει τη βασική αιτία για το ‘βάρος’ και τη κατάθλιψη.

Βέβαια ο άνθρωπος δεν είναι μόνο το σώμα, έχει και μια σύνθετη ψυχοφυσιολογία. Από μόνη της η σωματική κάθαρση μπορεί να φέρει μια απελευθέρωση αλλά επειδή η βασική φύση του ανθρώπου είναι η ψυχή, για να βιώσουμε ξανά την φυσική ευδαιμονία πρέπει να καθαρίσουμε και να θρέψουμε και το ψυχικό μέρος μας.

Επαναλαμβάνω ότι η φυσική μας κατάσταση είναι η ευδαιμονία. Η ταύτιση όμως του ανθρώπου με το σώμα, με το νεκρό μέρος του δηλαδή, την ύλη, προκαλεί μπλοκάρισμα στη Ροή του Φωτός και της Ενέργειας. Για να επαναφέρουμε την φυσική ευδαιμονική ψυχική κατάσταση, πρέπει να ενεργοποιήσουμε τα ανώτερα σημεία του είναι μας, και φυσικά, να ευθυγραμμιστούμε με τη Ροή της Ενέργειας. Κάθε σκέψη εγωιστική, που αφορά το σώμα με τις επιθυμίες του, κάθε σκέψη, δράση και συναίσθημα που προέρχεται από φόβο, απληστεία κι εγωισμό, μπλοκάρει τη Ροή της Ενέργειας και σταματά να μας τρέφει. Έτσι καταλήγουμε να πεινάμε ψυχικά και να βιώνουμε κατάθλιψη, η οποία πολύ απλά είναι έλλειψη ενέργειας.

Όπου είναι το focus μας, αυτό γινόμαστε. Αν το focus μας είναι στην ύλη, που είναι από τη φύση της αδρανής, τότε και η φυσιολογία μας γίνεται βαριά, πυκνή και αργή, με όλα όσα αυτό συνεπάγεται. Αν ζούμε σαν σώματα, χωρίς να δίνουμε σημασία στη Ψυχή, είναι λογικό να αργοπεθαίνουμε. Αν όμως καθημερινά έχουμε την προσοχή μας στο Θείον, στο Φως, τότε η ψυχοφυσιολογία μας και το σώμα μας μεταλλάσσονται και γίνονται ταχύτερα σε κραδασμό, μέχρις ότου καταστούν και αυτά Φως – γινόμαστε ότι σκεφτόμαστε*. Περιττό να πω ότι μια φωτισμένη ψυχοφυσιολογία είναι μια ευδαιμονική ψυχοφυσιολογία.

Έτσι λοιπόν η απαλλαγή από το θάνατο της κατάθλιψης έρχεται πρώτον με την κάθαρση του φυσικού σώματος και δεύτερον με την κάθαρση και φώτιση/ενεργοποίηση της ψυχής μέσω του διαλογισμού, της προσευχής, της υπηρεσίας και μιας υψηλής εστίασης στη καθημερινότητα. Ας διασπάσουμε τα σκοτάδια της κατάθλιψης, ας ανοιχτούμε στο Φως, και με δυναμισμό, ήθος και αγνή πρόθεση ας κατακτήσουμε την Χαρά που μας αξίζει.


*Οι Άγιοι των οποίων το σώμα δεν έλιωσε μετά θάνατον, ουσιαστικά κατάφεραν μέσα από την συνεχή εστίασή τους στο Φως, να καταστήσουν ολόκληρη τη φυσιολογία τους Φως, δηλαδή αθάνατη. Τα μόρια των σωμάτων τους πάλλονταν με τέτοια ταχύτητα, όμοια με του Πνεύματος, δηλαδή της Αθανασίας, γι’ αυτό και δεν φθείρονται.
Έτσι όλοι μας καλούμαστε να ευθυγραμμιστούμε με το Πνεύμα, να γίνουμε ομοούσιοι του Πνεύματος, του Φωτός, το οποίο θα φέρει μετάλλαξη και φώτιση σε όλο μας το είναι. Η αγιότητα –και γιατί όχι, η αθανασία- είναι ο στόχος και το πεπρωμένο μας.


"Η δυνατότητα για εξέλιξη είναι ανάλογη της θέλησης για Φως"

"Η δυνατότητα για εξέλιξη είναι ανάλογη της θέλησης για Φως. Ξεπεράστε τους προϊδεασμούς σας και μπείτε στο Κόσμο του Φωτός και του Χρώματος. Μηνύματα ψυχής έρχονται από τον κόσμο αυτό, μηνύματα που τρέφουν και ομορφαίνουν τη ψυχή."

****************************

Η δυνατότητά μας για εξέλιξη εξαρτάται από τη θέληση μας να φτάσουμε το Φως, να γίνουμε το Φως του Πνεύματος. Η εξέλιξή μας δεν έχει τόσο να κάνει με διανοητικές γνώσεις – άλλωστε η σοφία και οι εσωτερικές γνώσεις, έρχονται σαν αποτέλεσμα της ψυχικής μας εξέλιξης. Αυτό που μετράει είναι η κίνησή μας στα πνευματικά πεδία.

Για να μπορέσουμε να εκτοξεύσουμε το πνεύμα μας στα ανώτερα πνευματικά επίπεδα, πρέπει να κάνουμε προσπάθεια υπέρβασης των προϊδεασμών μας, υπέρβαση και διάλυση των ψυχονοητικών δομών που εμποδίζουν την ελευθερία μας. Για να μπορέσει το πνεύμα μας να κινηθεί στα ανώτερα πεδία, επίσης, είναι απαραίτητη μια ισορροπημένη ζωή και προσωπικότητα. Αν κάποιος δεν έχει ισορροπημένη εξωτερική και ψυχική ζωή και το πνεύμα του έχει τη τάση να πετά, απλά πηγαίνει σε χαμηλά πεδία, στα αστρικά πεδία. Γι’ αυτό χρειάζεται γείωση. Όσο πιο βαθιά είναι οι ρίζες μας στη γη, και άρα όσο πιο ισορροπημένοι και σταθεροί είμαστε, τόσο πιο ψηλά μπορεί το πνεύμα να πετάξει και να φέρει πίσω ενέργειες υψηλές, που μας τρέφουν και μας δίνουν ζωή.

Ο ανώτερος πνευματικός κόσμος είναι γεμάτος Φως και Χρώμα, ας τον επισκεφτούμε.


Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009

Η Φύση είναι ένας δάσκαλος - Σάι Μπάμπα

Η Φύση είναι ένας δάσκαλος, η ζωή είναι ένας δάσκαλος. Η γνώση δεν πρέπει να προέρχεται μόνο από τα βιβλία. Η Φύση είναι σίγουρα καλύτερος δάσκαλος. Με την ανεκτικότητά της, την ανιδιοτελή γενναιοδωρία της, την υπομονή και τη γαλήνη της, η Φύση συνεχώς διακηρύσσει τον εγγενή και αληθινό της ρόλο ως διδασκάλου πνευματικών αληθειών. Θεωρείστε, για παράδειγμα, ένα δέντρο. Προσφέρει σκιά και χαρίζει φρούτα σε οποιονδήποτε το πλησιάζει. Δεν κρατάει συναισθήματα μίσους ή εκδικητικότητας εναντίον εκείνων που του προκαλούν τραύματα. Δεν ζητάει καμιά ανταμοιβή απ’ όσους επωφελούνται από αυτό. Όλοι πρέπει να μάθετε αυτό το μάθημα ανιδιοτελούς υπηρεσίας από το δέντρο.

-Σάι Μπάμπα

"Βιώστε την ευφορία της επαφής με το Κοσμικό Ήλιο"

“Οι ακτίνες του Ήλιου δίνουν ζωή, φώτιση, χαρά, εκλέπτυνση, ομορφιά, καθαρότητα και νόημα στη ζωή. Βιώστε την ευφορία της επαφής με το κοσμικό ήλιο. Κατόπιν περάστε τη φώτιση στους αδερφούς σας και στη γη.”

****************************

Το Πνεύμα είναι Φως. Έτσι η πνευματικότητα είναι η προσπάθεια να φέρουμε Φως, να φωτιστούμε. Ο Θεός φυσικά δεν είναι κάποιο πρόσωπο αλλά το Φως. Ο διαλογισμός και η προσευχή είναι τα εργαλεία να φέρουμε φως στη φυσιολογία μας και κατόπιν να το μοιράσουμε στους αδελφούς μας και στη γη. Γινόμαστε δηλαδή τα κανάλια-ενδιάμεσα του Φωτός στη γη.

Τι είναι αυτό που εμποδίζει την απρόσκοπτη ροή του φωτός/ενέργειας μέσα από εμάς; Οι Εγωισμοί φυσικά. Οι εγωισμοί μας είναι προσπάθεια κοντρόλ της ενέργειας στο επίπεδο του σώματος. Δηλαδή συγκρατούμε την ενέργεια μέσα στο σώμα μας και δεν την αφήνουμε να περάσει μέσα από μας και να πάει στη γη. Ή, για την ακρίβεια, λόγω της νοητικής πολυλογίας και των φόβων μας, δεν περνάει σχεδόν καθόλου το φως μέσα από μας, το κρατάμε έξω από μας. Ο διαλογισμός είναι η ενσυνείδητη παράδοση του εαυτού μας στη Ροή, μια πράξη θυσίας των εγωισμών μας και των τάσεων για κοντρόλ. Όταν τελικά καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τους εγωισμούς (νευρικότητα, αεικινησία, αδράνεια, τεμπελιά, θυμός κλπ είναι εγωισμοί που εμποδίζουν τη Ροή) τότε το Φως περνάει μέσα από εμάς ελεύθερο, μας δίνει ζωή, μας φωτίζει, δίνει νόημα στη ζωή μας, μας εξαγνίζει και βιώνουμε τη φυσική μας κατάσταση της ευδαιμονίας.

Γιατί άραγε δεν το κάνουμε πιο συχνά αυτό; Μήπως μας ενοχλεί το Φως; Μήπως έχουμε έλλειψη αυτοεκτίμησης και δεν αφήνουμε τον εαυτό μας να βιώσει την αληθινή Χαρά της φυσικής ευδαιμονίας; Ας μην κρατούμε τον εαυτό μας δυστυχή περιμένοντας από τους άλλους και από τη ζωή να μας δώσουν αυτά που έχουμε ήδη μέσα μας, την Αγάπη και το Φως.


Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2009

Όλες οι ενέργειες είναι δικές Του - Σάι Μπάμπα

Μη φαντάζεσαι πως οι άλλοι είναι διαφορετικοί από σένα. Eίναι «εσύ», σε άπειρες αντανακλάσεις. Όλοι είναι σπίθες της ίδιας φλόγας.

Όλες οι ενέργειες είναι δικές Του. Αυτός εμπνέει, Αυτός βοηθάει, Αυτός εκτελεί, Αυτός απολαμβάνει, Αυτός χαίρεται, Αυτός σπέρνει, Αυτός θερίζει. Μόνο Αυτός υπάρχει, γιατί όλη αυτή η πολλαπλότητα δεν είναι παρά Αυτός που αναγνωρίζεται μέσα από τον καθρέφτη της Φύσης.

Ό,τι κι αν σου συμβεί και όποτε συμβεί εξαρτάται απόλυτα από τη Χάρη του Θεού.

Ο Θεός είναι τόσο η υλική όσο και η συντελεστική αιτία που την προκαλεί. Είναι ο χρυσός και ο χρυσοχόος, ο πηλός και ο αγγειοπλάστης, ο σπόρος και το δέντρο. Είναι τα πάντα.

-Σάι Μπάμπα


Ενότητα με τον εσωτερικό Ήλιο

«Σοφός είναι ο άνθρωπος που κατακτά την εσωτερική ενότητα. Αντλείστε από τον εσωτερικό Ήλιο φως, ζωή και ομορφιά. Μην ξεχνάτε τον Ήλιο στη καθημερινότητα.»

***********************

Η σοφία δεν είναι θέμα διανοητικών γνώσεων αλλά ενότητα με τον εσωτερικό Ήλιο. Στο διαλογισμό μας πρέπει να επιδιώκουμε την επαφή με τον Ήλιο, ώστε να μην είναι μια στείρα διαδικασία. Ο Ήλιος είναι το Κέντρο μας, η Πηγή μας, και αν τον ενθυμούμαστε στη καθημερινότητα, η ζωή μας θα γεμίζει νόημα και αξία. Ίσως από τις μεγαλύτερες αμαρτίες του ανθρώπου είναι που ξεχνά αυτή την επαφή, ενώ η αποκοπή από τη Πηγή είναι άλλωστε και η αιτία των προβλημάτων και της δυστυχίας. Η καθημερινή ένωση με τον εσωτερικό μας Ήλιο φωτίζει τα σκοτάδια της άγνοιας, κι έτσι γινόμαστε κυρίαρχοι του εαυτού, αποκόβοντας προσκολλήσεις και δεσμά που μας κρατούν πίσω. Αρκεί να στρέψουμε το βλέμμα μας στον Πυρήνα αυτόν της ύπαρξής μας.


Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2009

Κολακεία - Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Ο μαθητής της νέας εποχής απορρίπτει κάθε δωροδοκία, ή κολακεία. Αν αυτές γίνουν δεκτές, οδηγούν το άτομο σε μια ζωή υποκρισίας. Αυτοί που αποδέχονται τη δωροδοκία και την κολακεία, σύντομα γίνονται σκλάβοι εκείνων που τους δωροδόκησαν ή τους κολάκεψαν. Η δωροδοκία και η κολακεία εστιάζουν τη συνείδηση του ανθρώπου σε υλικές αξίες, σε βάρος των πνευματικών αξιών.

-Τορκόμ Σαραϊνταριάν


'Ηθος - Σάι Μπάμπα

Ποια ακριβώς είναι τα καθήκοντά σου; Θα σου τα συνοψίσω.
Πρώτον, να φροντίζεις τους γονείς σου με αγάπη, σεβασμό και ευγνωμοσύνη. Δεύτερον, να λες την αλήθεια και οι πράξεις σου να είναι αγνές. Τρίτον, στον ελεύθερο χρόνο σου να επαναλαμβάνεις το όνομα του Θεού, φέρνοντας στο νου σου και τη μορφή Του. Τέταρτον, μην κατακρίνεις ποτέ τους άλλους και μην προσπαθείς να ανακαλύψεις τα λάθη τους. Πέμπτον, μην προκαλείς πόνο σε κανέναν.

Να θεωρείς την πατρίδα σου ιερή και, ζώντας στο έδαφός της, να συμπεριφέρεσαι ανάλογα. Να διαπνέεσαι από πατριωτισμό για το έθνος σου, χωρίς, όμως, να περιφρονείς ή να κατηγορείς τα άλλα έθνη. Ποτέ, ούτε στο χειρότερό σου εφιάλτη, δεν πρέπει να σχεδιάζεις κάτι που μπορεί να βλάψει την πατρίδα σου.

Η αρετή είναι η καλύτερη συνταγή για την ευτυχία.

Η μεγαλοσύνη κάθε ανθρώπου εξαρτάται από την διαμόρφωση του χαρακτήρα του. Δεν εξαρτάται από τη δύναμη, τα πλούτη ή την κοινωνική του θέση. Πρώτα απ’ όλα, λοιπόν, προίκισε τον εαυτό σου με αρετές και καλές ιδιότητες.

Ο καθένας έχει το ρόλο του στην παράσταση που έχει σχεδιαστεί από τον Παντοδύναμο. Μην περιφρονείς, μην προσβάλλεις και μην πληγώνεις κανέναν, γιατί Εκείνος είναι η κάθε ύπαρξη και η περιφρόνησή σου είναι ιεροσυλία.


Ας αγαπήσουμε τη ζωή

"Αγαπήστε πολύ τον κόσμο και τη ζωή, γίνετε πομποί ενέργειας και φωτός που θα καλύψει το πλανήτη. Είστε στη γη για να φέρετε το φως του Κυρίου στο πεδίο της μορφής. Με όλα τα μέσα, με όλους τους τρόπους, φωτιστείτε και μεταδώστε την πύρινη σημαία στους αδελφούς σας. Ο Θεός είναι φως και ζητά την αναγνώρισή του σαν την Φωτεινή Πηγή."

*************************

Έχουμε ενσαρκωθεί στη γη για να γίνουμε τα κανάλια του Θεϊκού Φωτός στο πεδίο της μορφής. Τα υπόλοιπα μέρη της ζωής μας έχουν δευτερεύουσα σημασία, ενώ πρέπει κάθε κομμάτι της ζωής μας να το γεμίζουμε με φως. Αυτό θα γίνει μέσω της δυνατής μας αγάπης για τη ζωή και μέσω της Ευγνωμοσύνης. Είναι πολύ φτωχός ο άνθρωπος που δεν έχει ευγνωμοσύνη. Με την ευγνωμοσύνη πλουτίζει και φωτίζει η ζωή. Πρέπει όμως να ξεπεράσουμε την παθητικότητα. Η ευγνωμοσύνη και η αγάπη είναι πύρινες καταστάσεις, είναι δόσιμο του εαυτού στο Θεό και τον άνθρωπο. Ας αγαπήσουμε τη ζωή.


Χαρές και λύπες, δημιουργήματα της φαντασίας - Σάι Μπάμπα

Όταν είστε βυθισμένοι σε βαθύ ύπνο, τι συμβαίνει με τις χαρές και τις λύπες σας, τα κέρδη και τις απώλειες σας; Δεν έχουν καμία πραγματικότητα τότε. Ούτε έχουν καμία πραγματικότητα αργότερα. Και στις δύο περιπτώσεις (χρόνους) δεν είναι τίποτα άλλο παρά δημιουργήματα της φαντασίας σας. Εκείνος που γνωρίζει αυτό το μυστικό θα αγάλλεται πάντοτε μέσα στη χαρά του εσωτερικού του Εαυτού.

-Σάι Μπάμπα


Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2009

Ενότητα νου και κατεύθυνση προς το Ανώτερο

"Ενότητα νου σημαίνει συνειδητότητα. Γίνετε το κανάλι του Φωτός μέσα από την ενοποιημένη σκέψη. Η ενότητα νου ανοίγει το δρόμο προς το Ύψιστο. Είναι η ανώτερη αποστολή, να γίνετε κανάλια του φωτός."

*****************

Ο διαλογισμός είναι η προσπάθεια για υπέρβαση της δυαδικότητας του νου, δηλαδή για ενότητα νου. Η ενότητα του νου είναι πειθαρχία, σαν τις όχθες του ποταμού που θα οδηγήσουν το νερό στη θάλασσα. Έτσι και ο σωστός διαλογισμός θα μας οδηγήσει στη Πηγή μας, στο Θεό, που είναι το Ύψιστο σημείο του εσωτερικού μας ορίζοντα.

Με την εξάσκηση αυτή, κατέρχονται στο είναι μας στοιχεία φωτός που επιφέρουν ισορροπία, συνοχή και τακτοποίηση όλων των υποθέσεών μας. Άλλωστε αν η επαφή με το Θεό δεν λύνει τα προβλήματα, τότε τι θα τα λύσει... Κι αυτό γιατί κάθε χάος ή πρόβλημα στη ζωή μας, ξεκινά από λάθος ιδέες στα ανώτερα επίπεδα της ψυχοφυσιολογίας μας. Με το διαλογισμό διορθώνουμε αυτές τις ιδέες, και άρα τις αιτίες των προβλημάτων. Ρίχνουμε φως στις σκοτεινές σχισμές του είναι μας που προκαλούν τη διαχωριστικότητα στη πρακτική ζωή μας. Πραγματικά, δεν υπάρχει κάτι πιο πολύτιμο να κάνουμε από το σωστό διαλογισμό, που είναι ενότητα νου και κατεύθυνση προς το Ανώτερο.


Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2009

"Το πιο άξιο πράγμα είναι η επαφή με το Φως"

"Ενδυναμωθείτε μέσα στο φως της Ανώτερης Ύπαρξής σας. Γίνετε κανάλια ζωντανά του Λόγου. Όλα είναι καλά όταν ταυτίζουμε τον εαυτό μας με το Φως. Το πιο άξιο πράγμα είναι η επαφή με το Φως."

*****************

Η ζωή αποκτά αξία όταν επι-Κοινωνούμε με το Φως του Θεού. Αλλιώς, ότι και να κάνουμε, όσο και να κινηθούμε και να δημιουργήσουμε στη ζωή, θα είναι πνευματικά νεκρό, χωρίς αξία.

Η επαφή με το Ανώτερο, μας ενδυναμώνει. Σιγά σιγά, με την καθημερινή προσπάθεια για διαλογισμό και ενότητα νου, γινόμαστε όλο και πιο καθαρό κανάλι του Θεού, του Λόγου. Μέχρις ότου να φτάσουμε στην πλήρη εξάγνιση του αγωγού μας και να καταστούμε αυτό που ονομάζεται άγιοι. Άλλωστε γι' αυτό ενσαρκωθήκαμε στη γη και μέχρι να ολοκληρώσουμε αυτή τη κάθαρση του αγωγού μας και να γίνουμε τέλειο κανάλι της Ροής, θα είμαστε αναγκασμένοι να γυρνάμε ξανά και ξανά σε σώμα.

Η πνευματικότητα είναι απλή. Τόσο απλή που είναι απειλητική για τους εγωισμούς και τις προσκολλήσεις μας που είναι τεχνητές και περίπλοκες. Θέλει όμως και αγώνα το να υψωθούμε στο Φως, να διασπάσουμε τις παχυλότητες και τα σκοτάδια. Ας υποσχεθούμε στον εαυτό μας και στη ζωή, ότι θα αγωνιστούμε δυναμικά για να φωτίσουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο, και να κάνουμε τη γη έναν πλανήτη αγάπης, ομορφιάς, δημιουργίας και συνειδητότητας.



Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2009

Το νοητικό σώμα και οι σκεπτομορφές - Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σύμφωνα με την Αρχαία Σοφία, το νοητικό σώμα αποτελείται από τα εξής μέρη:
  1. Τη λεπτή ουσία, ηλεκτρική στη φύση της, που χρησιμοποιείται για τη δόμηση σκεπτομορφών.
  2. Τον Ηλιακό Άγγελο, το Στοχαστή.
  3. Τις διάφορες σκεπτομορφές, που σαν μικροσκοπικά σύννεφα κινούνται στην ατμόσφαιρα του νου.
  4. Ένα κέντρο στο νου απ’ όπου ακτινοβολούν εννιά πέταλα ενέργειας, αν ο άνθρωπος πλησιάζει την τρίτη μεγάλη διεύρυνση συνείδησης.
  5. Ένα φωτεινό μαργαριτάρι, το νοητικό μόνιμο άτομο.
Η νοητική ουσία διαιρείται σε εφτά διαδοχικούς κραδασμούς που ο καθένας τους ονομάζεται πεδίο. Κάθε πεδίο έχει τη δική του λειτουργία. Καθώς ο άνθρωπος προοδεύει, δομεί και στη συνέχεια χρησιμοποιεί ανώτερα νοητικά επίπεδα, επειδή η ουσία των ανωτέρων επιπέδων είναι πιο κατάλληλη για το σχηματισμό υψηλών ιδεών με μεγαλύτερη σαφήνεια.

Ο Στοχαστής μέσα μας είναι ο Ηλιακός Άγγελος. Τα αποκρυφιστικά βιβλία μας λένε πως ο Ηλιακός Άγγελος βρίσκεται σε βαθύ διαλογισμό. Αυτό σημαίνει ότι σ κ έ φ τ ε τ α ι. Σκέψη είναι μία διαδικασία επικοινωνίας με ανώτερες σφαίρες και μια διαδικασία αφομοίωσης και διερμήνευσης της Θέλησης ή του Σκοπού που προσεγγίστηκε μ’ αυτό τον τρόπο.

Πιστεύουμε πως κάθε άνθρωπος σκέφτεται. Αυτό δεν είναι αληθινό στην πλειοψηφία των ανθρώπων. Στοχαστές είναι εκείνοι οι άνθρωποι που έχουν υψώσει την εστία της συνείδησής τους στο επίπεδο του Ηλιακού Αγγέλου και είναι σε θέση να συλλαμβάνουν τις εκφράσεις του Ηλιακού Αγγέλου, να τις απορροφούν και έπειτα να σχηματίζουν νέες σκεπτομορφές για να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες τους. Τέτοιοι άνθρωποι μπορούν σιγά-σιγά να εισέλθουν στο φως του Ηλιακού Αγγέλου, να μεταδώσουν και να συνεισφέρουν τη σκέψη τους, ή να κάνουν ερωτήσεις και να λάβουν απαντήσεις σύμφωνα με το περιβάλλον τους, με τις συνθήκες της εκπαίδευσής τους, με τη δεκτικότητα του νοητικού τους σώματος και την ευαισθησία του εγκεφάλου τους. Οι περισσότεροι άνθρωποι αναμασούν τις σκέψεις άλλων ή δημιουργούν «νέες» σκέψεις αναμιγνύοντας τις σκέψεις άλλων, σχηματίζοντας μια νέα μορφή απ’ αυτές. Είναι καταναλωτές.

Οι σκέψεις είναι αντικείμενα. Έχουν υπόσταση. Έχουν τη δική τους μορφή, χρώμα και διάρκεια ζωής. Είναι μαγνητικές, δυναμικές, ή επιφανειακές και αδύναμες. Όταν μια ιδέα ή μια παρόρμηση ή μια ακτίνα φωτός, προερχόμενη από τα ανώτερα επίπεδα συνείδησης, λαμβάνει μορφή, γίνεται ένα ουσιαστικό αντικείμενο μέσα ή γύρω στη νοητική σφαίρα. Μερικές απ’ αυτές τις σκεπτομορφές ταξιδεύουν με μεγάλη ταχύτητα. Μερικές απ’ αυτές διατηρούν την ταυτότητά τους. Άλλες συγχωνεύονται με παρόμοιες σκεπτομορφές και εξαφανίζονται. Άλλες χάνουν την ύπαρξή τους προσβαλλόμενες από αντίθετες σκεπτομορφές και διαλύονται σαν σαπουνόφουσκες.

Μερικές απ’ αυτές τις σκεπτομορφές έχουν έναν προορισμό΄ ταξιδεύουν στο χώρο και παρασύρονται προς τα κάτω, αν υπάρχει κάποια μαγνητική έλξη από ένα νου. Άλλες απ’ αυτές συσσωρεύονται και σχηματίζουν ένα μεγάλο σύννεφο καταστροφής, ή ειρήνης και αγάπης. Κάθε σκέψη συνεισφέρει στο καλό ή στο κακό.

Η ατμόσφαιρα της υφηλίου είναι γεμάτη με αναρίθμητες σκεπτομορφές διαφορετικού μεγέθους, πυκνότητας και χρώματος. Είναι φορτισμένες με διαφορετικό είδος ενέργειας και κινητήριας δύναμης και είναι τρομερά ενεργητικές.

Όλα αυτά τα στρώματα σκεπτομορφών στην ατμόσφαιρα του πλανήτη είναι σαν ένας πλανητικός πίνακας διακοπτών. Απαντήσεις, ανταποκρίσεις και επικοινωνίες λαμβάνουν χώρα αυτόματα κατ’ απαίτηση μιας ή πολλών ανθρώπινων διανοιών.

Οι περισσότερες από τις σκεπτομορφές που έχουν ίδια ουσία συνδέονται ηλεκτρικά μεταξύ τους. Μπορούν να σχηματίσουν μια δεξαμενή «ιδεών» για κείνους τους ανθρώπους που είναι σε θέση να συντονιστούν με μια απ’ αυτές και βαθμιαία μπορεί να κυριαρχηθούν απ’ αυτή.

Αν ένας άνθρωπος βρίσκεται σε ανώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου έρχεται σε επαφή με τα σπάνια «νέφη αναγνωρίσιμων πραγμάτων» και αντλεί μεγάλο κάλλος και σοφία απ’ αυτά. Αυτά τα τηλεπαθητικά νέφη δημιουργούνται από τα οράματα, τη σοφία και τις διεισδυτικές σκέψεις εξελιγμένων στοχαστών. Ένας άνθρωπος μπορεί ακόμα να έλθει και σε επαφή τηλεπαθητικά με τέτοιους εξελιγμένους στοχαστές μέσω σκεπτοκυμάτων και να αντλήσει μεγάλη έμπνευση απ’ αυτούς.

Σε ακόμα ανώτερα επίπεδα, έχουμε μεγαλύτερες ωραιότητες δημιουργημένες από τους θείους ενορατικούς και σε σπάνιες περιπτώσεις ο άνθρωπος έρχεται σ’ επαφή μ’ αυτές μέσω προχωρημένου διαλογισμού και θεωρίας.

Στα κατώτερα στρώματα έχουμε σκοτεινά νέφη σκεπτομορφών μίσους, ζηλοτυπίας και χωριστικότητας. Αυτές είναι εύκολα προσιτές σε κείνους που έχουν παρόμοιες τάσεις.

Ένας άνθρωπος που ενδίδει σε τέτοιες τάσεις δημιουργεί στην αύρα του ένα σταθμό λήψης γι’ αυτές τις σκεπτομορφές και τελικά το σκοτεινό στρώμα σκεπτομορφών τον ελέγχει και τον καταλαμβάνει μετατρέποντάς τον σε μια άμεση προφυλακή γι’ αυτά τα εγκληματικά κύματα.

Το πράγμα μπορεί να χειροτερεύσει αν ο δέκτης είναι μια ομάδα ή ένα έθνος. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι σκοτεινές δυνάμεις εκμεταλλεύονται αυτή την επικοινωνία και διοχετεύουν το δηλητήριό τους σ’ αυτή και ο μεσάζων γίνεται πραγματικό θύμα των αρνητικών σκεπτομορφών του.

Ο κίνδυνος δεν ισχύει για κείνους που είναι ακόμα νοητικά αδρανείς. Ισχύει για κείνους που εκπαιδεύουν το νου τους και πολώνονται νοητικά.

Καθώς η ανθρώπινη φυλή εξελίσσεται νοητικά, είναι επιτακτικό να λάβουμε τα μέτρα μας για να πειθαρχήσουμε το νου μας και να τον κάνουμε διαβιβαστή του φωτός, πηγή δημιουργικής ενέργειας που μ’ αυτή θα είναι δυνατόν να χτιστούν γέφυρες ανάμεσα στους ανθρώπους, ανάμεσα στα έθνη, και ανάμεσα στον πλανήτη μας και σε μακρινούς κόσμους.

Αυτό δεν είναι ένα εύκολο έργο. Ο νους είναι σαν τον υδράργυρο. Προσπαθείτε να τον κρατήσετε με τα δάχτυλά σας, αλλά διαφεύγει και κυλάει σε σταγόνες. Όμως αν αρχίσετε να τον ελέγχετε και να τον εστιάζετε στο μεγαλύτερο φως του Ηλιακού Αγγέλου, θα γίνετε ένας οδηγός, ένας άνθρωπος, μια πηγή κάλλους, υγείας, χαράς, ειρήνης και μια χρυσή γέφυρα μεταξύ ανθρώπου και απείρου.

Ένας μεγάλος σοφός είπε κάποτε: «Είναι γιορτή για μας κάθε φορά που μια τέλεια κατεύθυνση σκέψης προβάλλεται στη σφαίρα της αόρατης ύπαρξης» (Agni yoga society-Καρδιά). «Η σκέψη για τους ανώτερους κόσμους είναι αποδεδειγμένα η καλύτερη αντιτοξίνη. Οι υψηλές σκέψεις όχι μόνο επηρεάζουν τη νευρική ουσία, αλλά και καθαρίζουν το αίμα» (Agni yoga society-Αum).

Διαλογισμός είναι η διαδικασία της ορθής και καθαρής σκέψης. Είναι η επιστήμη του νου. Μέσω του διαλογισμού το τρεμοσβήνον φως του ανθρώπινου νου δυναμώνει και γίνεται μια ακτινοβόλα ακτίνα μεγάλης λαμπρότητας.

Σ’ αυτή την ατραπό της αιώνιας ανθοφορίας, το εξελισσόμενο ανθρώπινο ον περνάει μέσα από διάφορες κατηγορίες δυσκολιών και ανάπτυξης.

Μερικοί από τους πασίγνωστους Διδασκάλους μάς λένε ότι:

«Είναι δύσκολο να διατηρηθεί μια ακριβής ισορροπία ανάμεσα στην ψυχή και στην προσωπικότητα όταν το πνευματικό ερέθισμα είναι αδιάκοπα υψηλό. Η εισροή της ψυχικής δύναμης στην προσωπική ζωή είναι σαν το φως του ήλιου σ’ έναν κήπο. Βγαίνουν λουλούδια, αλλά και αγριόχορτα» (Αλίκη Μπαίηλυ, Μαθητεία στην Νέα Εποχή).

«Υπάρχει ένας παράξενος νόμος στον αποκρυφισμό... μόλις κάποιος δεσμευτεί σαν «δόκιμος» επακολουθούν ορισμένα απόκρυφα αποτελέσματα. Απ’ αυτά το πρώτο είναι η εμφάνιση κάθε κρυμμένου στη φύση του ανθρώπου: τα σφάλματα, οι συνήθειες, οι ιδιότητες, ή οι υποταγμένες επιθυμίες, καλές, κακές ή ουδέτερες» (Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, Η Μυστική Δοξασία).

«Ευλογημένα ας είναι τα εμπόδια, αφού μέσω αυτών αναπτυσσόμαστε» (Agni yoga society, Φύλλα από τον Κήπο του Μορύα).

«Εξέλιξη είναι ένας αιώνιος κύκλος του γίγνεσθαι» (Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, Η Μυστική Δοξασία).

«Η βασική δοξασία της εσωτερικής φιλοσοφίας δε δέχεται «προνόμια» ή ειδικά χαρίσματα στον άνθρωπο, εκτός από κείνα που αποκτούνται από το δικό του Εγώ μέσω προσωπικών προσπαθειών και τη χάρη που αποκτάται μέσω μιας μεγάλης σειράς μετεμψυχώσεων και επανενσαρκώσεων» (Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, Η Μυστική Δοξασία).

Υπάρχει ένας όμορφος στίχος στην Μπάγκαβαντ Γκίτα: «Έχοντας διαπεράσει όλο αυτό το σύμπαν με ένα τμήμα του εαυτού μου – παραμένω».

Το τ μ ή μ α είναι η ανθρώπινη ψυχή, ο πεσμένος Σπινθήρας μέσα στα σώματα. Είναι ο αιώνιος προσκυνητής που αντιμετωπίζει και δοκιμάζει όλη την τριβή στην Ατραπό της επιστροφής. Είναι αυτός που έχει ταυτιστεί με τους φορείς του, που μέσω αυτών διευρύνει τη συνείδησή του και απολυτρώνει την ύλη των φορέων του.

Το μέρος που παραμένει ποτέ δεν ταυτίζεται με τους φορείς, αλλά μένει εκεί στο δικό του υψηλό επίπεδο ύπαρξης, σαν Σιωπηλός Παρατηρητής και σαν ένα Αιώνιο Φως. Το τ μ ή μ α που ονομάζεται ανθρώπινη ψυχή είναι η αντανάκλαση της εσωτερικής λαμπρότητας, συγχωνευμένη με την ύλη των κατώτερων σωμάτων που αποτελούν τον κατώτερο εαυτό.

Κατά τη διάρκεια των αιώνων αυτό το τ μ ή μ α εργάζεται μέσα στο φυσικό σώμα αντιμετωπίζοντας τις ανάγκες αυτού του σώματος. Έπειτα αρχίζει να δραστηριοποιείται στο συναισθηματικό σώμα και αυτή η δραστηριότητα εκδηλώνεται σαν βίαιες συγκινήσεις, ισχυρές επιθυμίες και παρορμήσεις. Ένας στενότερος δεσμός αρχίζει να δημιουργείται ανάμεσα στο φυσικό και στο συναισθηματικό σώμα. Οι αιώνες περνούν και το τμήμα ανατείνει υψηλότερα στο νοητικό πεδίο και εκεί αρχίζει σιγά-σιγά ο φόβος, το μίσος, και η διάκριση αρχίζει και επηρεάζει τρομερά τα κατώτερα σώματα. Καθώς συνεχίζει η νοητική ανάπτυξη, δημιουργείται μια στενότερη ευθυγράμμιση μέσα στα τρία σώματα και ο άνθρωπος γίνεται μια προσωπικότητα. Αυτό σημαίνει πως έχει ένα σώμα, έναν οργανωμένο συναισθηματικό κόσμο και έναν καλλιεργημένο νου. Όμως αυτό δε σημαίνει πως το άτομο είναι απαλλαγμένο από θυμαπάτες και πλάνες. Πιθανόν για πολλούς, πολλούς αιώνες το άτομο να έζησε μια πολύ ιδιοτελή ζωή, εκμεταλλευόμενο όλο το περιβάλλον του και τις περιστάσεις προς όφελος του χωριστικού εαυτού του. Αλλά το πράγμα δε σταματάει εκεί, γιατί το ανώτερο μέρος του, ο Αιώνιος Μαγνήτης, τον τραβάει πίσω στον Οίκο του. Έτσι η έφεσή του αυξάνεται και όταν η νοητική του ζωή είναι αρκετά δραστήρια, χτίζει μια λεπτή γέφυρα προς το διαισθητικό επίπεδο.

Σε όλο αυτό το ταξίδι επιστροφής στο σπίτι ο αιώνιος προσκυνητής, το τ μ ή μ α, αντιμετωπίζει πολυάριθμα προβλήματα και εμπόδια που τον κάνουν πιο άγρυπνο και αποκτάει βαθύτερες και υψηλότερες εφέσεις.

Πρώτον έχει τα φυσικά του προβλήματα. Καθώς το σώμα του αναπτύσσεται και φτάνει στο πρότυπο του αιθερικού του σώματος, περνάει πολλές κρίσεις. Για παράδειγμα, αντιμετωπίζει τα προβλήματα της οδοντοφυΐας, προβλήματα με διάφορους αδένες, προβλήματα της κυκλοφορίας του αίματος κλπ. Αυτά και διάφορα άλλα προβλήματα δείχνουν πότε το τ μ ή μ α αρχίζει να χρησιμοποιεί και να οργανώνει το συναισθηματικό σώμα και να το ευθυγραμμίζει με το φυσικό. Σ’ αυτό το διάστημα, το φυσικό σώμα υφίσταται ισχυρότερη πίεση και εμφανίζονται προβλήματα των αδένων και των νεύρων.

Ο άνθρωπος τώρα αγωνίζεται σε δύο πεδία μάχης: ένα το φυσικό σώμα και τη ζωή του΄ και το άλλο, το συναισθηματικό σώμα και τη ζωή του. Γίνεται ευαίσθητος στη συναισθηματική ατμόσφαιρα του εαυτού του και του περιβάλλοντος και σιγά-σιγά εκδηλώνει θυμαπάτες, επιθυμίες, πόθους, αγάπη και μίσος, πονώντας και υποφέροντας. Αυτά τον αναγκάζουν να επικαλεστεί τον ανώτερο κόσμο μέσα του και μια αμυδρή λάμψη νοητικού φωτός αρχίζει να εμφανίζεται στην πυκνή ομίχλη του συναισθηματικού του σώματος. Όμως αυτό δημιουργεί περισσότερα προβλήματα στον κόσμο του, γιατί αρχίζουν οι θυμαπάτες του και οι επιθυμίες του γίνονται πιο ισχυρές. Το νοητικό φως αυξάνεται όλο και πιο πολύ σε ισχύ, καθώς αυξάνουν τα προβλήματα και οι δυσκολίες της ζωής, και ο άνθρωπος αρχίζει να διαμορφώνει ερωτήματα και να προσπαθεί να βρει τις απαντήσεις. Αυτό αναπτύσσει το νου του.

Όταν το τ μ ή μ α γίνεται δραστήριο στο συναισθηματικό πεδίο, το φυσικό σώμα προβάλλει τα πιο μεγάλα εμπόδια μέχρις ότου διευθετηθεί και ευθυγραμμιστεί. Το ίδιο πράγμα συμβαίνει στο συναισθηματικό σώμα όταν το τ μ ή μ α περνάει στο επόμενο στάδιο και γίνεται ενεργό στο νοητικό επίπεδο. Σ’ αυτό το διάστημα το εμπόδιο και η πηγή των προβλημάτων είναι το συναισθηματικό σώμα. Αυτό επαυξάνεται όταν ο προσκυνητής προχωράει στα ανώτερα νοητικά επίπεδα. Εδώ όλες οι κληρονομικές, συναισθηματικές και νοητικές επιρροές, θυμαπάτες και πλάνες παίζουν το ρόλο τους για να παρεμποδίσουν το πέρασμα του προσκυνητή στον ανώτερο κόσμο. Μερικές φορές αυτή η μάχη διαρκεί αιώνες και ο άνθρωπος γίνεται θύμα, δεσμώτης στο έλεος των θυμαπατών και των πλανών του.

Στην αρχή το προχώρημα του προσκυνητή δε λύνει το πρόβλημα. Όλες οι περασμένες οφειλές έρχονται και απαιτούν μια λύση. Όλοι οι πόθοι και οι επιθυμίες του κρέμονται σαν μολυβένια βαρίδια από τα πόδια του. Όλες οι περασμένες πλάνες και οι αρνητικές αποκρυσταλλωμένες σκεπτομορφές ορθώνουν ένα τείχος στην ατραπό του. Η κατάστασή του γίνεται όλο και πιο πολύ περίπλοκη καθώς επεκτείνει τις σχέσεις του προς την οικογένειά του, την ομάδα, την κοινωνία κλπ. Τα προβλήματά του αντηχούν στην ύπαρξή του και τα προβλήματά του αναμιγνύονται με τα προβλήματα άλλων και δημιουργούν μια πραγματική ζούγκλα στην ατραπό του.

Ο προσκυνητής συχνά αποθαρρύνεται και απελπίζεται. Ο προσκυνητής συχνά παρεκκλίνει από την Ατραπό και γυρνάει στις ομαλές εκτάσεις και στα αβαθή νερά και μερικές φορές γίνεται ο ασυνείδητος εχθρός του κάλλους, της αγαθότητας και της αλήθειας. Μπορεί για αιώνες να χάσει το όραμα. Όλο αυτόν τον καιρό αναπτύσσει μιά ισχυρή προσωπικότητα που ονομάζεται Ένοικος στο Κατώφλι – το κατώφλι ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι, ανάμεσα στο πραγματικό και στο απατηλό, ανάμεσα στην αθανασία και στο θάνατο.

Ο Ένοικος στο Κατώφλι σχηματίζεται από όλες τις εγωιστικές μας συνήθειες, θυμαπάτες, πλάνες και τη μάγια, από όλες τις επιθυμίες μας για υλικές ικανοποιήσεις και το επακόλουθο κάρμα, σχηματίζοντας έτσι ένα μεγάλο φράγμα ανάμεσα στον Εσωτερικό Ένοικο και στην αναπτυσσόμενη ανθρώπινη ψυχή. Ο Μ α γ ν ή τ η ς ή Εσωτερικός Ένοικος περιοδικά προκαλεί μια ανταπόκριση από το τ μ ή μ α και η ανθρώπινη ψυχή εκδηλώνει μια βαθύτερη έφεση για μεγαλύτερη ελευθερία. Αλλά πριν εισέλθει στη σφαίρα της ανώτερης ελευθερίας, περνάει μέσα από τις «σκοτεινές νύχτες», με όλες τις αγωνίες, τους φόβους και τις αυταπαρνήσεις αυτών των ψυχολογικών νυχτών. Εδώ τού παρουσιάζεται η ευκαιρία για κάθαρση όλων των μηχανισμών του και η ευκαιρία να αναπτύξει τις ηρωικές του ιδιότητες.

Έτσι αρχίζει η μεγάλη διαδικασία της μεταμόρφωσης. Είναι επίπονες εμπειρίες, όπου σιγά-σιγά όλες οι ταυτίσεις πρέπει να πάψουν και όλες οι ανθρώπινες αλυσίδες και φυλακές πρέπει να καταστραφούν΄ οι αρχαίες οφειλές πρέπει να πληρωθούν και η ελεύθερη ψυχή απαλλαγμένη να εισέλθει σε μια νέα διάσταση φώτισης.

Φυσικά η πνευματική ανάπτυξη ασκεί μεγάλη πίεση στους τρεις φορείς του ανθρώπου και πριν ο άνθρωπος απελευθερωθεί, περνάει ένα μακρινό χρονικό διάστημα στην ταραχή των φυσικών, συναισθηματικών και νοητικών προβλημάτων.

Πρώτον οι εισερχόμενες ενέργειες διεγείρουν τα αιθερικά του κέντρα και ο άνθρωπος πέφτει θύμα απρόσμενων παρορμήσεων και δυνάμεων. Αυτό ανοίγει τις πύλες σε μακροχρόνια φυλακισμένες επιθυμίες και παρορμήσεις και, σαν ηφαιστειακός κρατήρας, ανοίγει μια μυστηριώδη πόρτα και ο άνθρωπος εκδηλώνει οτιδήποτε κοιμόταν μέσα του, καλό και κακό. Ως εκείνη τη στιγμή ήταν σε θέση να τα ελέγχει, αλλά τώρα δεν μπορεί. Ο εσωτερικός του κόσμος ξεσπάει σαν μια έκρηξη λάβας. Να γιατί μερικές φορές παρατηρούμε μια απροσδόκητη συμπεριφορά σε κάποιον που ήταν αντικείμενο του θαυμασμού μας και το δικό μας πρότυπο κάλλους. Ξαφνικά αλλάζει΄ μεταστρέφει τη ζωή του, προκαλώντας μας μεγάλη απογοήτευση.

Στις αρχαίες αδελφότητες και στους ναούς της η πιο ισχυρή έμφαση δινόταν στη διαδικασία της μεταρσίωσης και έτσι η βαθύτερη γνώση δε μεταδιδόταν στους μαθητές πριν η προσωπικότητά τους μετουσιωθεί και μετασχηματιστεί σε μια ανώτερη βαθμίδα.

Καθώς οι ζηλωτές ταξιδεύουν ψηλότερα στην Ατραπό παρουσιάζουν μεγαλύτερη ανταπόκριση και αντίδραση στην ενεργειακή πλευρά της φύσης. Ένας απλός άνθρωπος μπορεί να πει ένα ψέμα και οφείλει να πληρώσει. Αλλά ένας μαθητής πληρώνει για τα σφάλματά του χίλιες φορές περισσότερο, η ζημιά που μπορεί να προξενήσει σε άλλους είναι χίλιες φορές μεγαλύτερη κι έτσι τα προβλήματά του είναι χίλιες φορές περισσότερα. Ένα μικρό σφάλμα στο χαρακτήρα του μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τις σκοτεινές δυνάμεις για να καταστρέψουν αυτόν, τους συντρόφους του και το σχεδιασμένο έργο υπηρεσίας του.

Τον παλιό καιρό ήταν σημαντικό να μάθει ο ζηλωτής καλύτερα να ε ί ν α ι παρά να έχει: να τρώει, να καταναλώνει λίγα, αλλά να αφομοιώνει τέλεια. Οι διδάσκαλοι συνήθιζαν να τους δοκιμάζουν πολύ προσεκτικά, να τους δοκιμάζουν φυσικά, συναισθηματικά και νοητικά για να ανακαλύψουν τα αδύνατα σημεία και να τα εξαλείψουν πριν ο ζηλωτής εισέλθει στην πύλη των μυστηρίων.

Όταν ο άνθρωπος γίνει μιά προσωπικότητα, το πρώτο σημάδι που παρατηρείται είναι μιά ισχυρή έκφραση θέλησης για ελευθερία, ελευθερία στο φυσικό, συναισθηματικό και νοητικό επίπεδο, μια στάση ανεξαρτησίας. Αυτό δημιουργεί μεγάλες εντάσεις γύρω του, στην οικογένειά του, στο κοινωνικό περιβάλλον, στην ομάδα του, ακόμα και στο έθνος, αν είναι σε σημαντική θέση. Όλη αυτή η ένταση δρα και αντιδρά ενάντιά του, αυξάνοντας τη θέλησή του για ελευθερία παρά τους μεγάλους περιορισμούς που προκαλούνται από τις αντιδράσεις. Πολλοί, πάρα πολλοί περιορισμοί του επιβάλλονται, με διάφορα μέσα, αλλά πάντα βρίσκει έναν τρόπο να διακηρύξει την ανεξαρτησία του αν και πάντα δε δικαιώνεται.

Πολλοί συχνά οι τύραννοι και οι δικτάτορες είναι θύματα αυτής της διαδικασίας ανάπτυξης. Μπορούν να βρεθούν σε οποιοδήποτε επίπεδο ανθρώπινης προσπάθειας. Καθώς η ενέργεια αυξάνει μέσα τους, εστιαζόμενοι κυρίως σε ιδιοτελή και αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις, τους εξωθεί να ικανοποιήσουν τις αναπτυσσόμενες επιθυμίες και προθέσεις.

Μπορούμε να δούμε αυτό το γεγονός στην οικογένεια, όταν, για παράδειγμα, η σύζυγος αναπτύσσει την προσωπικότητά της σε κάποιο βαθμό και αρχίζει να λειτουργεί ανεξάρτητα. Αρχίζει με πείσμα, απερισκεψία, τραχύτητα και ψυχρότητα στα λόγια και στις πράξεις της. Αν αυτό υπερβεί τα όρια και την οικογενειακή κατανόηση, το σπίτι αρχίζει να αποδιοργανώνεται. Αν αυτό συμβεί σε περισσότερα μέλη της οικογένειας, τότε έχετε μεγαλύτερα προβλήματα, γιατί βλέπουν μόνο τους δικούς τους σκοπούς και δε σκέφτονται με βάση την οικογενειακή ευημερία. Αλλά αν υπάρχει κατανόηση από όλες τις πλευρές, ο κίνδυνος μειώνεται σημαντικά και μετά από σύντομο διάστημα η θέληση για ελευθερία χρησιμοποιείται με ομαδική κατανόηση και για την ομαδική ευημερία, κατευθυνόμενη από τη σοφία και τη νοημοσύνη.

Κι εδώ συντελεί η δύναμη της υπομονής, της ανεκτικότητας και της μη επίκρισης, κάτι που είναι τρομερά σημαντικό στην Ατραπό.

Αν αυτό συμβεί σε μας τους ίδιους οφείλουμε αμέσως να δραστηριοποιηθούμε έτσι ώστε να μη φτάσει στο ναρκισσισμό, στη δικτατόρευση, ή στη θέληση για κυριαρχία. Το πρώτο που έχουμε να κάνουμε είναι να παρατηρούμε τις σκέψεις μας, τα λόγια μας και τις πράξεις μας και να τα αλλάζουμε ενσυνείδητα αν είναι εκφράσεις υπερηφάνειας, θέλησης για κυριαρχία, ή τυραννίας. Μια φορά το μήνα πρέπει να διαλογιζόμαστε όσο είναι δυνατόν βαθιά στις έννοιες της ταπεινότητας, της συνεργασίας, της κατανόησης, και της ανεκτικότητας.

Το δεύτερο βήμα είναι να δημιουργήσουμε ένα πεδίο έρευνας για εργασία στον τομέα της θρησκείας, της ψυχολογίας, της επιστήμης, της εκπαίδευσης, της οικονομίας κλπ. Οι άνθρωποι που είναι στο περιβάλλον του ατόμου δεν πρέπει να ασκούν καμία πίεση πάνω του, αλλά να του προσφέρουν το μερίδιο της αγάπης τους, της κατανόησης και της ανεκτικότητας, ενώ, στο μεταξύ, θα διατηρούν μια νοητική αναλυτική στάση.

Σε καιρούς κρίσης, ή όταν η τριβή ανάμεσα στο ανώτερο και στο κατώτερο είναι μεγάλη, ή όταν εισρέει υπερβολική ενέργεια στην τριπλή προσωπικότητα, υπάρχει μεγάλη ευκαιρία για ανάπτυξη, αλλά και μεγάλος κίνδυνος για εκφυλισμό. Αν οι φορείς δεν είναι έτοιμοι, οι ενέργειες θα τους καταστρέψουν, ή θα επαυξήσουν την κυριαρχία των αρνητικών στοιχείων σε τέτοιο βαθμό, ώστε θα απορρίπτουν αμέσως οποιαδήποτε μεταγενέστερη κρούση πνευματικής ενέργειας ή τη διείσδυση μιας νέας ακτίνας φωτός στο νου του ανθρώπου.

Οι φορείς μας έχουν τη συνήθεια της αποκρυστάλλωσης. Η αποκρυστάλλωση συμβαίνει σε περιπτώσεις κούρασης, κρυώματος, φόβου, διαφόρων σοκ, σχηματισμού σταθερών συνηθειών, στον υπερτονισμό μιας πλευράς, της αλήθειας, σε δογματισμούς και δόγματα, σε πλάνες και θυμαπάτες. Όλα αυτά είναι σημάδια αποκρυστάλλωσης στη νοητική ατμόσφαιρα.

Η τριβή συμβαίνει ανάμεσα στην ενέργεια της ζωής και στα τρία σώματα όταν φτάνουν σε ένα σημαντικό στάδιο αποκρυστάλλωσης όπου αποκόπτουν τη ροή της ενέργειας της ζωής. Σ’ αυτό το σημείο αρχίζει η σύγκρουση ανάμεσα στα σώματα, ή το σώμα, και στην ενέργεια της ζωής που έρχεται μέσω της ψυχής. Αυτό δημιουργεί μια κρίση. Μερικές φορές η αποκρυστάλλωση αποσοβείται και η ανάπτυξη συνεχίζει με καλύτερο τρόπο. Άλλες φορές η τριβή συνεχίζεται και εκδηλώνεται πολύς εκνευρισμός με άσχημα αποτελέσματα. Μερικές φορές εμφανίζεται υπερδιέγερση με πολλές φυσικές και ψυχοσωματικές ενέργειες, ή άλλες φορές η αποκρυστάλλωση είναι τόσο μεγάλη, ώστε η ενέργεια της ζωής δεν μπορεί να περάσει και το σώμα, ή ένα μέρος του, δεν μπορεί να δεχτεί πια τις ανώτερες επιδράσεις και βαθμιαία αποσυντίθεται. Σ’ αυτό το σημείο αρχίζει η φθορά οποιουδήποτε φορέα.

Αν συμβεί στο νοητικό επίπεδο, το νοητικό σώμα γίνεται σιγά-σιγά πιο αρνητικό, πιο επιθετικό, μέχρις ότου αυτή η αρνητικότητα αποκόψει κάθε επικοινωνία με την ενέργεια της ζωής και το νοητικό σώμα αρχίζει να εκφυλίζεται. Αυτό συμβαίνει σε άτομα, σε κοινωνικές ομάδες, σε θρησκείες και σε έθνη. Στο εθνικό επίπεδο, όταν η αποκρυστάλλωση βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο, οι εισερχόμενες ενέργειες της εξέλιξης προκαλούν επαναστάσεις και πολέμους, επειδή έρχονται σ’ επαφή με τους αποκρυσταλλωμένους παράγοντες.

Φυσικά η ανάπτυξη είναι εξωτερική και εσωτερική. Η εξωτερική ανάπτυξη είναι το αποτέλεσμα εκείνων των πλανητικών και ηλιακών ενεργειών που κυκλικά διεγείρουν και προωθούν το μηχανισμό του ανθρώπου. Η εσωτερική ανάπτυξη, επίσης κυκλική, είναι το αποτέλεσμα των κυκλικών διεγέρσεων που προκαλούνται περιοδικά από την Ψυχή, την Πνευματική Τριάδα, την Ιεραρχία και τη Σαμπάλα.

Ο οδηγός αυτής της «εξέλιξης» είναι ο Πνευματικός Ήλιος. Είναι ένας μεγάλος τροχός, σαν ρολόι. Καθώς περιστρέφεται επιφέρει όλες τις πολυάριθμες αλλαγές στα βασίλεια της φύσης προάγοντας και εξελίσσοντάς τα. Το μεγάλο καθήκον του ανθρώπου είναι να αρχίσει να γυρίζει ενσυνείδητα στον τροχό αυτής της μεγάλης πηγής ενέργειας, ή μεγάλης συνείδησης, και να τιθασεύσει τις κυκλικές εκδηλώσεις φωτός, αγάπης και δύναμης μέσω του διαλογισμού του και μέσω των πράξεων της θυσιαστικής υπηρεσίας του.

-Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Η επιστήμη του διαλογισμού


Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2009

Η αδυναμία δεν είναι 'ανθρώπινη'

"Υπηρετήστε την εσωτερική φλόγα. Μην τη προδίδετε ποτέ. Ακολουθήστε το ρεύμα της ζωής και ταυτιστείτε με το ανώτερο δυναμικό σας. Όλα είναι δυνατά για το Πνεύμα, η αδυναμία δεν το αγγίζει. Κατακτήστε το πεπρωμένο σας με δυναμισμό και πίστη."

*******************

Όσο κι αν έχουμε υποστεί πλύση εγκεφάλου, όχι, η αδυναμία δεν είναι 'ανθρώπινη'. Πρέπει να μάθουμε να διαλύουμε και να διασκορπίζουμε τις παχυλότητες του νου, τις αδράνειες, τις αντιστάσεις, τους αργούς κραδασμούς δηλαδή, που με άλλα λόγια λέγονται και εγωισμοί. Έχουμε έρθει στη γη για να εκπληρώσουμε τον υψηλότερο εαυτό μας, τα ανώτερα ιδανικά μας, και κάθε αργοπορία προς αυτό το σκοπό είναι προδοσία του Εαυτού. Έχουμε έρθει για να είμαστε τέλειοι και όχι αδύναμοι.

Τι σημαίνει να είμαστε τέλειοι; Η τελειότητα δεν είναι μια κατάσταση αδρανής, που άπαξ και την φτάσουμε έχουμε τελειώσει. Τελειότητα σημαίνει να πετυχαίνουμε το στόχο που μας έχει δοθεί για μια συγκεκριμένη περίοδο. Η δύναμη για την επίτευξη του στόχου αυτού, μας δίδεται μαζί με το στόχο. Κάθε πρόβλημα γεννιέται με τη λύση του.

Για να διαλύσουμε τις παχυλότητες και τις αδράνειές μας, χρειάζεται πολύς δυναμισμός. Η παθητικότητα δεν έχει καμιά θέση στη πνευματικότητα, αφού το πνεύμα είναι πυρ δημιουργικό, που συνεχώς διευρύνει και αναδομεί. Αυτό το δημιουργικό πυρ είναι ο εαυτός μας ο ουσιαστικός, όπου μέσα στο διαλογισμό προσπαθούμε να φτάσουμε, να ταυτιστούμε μαζί του.

Οι φορές που έχουμε νιώσει προδομένοι στη ζωή μας, από τους ανθρώπους και την ζωή, μας δείχνουν ότι ουσιαστικά προδώσαμε την εσωτερική μας φλόγα και αρνηθήκαμε να δράσουμε καίρια. Είναι καιρός να συγχωρήσουμε τον εαυτό μας για όλες αυτές τις προδοσίες. Και συγχώρεση σημαίνει αυτό-ενεργοποίηση.


Η λύση στους κόμπους και τα ερωτήματα της ζωής

Όλοι αναζητούμε να βιώσουμε πληρότητα και ευδαιμονία, όμως προσπαθούμε προς τη σωστή κατεύθυνση; Μήπως περιμένουμε από λάθος πηγές να λάβουμε την ενέργεια που θα μας γεμίσει; Αν ξεχάσουμε την πραγματική Πηγή μας, τότε σταματούμε να τρεφόμαστε, με επακόλουθα την πνευματική και σωματική πείνα, που εμφανίζονται σαν επιθυμίες και ασθένειες.

Οι επιθυμίες, οι νοσταλγίες, η απογοήτευση, η έλλειψη εσωτερικής πληρότητας, είναι ενδείξεις έλλειψης ενέργειας. Πρέπει να θυμίζουμε στον εαυτό μας να στρέφεται στην πραγματική Πηγή ενέργειας για να τραφεί, που είναι το Φως. Και όχι μέσα από προσπάθειες βαμπιρισμού που θα μας απογοητεύσουν αργά ή γρήγορα, δηλαδή μέσα από σχέσεις, καριέρα, χρήματα, αποκτήματα, διασκεδάσεις.

Κάθε μέρα πρέπει να δίνουμε στη ψυχή μας αυτό που της αξίζει, τροφή θεϊκή, επαφή με το Ανώτερο, με το Φως, μέσα από το διαλογισμό/προσευχή. Ας προσπαθήσουμε κάθε μέρα να ανυψώνουμε το πνεύμα μας στο ανώτερο δυνατό σημείο. Θέλει αγώνα αυτό. Όμως η ανταμοιβή της προσπάθειας για άνοδο και εκλέπτυνση, θα φέρνει τη λύση στους κόμπους και τα ερωτήματα της ζωής μας. Κάτι που τίποτα υλικό δεν μπορεί να κάνει από μόνο του, παρά μόνο η επαφή με τα πνευματικά επίπεδα του είναι μας.

Αν αφήνουμε τη ψυχή μας χωρίς τροφή πνευματική φωτός, σημαίνει ότι έχουμε έλλειψη αυτοεκτίμησης που θα πρέπει να εξετάσουμε από που προέρχεται. Αν αφήνουμε τον εαυτό μας στην απόγνωση και στα αδιέξοδα, σημαίνει ότι δεν τον αγαπάμε αρκετά. Κανένας άλλος δεν μπορεί να μας δώσει αγάπη και πληρότητα παρά μόνο εμείς μπορούμε με αγώνα να φτάσουμε σε αυτά. Απλά πρέπει να κλείσουμε τα μάτια και να ανυψωθούμε προς τον Θεό/Εαυτό/Φως/Ενότητα/Αγάπη/Τελειότητα.


Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2009

Αγάπη σημαίνει διεύρυνση, ενότητα - Σάι Μπάμπα

Σπείρε τους σπόρους της Αγάπης, αφού προετοιμάσεις το έδαφος της καρδιάς σου αφαιρώντας τ' αγριόχορτα (θυμό, εγωισμό, ζήλια, φθόνο, λαγνεία, μίσος). Άφησε τους σπόρους να φυτρώσουν, ποτιζοντάς τους με την πίστη σου, ώστε να δρέψεις τα άνθη της καρτερίας και αργότερα τον καρπό που αναμφίβολα θ' ακολουθήσει: τη Γαλήνη. Αυτό είναι το έργο σου, αυτό είναι το καθήκον σου, αυτό πρέπει να' ναι και το τάμα σου στο Θεό: ότι θα το επιτύχεις!

Ο άνθρωπος δεν μπορεί ν' αναπτυχθεί και να εξελιχθεί στην απομόνωση! Αυτή ακριβώς είναι η βάση της Βεδικής προσευχής «είθε όλα τα όντα του κόσμου να είναι ευτυχισμένα». Ο άνθρωπος πρέπει να συνεισφέρει ό,τι καλύτερο έχει για την ευτυχία των άλλων, έτσι θα γίνει και ο ίδιος ευτυχισμένος.

Με μέσον την αγάπη θα μπορέσεις να συγχωνευτείς με τον Ωκεανό της Αγάπης, το Απόλυτο.

Να προσεύχεσαι και να παρακαλάς να επικρατήσουν η ανεκτικότητα και η κατανόηση, που θα περιβάλλουν όλο και περισσότερους ανθρώπους, άσχετα αν λέγονται Ρώσοι, Κινέζοι, Ινδοί, Αμερικανοί, Πακιστανοί. Η κάθε χώρα δεν είναι παρά ένα δωμάτιο της κατοικίας του Θεού.

Αγάπη σημαίνει διεύρυνση, ενότητα. Ο άνθρωπος πρέπει να διευρυνθεί και να γίνει Οικουμενικός Άνθρωπος.

Να αγαπάς όλους και να υπηρετείς όλους!

-Σάι Μπάμπα


Όταν η ύλη υπηρετεί το Πνεύμα

"Η ύλη, Φίλοι μου, δεν είναι κοπριά - η ύλη ακτινοβολεί δυνατότητες. Όταν η ύλη υπηρετεί το Πνεύμα, τότε παράγονται Ομορφιά, αρμονία και εξέλιξη. Δεν είναι η περιφρόνηση ή η απάρνηση τής ύλης αυτό που χρειάζεται, αλλά ο σεβασμός και η ορθή χρήση της."

-Agni Yoga


Δεν υπάρχει τίποτα από τη φύση του κακό στη Δημιουργία - Σάι Μπάμπα

Ο καθένας εκπληρώνει το καθήκον του, μόνο όταν προσφέρει τις υπηρεσίες του στους συνανθρώπους του και διευρύνει τη δράση του μέσα στο σύνολο.

Μπορείς να ανάψεις άπειρες φλόγες από μια και μόνη φλόγα, χωρίς η λάμψη της να μειωθεί ούτε κατά το ελάχιστο. Το ίδιο γίνεται και με την Αγάπη.

Όταν ακτινοβολεί το φως τής Αγάπης, φανερώνεται ο Θεός.

Ο άνθρωπος οφείλει να βλέπει τους πάντες και τα πάντα με την ίδια θετική προδιάθεση που έχει για τους δικούς του. Πρέπει να βλέπει όλα τα πλάσματα ως ισάξια και να τρέφει γι' αυτά την ίδια αγάπη κι εμπιστοσύνη που έχει για τον εαυτό του. Δεν υπάρχει τίποτα μα τίποτα από τη φύση του κακό στη δημιουργία. Μόνο η ελαττωματική όραση αποδίδει αλλού καλή και αλλού κακή φύση.

'Οπως ο χρυσός και το ασήμι βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια της γης, το μαργαριτάρι και το κοράλι κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, η ηρεμία και η χαρά βρίσκονται κρυμμένες κάτω από τις επιφανιακές δραστηριόττες του νου. Ο άνθρωπος που επιθυμεί ν' αποκτήσει αυτόν τον κρυμμένο θησαυρό, πρέπει να στρέψει το νου του προς τον εσωτερικό εαυτό και θα του εκδηλωθεί η γεμάτη αγάπη φύση του.


Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)