Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

Να αγαπάς τον αδελφό σου περισσότερο από τον εαυτό σου - Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Στην παλιά εποχή, ήσαστε πιο σημαντικός από το γείτονά σας. Στη νέα εποχή, ο μαθητής γνωρίζει ότι ο γείτονάς του είναι πιο σημαντικός από τον ίδιο. Αυτή η ιδέα είναι τόσο καινούργια που δημιουργεί πολλές αντιδράσεις στο νοητικό πεδίο της ανθρωπότητας. Αν αρχίσουμε να σκεφτόμαστε ότι ο γείτονάς μας είναι πιο σημαντικός από τον εαυτό μας, πρόκειται να επιζήσουμε σ’ αυτό το πλανήτη. Αν όχι, πρόκειται να έχουμε δύσκολες ώρες ή ακόμα και να καταστρέψουμε τη πλανητική ζωή.

Αυτή η εντολή – το να αγαπάς τον αδελφό σου περισσότερο από τον εαυτό σου – είναι η ουσία των ορθών ανθρωπίνων σχέσεων.


-Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Πρόκληση για Μαθητεία


Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

Οικονομική εξάρτηση και καρμική χρέωση

Ο πνευματικός άνθρωπος είναι καλό να προσπαθεί να ανεξαρτητοποιείται σε όλα τα επίπεδα. Πρέπει να γνωρίζουμε, ότι αν υπάρχει η κατάσταση της οικονομικής εξάρτησης, όπως όταν για παράδειγμα ένας άνθρωπος δεν εργάζεται και του παρέχουν άλλοι χρήματα και αγαθά, θα υπάρχει η ανάγκη κάποιας ανταλλαγής, που συνήθως γίνεται σε ασυνείδητο επίπεδο. Έτσι ο εξαρτημένος οικονομικά, όπως πχ ένας ενήλικος που δεν εργάζεται και ζει από τους γονείς του, θα παίρνει ένα μέρος του κάρμα των γονιών του για να το λύσει, σαν ανταλλαγή των όσων αγαθών δέχεται. Αυτό πολλές φορές είναι ιδιαίτερα προβληματικό, καθώς το άτομο λαμβάνει ένα φορτίο που του εμποδίζει την εξέλιξη και τον μπλοκάρει συνολικά. Μπορεί να βιώνει βαριά συναισθηματικά κι ενεργειακά φορτία, ή ακόμα και να κληρονομεί ασθένειες από αυτούς απ’ τους οποίους εξαρτάται (αν και φαινομενικά οι ασθένειες αυτές μπορεί να είναι διαφορετικές) τα οποία φορτία αδυνατεί να ξεπεράσει.

Παραπέρα, η εργασία, οποιαδήποτε κι αν είναι (μέσα στα όρια του Dharma φυσικά*), είναι η βασικότερή μας γείωση. Γινόμαστε μέρος της συναλλαγής-ανταλλαγής ενεργειών μέσω της δουλειάς μας, και η ενέργειά μας δεν λιμνάζει αλλά γειώνεται, κάτι που είναι απαραίτητο για να δεχθούμε νέες ενέργειες.

Την εργασία δεν πρέπει να την βλέπουμε σαν money-making, αλλά σαν υπηρεσία στη κοινωνία, η οποία κοινωνία μάς προσφέρει όσα έχουμε ανάγκη. Η εργασία είναι ιερή, και η νοοτροπία του money-making και του «άντε να τελειώνουμε τη δουλειά μας» διαφθείρουν και βρωμίζουν την ιερότητα της εργασίας-προσφοράς στον άνθρωπο.

Έτσι λοιπόν πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αν εξαρτώμαστε οικονομικά από άλλους, θα είμαστε και δέσμιοί τους σε κάποιο επίπεδο. Ορισμένες φορές βέβαια, λόγω συνθηκών, είναι δύσκολο για κάποιους να αποφύγουν την εξάρτηση. Τότε θα πρέπει να συνειδητοποιούν το χρέος τους και το γεγονός ότι θα υπάρχει ενός είδους ξεχρέωμα, μια ανταλλαγή, που μπορεί να εκφράζεται σαν προβλήματα υγείας, ή σαν προβλήματα/μπλοκαρίσματα στις σχέσεις κ.ο.κ., ώστε να δουλέψουν συνειδητά με αυτές τις επιρροές.

Και φυσικά στη περίπτωση των κληρονομιών ισχύει το ίδιο. Οπότε είναι ανόητος αυτός που περιμένει με αγωνία να κληρονομήσει πράγματα, καθώς δεν γνωρίζει ότι αυτό έχει ένα κόστος. Όπως επίσης και στη περίπτωση του δανεισμού από τράπεζες κλπ συμβαίνει το ίδιο, όπου λαμβάνουμε ένα μέρος του συλλογικού κάρμα. Δεν λέω να μην δεχόμαστε τίποτα απ’ τους άλλους, απλά να γνωρίζουμε τις συνέπειες ώστε να εργαστούμε συνειδητά με αυτές, αν δεν μπορούμε να είμαστε πλήρως ανεξάρτητοι.


*Ο Βούδας αναφέρει τις παρακάτω ενασχολήσεις ως adharmic, έξω από τα πλαίσια δηλαδή του Dharma:
These five trades should not be taken up: trading with weapons, trading in living beings, trading in meat, trading in intoxicants, trading in poison. - Numerical Discources of the Buddha, V


Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009

Η έννοια της υπομονής

Υπομονή δεν σημαίνει αναμονή. Είναι μια δημιουργικότατη διαδικασία, στην οποία δουλεύουμε προσεκτικά με ότι μάς δίνεται στο παρόν. Η πραγματική υπομονή δεν έχει προσδοκίες, γιατί ζει στο Τώρα. Η πραγματική υπομονή είναι γείωση. Η ανυπομονησία αντίθετα, είναι έλλειψη γείωσης, είναι φόβος, αντίδραση στο Θείο Ρεύμα, είναι δηλαδή Άρνηση.

Perhaps there is only one cardinal sin: impatience. Because of impatience we are driven out of Paradise; because of impatience we cannot return. -Franz Kafka

Έτσι η υπομονή είναι μια βασική αρετή που πρέπει να αναπτύξουμε. Και είναι επίσης μια βασική πνευματική άσκηση στη καθημερινότητα.

If you could only keep quiet, clear of memories and expectations, you would be able to discern the beautiful pattern of events. It is your restlessness that causes chaos. - Nisargadatta Maharaj

Η εξάσκηση στη βαθιά και αργή αναπνοή, διαλύει την ανυπομονησία και μας γειώνει ξανά. Όταν είμαστε ανυπόμονοι, θα παρατηρήσουμε ότι η αναπνοή μας είναι ρηχή και γρήγορη, δεν πηγαίνει βαθιά έως κάτω. Και η ρηχή αναπνοή είναι αυτή που δεν επιτρέπει στο Θείο Ρεύμα να ρεύσει μέσα από εμάς και να γειωθεί.

The worst of all temptations is restlessness. It is evil because it keeps your attention on the world and thus causes you to remain in ignorance of God. If you meditate regularly, you will be with God all the time. -Paramahansa Yogananda

Έτσι από τα λόγια του Yogananda βλέπουμε επίσης ότι η ανυπομονησία και η νευρικότητα είναι υλιστικές ποιότητες, από ένα νου που είναι εστιασμένος στην εξωτερική πραγματικότητα.

Συχνά ακούμε τη φράση «έκανα πολύ υπομονή, δεν αντέχω άλλο», που εκφράζει μια απογοήτευση. Αυτή ωστόσο δεν είναι πραγματική υπομονή, καθώς το απογοητευμένο άτομο είχε κάποια προσδοκία, αλλιώς δεν θα απογοητευόταν. Στην υπομονή όμως δεν υπάρχουν προσμονές για το μέλλον, καθώς είμαστε απολύτως απορροφημένοι με το παρόν. Το παρόν άλλωστε είναι το μόνο που έχουμε σ’ αυτή τη ζωή, οπότε η υπομονή μάς φέρνει σε επαφή με τη πραγματικότητα.


Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2009

Σοβαρότητα - Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Ο μαθητής δεν είναι ένας κλόουν, δεν του αρέσουν ηλίθια, αστεία πράγματα. Είναι πλήρης σεβασμού, όμορφος και σοβαρός. Το να είναι σοβαρός, σημαίνει ότι ακτινοβολεί τη Θεότητά του προς τους ανθρώπους. Αισθάνεται ότι είναι Θείος και λάμπει. Όταν ακτινοβολείτε την Εσωτερική Θεότητά σας, είσθε ένα σοβαρό άτομο.

Μπορείτε να βρείτε γύρω σας τι είναι σοβαρό και τι δεν είναι, ποιος ακτινοβολεί Θεότητα και ποιος όχι, παρατηρώντας. Μερικές φορές οι άνθρωποι φέρονται σαν πίθηκοι˙ κάνουν πράγματα όπως οι πίθηκοι˙ και νομίζουν ότι είναι μεγάλοι. Οι τρόποι της σοβαρότητας είναι τελείως διαφορετικοί.


-Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Πρόκληση για Μαθητεία


Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2009

Η συνήθεια της αρνητικότητας και η ανάκτηση της αγνότητας του νου

Σαν παιδιά, οι περισσότεροι από εμάς βιώσαμε την φυσική χαρά και ομορφιά της ύπαρξης (τα παιδιά συχνά βλέπουν αγγέλους και είναι πιο συντονισμένα με τα πνευματικά πεδία). Κατόπιν, σταδιακά αρχίσαμε να απορροφούμε τις αρνητικές ενέργειες, συμπεριφορές και συνήθειες των γονιών και του περιβάλλοντός μας, κι έτσι απωλέσαμε σε μεγάλο βαθμό τη φυσική ανάταση του πνεύματος και την ευδαιμονική επαφή με τους πνευματικούς κόσμους που αναζωογονούν και ανανεώνουν τη χαρά μας. Έπεσε δηλαδή ο κραδασμός μας, η ενέργειά μας έγινε πιο χαμηλής συχνότητας – η Χαρά και η Ευδαιμονία είναι καταστάσεις υψηλής συχνότητας.

Έτσι, στην ενήλικη ζωή, για να ανακτήσουμε την φυσική χαρά και ευδαιμονία, καλούμαστε να αποκαταστήσουμε την χαμένη αγνότητα του πνεύματος. Ο διαλογισμός είναι το βασικό μέσον για να καθαρίσουμε το νου και το ενεργειακό μας πεδίο από τη μόλυνση, ενώ με τον τακτικό διαλογισμό σταδιακά διαλύονται και τα ‘κελύφη’ αρνητικών συμπεριφορών, συναισθημάτων και σκέψεων που έχουν χτιστεί κατά τη διάρκεια των χρόνων ή και των αιώνων. Επίσης, στο διαλογισμό εντρυφούμε σε ανώτερα συναισθήματα, ποιότητες και αρετές, και εξαγνίζουμε έτσι το νου και όλη μας τη φυσιολογία. Ένας αγνός νους είναι ένας ευδαιμονικός νους.

Ταυτόχρονα, στη καθημερινότητα θα πρέπει να εξασκούμαστε σε ένα υψηλό focus, να εξασκούμαστε δηλαδή στη θετικότητα και την ομορφιά, παρά τα όσα συμβαίνουν εξωτερικά. Η αρνητικότητα είναι κυρίως θέμα συνήθειας, είναι μια αυτόματη-ημιασυνείδητη συμπεριφορά, και χρειάζεται συνειδητή προσπάθεια για να ανατάσσουμε το νου μας στην ομορφιά και τη θετικότητα κάθε φορά που πάμε να εκδηλώσουμε αρνητικότητα, γκρίνια, εγωισμό, αυτολύπηση, θυμό, απληστία κλπ. Πρέπει δηλαδή να πιάνουμε τον εαυτό μας επ’ αυτοφόρω και να επαναφέρουμε τη θετικότητα και τη πίστη μας στη ζωή και το Θεό. Άλλωστε η αρνητικότητα είναι δηλητηρίαση του εαυτού και του περιβάλλοντος και δεν συμφέρει κανέναν η ύπαρξή του.


Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2009

Η ησυχία του διαλογισμού

Η πιο γνωστή διάσταση του διαλογισμού είναι η ησυχία του νου, να προσπαθήσει κανείς να σωπάσει τη νοητική φλυαρία. Η σιωπή αυτή όμως θα πρέπει να είναι συνολική: να σωπάσουμε το νου, τα συναισθήματα, ακόμα και το σώμα.

Η ησυχία στο σωματικό επίπεδο έρχεται με την ηρεμία και τη βαθιά χαλάρωση του σώματος. Οι βαθιές αναπνοές και κάποιες ασκήσεις χαλάρωσης βοηθούν σ’ αυτό, ενώ είναι καλό να αποφεύγουμε ερεθιστικές και βαριές τροφές που προκαλούν αεικινησία ή χαύνωση του σώματος, όπως ο καφές, τα κρέατα, τα junk food γενικά, τα γλυκά, το τσιγάρο, τα χημικά κλπ. Η χαύνωση δεν είναι ηρεμία, αν και φαινομενικά δείχνει να μοιάζει με ηρεμία. Η ηρεμία είναι αποτέλεσμα αρμονίας και πληρότητας ενέργειας, ενώ η χαύνωση –αλλά και η αεικινησία- δείχνει εξάντληση των ενεργειών. Ένα τοξινωμένο σώμα δεν μπορεί να είναι ούτε ήρεμο, ούτε αρμονικό.

Κατόπιν, έχουμε να σωπάσουμε την αναταραχή του αστρικού μας πεδίου, του συναισθηματικού σώματος δηλαδή, των συναισθημάτων, των επιθυμιών, της αίσθησης του ανικανοποίητου. Ασκούμαστε στο να καταλαγιάσουμε αυτά τα πάθη, να τα ‘γειώσουμε’. Στο διαλογισμό καλούμαστε να ‘σμικρύνουμε’ και να ‘εξαφανίσουμε’ τον εαυτό μας. Και από αυτή τη ‘συρρίκνωση’ στο Κέντρο μας, ξεπηδά η νέα φώτιση και η διεύρυνση της συνειδητότητας. Γινόμενοι ένα ‘μηδέν’, κατακτούμε την Ενότητα.

Ουσιαστική ησυχία είναι η ‘εκμηδένιση’ του εαυτού.


Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)