Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2009

Η διαδικασία του να γίνει κανείς Φως - Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Η διαδικασία του να γνωρίσει κάποιος τον εαυτό του, είναι μια διαδικασία του να γίνει Φως. Η διαδικασία του να γίνει Φως είναι μια διαδικασία υπέρβασης των ορίων της ύλης, των ορίων της προσωπικότητας. Ο νους είναι ο άνεμος που αναρριπίζει το σβησμένο ‘κάρβουνο’ σε φωτιά, σε Φως. Αυτό γίνεται μέσω του διαλογισμού.

-Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Η κρυμμένη δόξα του εσωτερικού ανθρώπου


Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2009

Πνευματικότητα και μεταφυσική αναζήτηση

Η ειλικρινής πνευματική πορεία έχει διαφορά με την μεταφυσική αναζήτηση. Η πνευματική πορεία μάς ζητά να διαλύσουμε το εγώ, να ταπεινωθούμε, να αναλάβουμε τη πλήρη ευθύνη του εαυτού μας. Σε μια επιφανειακή μεταφυσική αναζήτηση δεν μάς ζητούνται όλα αυτά, μπορούμε να συνεχίζουμε να φερόμαστε ανεύθυνα και να ανεβάζουμε τον εγωισμό μας με τις πληροφορίες που συλλέγουμε – και βέβαια να διατηρούμε τις ανισορροπίες, το πόνο και τη ματαιότητα που υπάρχει στη ζωή μας.

Φυσικά δεν είναι κάποιος έξω από εμάς που ζητά να γίνουμε πιο ταπεινοί και ανιδιοτελείς, αλλά είναι η ίδια η συνείδησή μας που ξέρει ότι αυτό είναι το ανώτερο καλό για μας και είναι η ανιδιοτέλεια που θα μας φέρει την ευδαιμονία και τη σοφία που αναζητούμε.

Η πνευματική πορεία αναπόφευκτα θα συναντήσει πολλές φορές την μεταφυσική αναζήτηση και τις μεταφυσικές αποκαλύψεις, οι οποίες έρχονται φυσικά, χωρίς να τις ψάχνουμε. Κι επειδή δεν μας ενδιαφέρει και πολύ να μάθουμε τι ήμασταν σε προηγούμενη ζωή ή να έχουμε επαφές με άλλα Όντα και παρόμοιες εμπειρίες, είναι που τότε έρχονται οι πραγματικές αυτές εμπειρίες. Ενώ αν αναζητούμε μεταφυσικές εμπειρίες χωρίς να αγωνιζόμαστε να καθαρίσουμε τη κατώτερή μας φύση, τότε κινδυνεύουμε να μπούμε σε πλάνες και να βιώνουμε οράματα, ‘αποκαλύψεις’ κι επαφές αμφιβόλου ποιότητας και αληθινότητας. Επίσης υπάρχει ο κίνδυνος να δυναμώσει το εγώ ακόμα περισσότερο και να γίνει πιο προβληματικό απ’ ότι ήταν πριν κάποιος ξεκινήσει να ασχοληθεί με όλα αυτά, και να δημιουργηθούν μπερδέματα, ανισορροπίες ή ακόμα και ασθένειες.

Από την άλλη, η μεταφυσική αναζήτηση από μόνη της δεν εμπεριέχει αναγκαστικά τη πνευματική πορεία, κι έτσι μπορεί να γίνει μια στείρα κατάσταση. Πολλοί δε άνθρωποι ασχολούνται με τη μεταφυσική ελπίζοντας ασυνείδητα να αποκομίσουν γνώσεις, σοφία, ακόμα και μυήσεις, για τις οποίες ουσιαστικά δεν έχουν εργαστεί. Ελπίζουν ότι με την επαφή με κάποιες οντότητες, με το διάβασμα βιβλίων, με την επίσκεψη σε ‘ιερούς τόπους’, με το channeling, το reiki, τη yoga, με διάφορες ‘μυήσεις’, σεμινάρια κλπ, θα καταφέρουν να ξεγελάσουν το κάρμα και τον εαυτό τους και θα πάρουν μια πνευματική άνοδο (και άρα περισσότερη ευτυχία) για την οποία δεν έχουν δουλέψει, ενώ το εγώ τους συνεχίζει να διογκώνεται.

Η πνευματική πορεία δεν είναι show. Αντίθετα πρέπει να μάθουμε να ‘εξαφανιζόμαστε’, να γινόμαστε πολύ ταπεινοί, να καθαρίζουμε τα ελαττώματά μας, να υπερβούμε τις αδυναμίες και ανασφάλειές μας, να γίνουμε σωστοί άνθρωποι, άνθρωποι υπηρεσίας, και να αγωνιστούμε μέσω των χαρισμάτων, των ταλέντων και των ικανοτήτων που μας έχουν δωθεί να βοηθήσουμε τους ανθρώπους. Εκεί βρίσκεται η λύτρωσή μας. Ελπίζω οι άνθρωποι να το συνειδητοποιήσουν αυτό όσο πιο σύντομα γίνεται. Μέχρι τότε, απλά θα περιπλανώνται από “show” σε “show”, θα διασκορπίζουν την ενέργειά τους και θα χάνουν το πολύτιμο χρόνο τους στη γη.


Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

Αυταπάτες, εγωισμός και εκμετάλλευση

Ο άνθρωπος όταν ψεύδεται στον εαυτό του, όταν λέει άλλα και εννοεί άλλα, σταδιακά χάνει την επαφή με την ψυχή του και τη συνείδησή του, οι σχέσεις του αρχίζουν και καταρρέουν και ζει στην απογοήτευση και την απομόνωση. Το συνεχές ψεύδος φέρνει ακόμα και τον κίνδυνο ψυχοπάθειας, καθώς δημιουργείται σχίσμα του νου και της ψυχής – δηλαδή το άτομο ουσιαστικά προδίδει τη ψυχή του. Και αυτή η κατάσταση του ψεύδους και της προδοσίας της ψυχής δημιουργείται από την ταύτιση με το σώμα, μια ταύτιση που φέρνει συνεχώς φόβους -καθώς το σώμα είναι φθαρτό- φόβοι που με τη σειρά τους οδηγούν στο ψεύδος.

Έτσι είναι εξαιρετικά σημαντικό να είμαστε ειλικρινείς με τα κίνητρά μας και να αποκαλύπτουμε τους εγωισμούς μας και τις μηχανορραφίες του εγωισμού. Αν ενδελεχώς ελέγχουμε τα κίνητρά μας, θα ανακαλύπτουμε πόσο συχνά ο κατώτερος εαυτός μάς οδηγεί στην εκμετάλλευση των ανθρώπων, στην απληστία, τη φιληδονία, τη χρησιμοποίηση των πάντων για το δικό μας όφελος και για την κάλυψη των αδυναμιών μας. Ένα συχνό παράδειγμα είναι οι σχέσεις, που εκμεταλλεύεται ο ένας τον άλλον σεξουαλικά, συναισθηματικά, οικονομικά κλπ, γιατί έχει αδυναμία στο να είναι ο εαυτός του και να στηρίξει τον εαυτό του, και δημιουργεί πολλές αυταπάτες στο νου του για να δικαιολογήσει όλη αυτή την εκμετάλλευση.

Αυτή η κατάσταση μπορεί και πρέπει να ξεπεραστεί αν θέλουμε να γίνουμε ευτυχείς και ανεξάρτητοι πνευματικά άνθρωποι, που δεν χτίζουν αρνητικό κάρμα, που δεν φτιάχνουν δηλαδή ένα αρνητικό μέλλον για τον εαυτό τους.

Για να καταφέρουμε να ακούμε την αλήθεια μας και τη φωνή της συνείδησής μας, και για να σταματήσουμε να ακολουθούμε τους επίπλαστους φόβους του κατώτερου εαυτού, πρέπει να μπούμε σε μια διαδικασία εκλέπτυνσης της αντίληψης, με καθημερινό διαλογισμό. Με τον τακτικό διαλογισμό σταδιακά η φωνή της ψυχής γίνεται όλο και πιο σαφής και δυνατή, και δεν υπάρχει κάτι πιο πολύτιμο από την ταύτιση με αυτή τη φωνή, καθώς πάντα θα μας οδηγεί στα σωστά μονοπάτια. Ταυτόχρονα, κάθε μέρα, κάθε βράδυ, οφείλουμε να κάνουμε έναν έλεγχο στον εαυτό μας, κατά πόσο λειτουργήσαμε εγωιστικά κατά τη διάρκεια της μέρας μας. Υπενθυμίζω ότι ο εγωισμός ΔΕΝ είναι το συμφέρον μας αλλά η αυτοκαταστροφή μας.

Κατόπιν όλον αυτόν τον βαμπιρισμό του εγωισμού που σκέφτεται το πώς θα πάρει και το πώς θα ικανοποιηθεί, πρέπει να τον στρέψουμε σε υπηρεσία και δημιουργία. Δηλαδή από μαύρες τρύπες που όλο ρουφούν –και αυτοκαταστρέφονται- να γίνουμε δοτικοί ήλιοι που ασχολούνται (υγιώς) με τους άλλους και που προσφέρουν τα ταλέντα και τα χαρίσματά τους προς βοήθεια του κόσμου.

Εν κατακλείδι λοιπόν, οι αυταπάτες δημιουργούνται από τον εγωισμό και τα συμφέροντά του. Για να διαλύσουμε τις αυταπάτες πρέπει να δυναμώσουμε ψυχικά, ώστε να μην εξαρτώμαστε από ανθρώπους και καταστάσεις κι έτσι να μην χρειάζεται η δημιουργία αυταπατών και ψεύδους.


Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2009

Χωρίς διαλογισμό είναι αδύνατο κάποιος να προοδεύσει στην ατραπό - Τ. Σαραϊνταριάν

Ο διαλογισμός είναι ένα ταξίδι προς τον Εαυτό, προς το Εσωτερικό Φως, προς τη Πηγή της Αγάπης και της δύναμης μέσα μας. Χωρίς διαλογισμό είναι αδύνατο κάποιος να προοδεύσει στην ατραπό, γιατί η ίδια η ατραπός είναι μια διαδικασία εξευγενισμού και μεταμόρφωσης. Μπορείτε, για παράδειγμα, να αγοράσετε καινούργια έπιπλα για το σπίτι σας περιμένοντας πως έτσι θα αλλάξει η διάθεσή σας, οι κοινωνικές σας σχέσεις, η στάση σας απέναντι στη ζωή. Ίσως αυτό να σας βοηθήσει στην αρχή, αργότερα όμως θα ανακαλύψετε πως έχετε ακόμα τα ίδια φυσικά, συναισθηματικά και νοητικά προβλήματα όπως και πριν. Συχνά συλλέγουμε και αποθηκεύουμε πολλά ‘έπιπλα’ στο μυαλό μας με το διάβασμα, με το να ακούμε τις απόψεις των άλλων και να συσσωρεύουμε γνώση από πολλές πηγές˙ ωστόσο τέτοιες συσσωρεύσεις μοιάζουν με περιττή επίπλωση. Μόνο μέσω του διαλογισμού βρίσκουμε λύσεις στα προβλήματά μας.

Ο διαλογισμός είναι αφομοίωση. Μπορεί να τρώμε καλό φαγητό, αλλά αν δεν το αφομοιώσουμε, δεν μπορεί να λειτουργήσει θρεπτικά για να μας βοηθήσει να αναπτυχθούμε. Το διάβασμα, το να ακούμε και να μαθαίνουμε, είναι όλα χρήσιμα˙ μπορεί να μας χρησιμεύσουν σαν ‘τροφή’˙ όμως αν δεν διαλογιζόμαστε, δεν μπορούμε να τα αφομοιώσουμε.

Ο διαλογισμός δεν θεωρείται πως είναι μια ‘ευτυχισμένη’ στιγμή. Είναι κόπος, μάχη, ένας αγώνας να ξεπεράσουμε τα εμπόδια και να εισέλθουμε στην ουσία της σπερματικής σκέψης.


-Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Η κρυμμένη δόξα του εσωτερικού ανθρώπου


Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2009

Ας γίνουμε εμείς πνευματικοί οδηγοί, οδηγοί Φωτός

Ο κόσμος μας έχει πλέον γεμίσει ανασφαλείς ανθρώπους, ανθρώπους με πάρα πολλές αδυναμίες, εξαρτήσεις, φοβίες, θλίψεις και ψυχολογικές ανισορροπίες – παντού πια βλέπουμε ανθρώπους ψυχικά ασταθείς και κινδυνεύουμε να το συνηθίσουμε αυτό το φαινόμενο ως κάτι το νορμάλ. Φυσικά η αιτία γι’ αυτή την ανισορροπία είναι ο υλισμός, δηλαδή η ταύτιση με το σώμα και με τις εξωτερικές καταστάσεις, και η απώλεια επαφής με τις πνευματικές πραγματικότητες και το Θεό – επαφή που αν επιτευχθεί φέρνει αναζωογόνηση, χαρά, υγεία και αυτοπεποίθηση. Οι ανασφάλειες άλλωστε είναι αποτέλεσμα έλλειψης ενέργειας/φωτός, κι έτσι με την επαφή με το Θείον ενεργοποιούμαστε, και τα κενά μας που λέγονται ανασφάλειες γεμίζουν και ανακτούμε την φυσική μας αυτοπεποίθηση.

Υπάρχει λοιπόν τεράστια ανάγκη για ανθρώπους στέρεους, με ουσιαστική αυτοπεποίθηση, που ξέρουν που βαδίζουν, που έχουν διαλύσει τις αυταπάτες (και ειδικά τη μεγάλη αυταπάτη ότι η υλική ζωή μπορεί να προσφέρει ευτυχία), που ξέρουν για ποιο λόγο ζουν, που έχουν δομήσει τον εαυτό τους στο Φως και στην Αλήθεια και που δεν περιπλανώνται στη ζωή απλά για να καταναλώνουν και να απολαμβάνουν εγωιστικά, ζώντας μόνο για το σώμα, σε ένα συνεχές άγχος επιβίωσης και διασκορπισμού στα φαινόμενα των αισθήσεων. Κάποια Ανώτερα Όντα προσπαθούν να εντοπίσουν ανθρώπους οι οποίοι θα είναι αρκετά τίμιοι και υγιείς πνευματικά ώστε να τους καταστήσουν ικανούς να γίνουν πνευματικοί οδηγοί στο περιβάλλον που ζουν και κινούνται, και να δυναμώσουν έτσι και άλλα άτομα με τη σειρά τους.

Ας γίνουμε εμείς άνθρωποι δομημένοι στο φως. Αν δομήσουμε την φυσιολογία μας με το φως στον καθημερινό μας διαλογισμό, ο κόσμος γύρω μας θα αρχίσει να το αντιλαμβάνεται και θα μας πλησιάζει για να λάβει λίγη από την ενέργεια και την ασφάλεια που εκπέμπουμε. Πρέπει όμως να μάθουμε να κλείνουμε τα μάτια, να κλείνουμε τις αισθήσεις και να διαλογιζόμαστε στο Αιώνιο, στο Θείον, γιατί η εξωτερική πραγματικότητα μάς παρασέρνει και ταυτιζόμαστε μαζί της, νομίζοντας ότι αυτή είναι αληθινή. Όμως τα χρόνια περνούν πολύ γρήγορα, η ζωή φεύγει, ενώ οι περισσότερες ανασφάλειες ξεπηδούν από αυτό το φόβο του θανάτου.

Ας γίνουμε εμείς λοιπόν οι ιδανικοί άνθρωποι, που θα φέρνουν το Όραμα της Αιωνιότητας εδώ στη γη, που είναι το μόνο πράγμα στο οποίο μπορούμε με ασφάλεια να ‘πιαστούμε’ – όλα τα άλλα στη ζωή είναι παροδικά και φθαρτά και δεν μπορούν να μας προσφέρουν ευτυχία.


Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

Σκοπός δεν είναι να ηρεμήσουμε ή να κοιμίσουμε το νου - Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Στο διαλογισμό ο σκοπός μας δεν είναι ούτε να ηρεμήσουμε το νου μας, ούτε να τον κοιμίσουμε. Αντίθετα, εκλεπτύνουμε αυτό το όργανο σε τέτοιο βαθμό, ώστε να είναι ικανός να ερμηνεύει ιδέες, να τις σχηματοποιεί, κάνοντάς τες χρήσιμες στην καθημερινή ζωή. Αυτό είναι διαλογισμός. Δε θέλουμε να είμαστε μυστικιστές που πάνε στα βουνά και κάθονται και ονειρεύονται για τριάντα χρόνια. Στις μέρες μας χρειαζόμαστε μεγαλύτερα μυαλά ικανά να σχηματίζουν όλες αυτές τις αλήθειες, τις επιστήμες που θα βοηθήσουν στο να εξυψωθεί ολόκληρος ο πολιτισμός μας και να λυθούν τα πολλά προβλήματά μας.

-Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Η κρυμμένη δόξα του εσωτερικού ανθρώπου


Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2009

Μέσω των κρίσεων και των εντάσεων αναπτύσσεστε - Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πολλοί άνθρωποι ελπίζουν σε μια εύκολη ζωή, αλλά ένας αληθινός μαθητής διαλέγει μια ζωή μόχθου, μια ζωή αγώνα. Ακόμη του αρέσει να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες. Οι δυσκολίες είναι είτε μηχανικές, είτε συνειδητές. Εάν θέλετε να καλυτερέψετε τον εαυτό σας, δημιουργήστε συνειδητά δυσκολίες και ξεπεράστε τες. Για παράδειγμα αποφασίστε να μη μιλήσετε όλη την ημέρα και ακολουθήστε το. Αποφασίστε να στείλετε αγάπη σε κάποιον που αντιπαθείτε έντονα ή σε κάποιον που σας είναι αδιάφορος. Πείτε στον εαυτό σας να μην φάει ορισμένα φαγητά που σας αρέσουν πολύ. Κάνοντάς το, βάζετε συνειδητά εμπόδια στο δρόμο σας, δημιουργείτε συνειδητές δυσκολίες. Μέσω αυτών των δυσκολιών κουρδίζετε τον εαυτό σας, δημιουργώντας περισσότερη ενέργεια και εγρήγορση, απελευθερώνοντάς την σε μεγαλύτερη χρησιμότητα, ελευθερία και χαρά.

Η ευκαιρία σας για πρόοδο αρχίζει στο σημείο που συναντάτε τα εμπόδιά σας. Η πρόοδος κατακτάται με τα βήματα που κάνετε για να ξεπεράσετε αυτά τα εμπόδια. Εάν έχετε εμπειρίες χωρίς εμπόδια, δυσκολίες ή προβλήματα, δεν αναπτύσσεστε. Ο μεγάλος Σοφός Ντ.Κ. προτείνει, «Αν δεν έχετε κρίσεις, δημιουργήστε τις». Μέσω των κρίσεων και των εντάσεων αναπτύσσεστε και όχι μέσα από μια εύκολη ζωή.

-Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Η κρυμμένη δόξα του εσωτερικού ανθρώπου



Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009

Αποκρυσταλλώσεις - Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Οι κρυσταλλωμένες σκέψεις είναι τα αποτελέσματα ενός τρόπου σκέψης από τον οποίο είστε ανίκανος να εκτρέψετε το νου σας. Απορρίπτετε κάθε ιδέα ή τρόπο σκέψης που είναι αντίθετος με τις ιδέες σας ή τον τρόπο σκέψης σας. Αρνείστε να δείτε το αντικείμενο ή το υποκείμενο από διαφορετικές γωνίες, αλλά προσκολλάστε πεισματικά στις ιδέες σας που είναι περιορισμένες εξ’ αιτίας αυτής της άρνησης. …

Σε μια από τις Αδελφότητες που επισκέφτηκα στη Μέση Ανατολή, χρησιμοποιόταν μια ενδιαφέρουσα και δραστική μέθοδος διάλυσης των αποκρυσταλλώσεων. Ο δάσκαλος μάζεψε οχτώ μαθητές από διαφορετικές θρησκείες και τους είπε να ετοιμάσουν μια εκτενή αναφορά για τη θρησκεία τους. Δυο Βουδιστές μαθητές είχαν να ετοιμάσουν την έρευνά τους στο Βουδισμό, δυο άλλοι πάνω στο Χριστιανισμό και οι άλλοι πάνω στον Ισλαμισμό και τον Ινδουισμό. Όταν ετοιμάστηκαν οι αναφορές, όλοι συζητούσαν, υποστηρίζοντας δυναμικά τη θρησκεία τους και προσπαθώντας να ελαχιστοποιήσουν την αξία των άλλων.

Όταν τέλειωσε ο διάλογος ο αρχηγός της Αδελφότητας κάλεσε αυτούς τους οχτώ μαθητές και τους ανέθεσε ένα άλλο καθήκον. Αυτή τη φορά η κάθε ομάδα θα έκανε μια εκτενή έρευνα στη θρησκεία, στην οποία είχε επιτεθεί περισσότερο. Η ομάδα των Χριστιανών ανέλαβε το Βουδισμό, οι Ινδουιστές πήραν τον Ισλαμισμό κ.λπ. και μετά από έξι μήνες ετοιμάστηκαν οι αναφορές και ο διάλογος άρχισε. Αυτό συνεχίστηκε, μέχρις ότου κάθε ομάδα είχε την ευκαιρία να υπερασπίσει και να μιλήσει για τις τέσσερις θρησκείες. Στο τέλος όλη η ομάδα και όλη η Αδελφότητα ήταν ικανή να βρει μεγάλες ομοιότητες και ομορφιές σε όλες τις θρησκείες και τις δέχτηκε όλες σαν δική της θρησκεία.

Οι προαιώνιες διαμάχες και οι πόλεμοι πίσω από τις θρησκείες, βασίζονται ολοκληρωτικά στην ύπαρξη των αποκρυσταλλώσεων. Ο άνθρωπος έχασε τον κοινό παρονομαστή όλων των θρησκειών που ενώνει την ανθρωπότητα πάνω σ’ αυτή την κοινή βάση του φωτός, της αγάπης, της ομορφιάς, των ορθών ανθρώπινων σχέσεων, της καλής θέλησης και την φέρνει σ’ επαφή με τον Παντοδύναμο μέσα στον άνθρωπο και τον Κόσμο – εξ’ αιτίας των αποκρυσταλλώσεων.

-Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Η κρυμμένη δόξα του εσωτερικού ανθρώπου



Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2009

Περιορισμός κι ελευθερία - Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Είναι ένας θείος, κρυμμένος νόμος ότι για να υπερβεί ή να ξεπεράσει τον εαυτό της μια θεότητα, ένας άνθρωπος, ή ένα άτομο, πρέπει να περιορίσει τον εαυτό του και κατόπιν να ελευθερωθεί. Ο περιορισμός δημιουργεί τη σχετικότητα και η σχετικότητα μας παροτρύνει να κινηθούμε και να προοδεύσουμε.

-Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Η κρυμμένη δόξα του εσωτερικού ανθρώπου


Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)