Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

Καρδιακό Ήθος - Η φωνή της Συνείδησης

Το Καρδιακό Ήθος μάς οδηγεί σε μια ευδαιμονική ζωή, γιατί το Ήθος είναι η φωνή της Συνείδησης. Δεν μιλάμε βέβαια για τα τεχνητά κοινωνικά ήθη που δεν είναι παρά κοινωνικοί προγραμματισμοί, αλλά για την ευαίσθητη και απαλή εκείνη ώθηση της Ψυχής προς το Καλό.

Το να είμαστε επί της ουσίας ηθικοί, είναι μια καθ’ όλα συμφέρουσα διαδικασία, γιατί το Ήθος μάς οδηγεί σε δρόμους που είναι υπέρ της επιβίωσης, της δικής μας και των άλλων. Σε αντίθεση με τον εγωισμό, που ενώ υποκινείται από το φόβο της επιβίωσης, τελικά οδηγεί στην αυτό-εκμηδένιση. Ακόμα κι αν προσωρινά κάνουμε μια πράξη αυτοθυσίας που απειλεί την επιβίωσή μας σε ένα επίπεδο, αργά ή γρήγορα η ευεργεσία που επιτελέσαμε θα είναι η ίδια η ενέργεια της προστασίας.

Χωρίς Ήθος δεν μπορούμε να εξελιχτούμε πραγματικά, καθώς εμείς οι ίδιοι θα βάζουμε τρικλοποδιές στον εαυτό μας μέσω του εγωισμού μας – ο εγωισμός καταστρέφει τις ευαίσθητες ψυχικές διασυνδέσεις του Ήθους. Γι’ αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό πάντα να διερευνούμε τα κίνητρά μας και να βλέπουμε αν κρύβεται κάποιος εγωισμός, όπως τάση εκμετάλλευσης, αδράνεια, άρνηση, κακία κλπ. Πρέπει να θυμόμαστε πάντα ότι ο εγωισμός είναι άρνηση για ζωή, είναι αυτό-εγκλωβισμός και αυτοπεριορισμός, είναι άρνηση για αυτό-ενεργοποίηση, αδράνεια, ηδονισμός, βόλεμα, αντίσταση και έλλειψη αυτό-υπευθυνότητας, και πρέπει να κάνουμε το παν για να τον ξεπερνούμε.

Τα Μεγάλα Όντα δεν θα μας εμπιστευτούν και δεν θα μας παρέχουν φως και σοφία αν δεν έχουμε Ήθος, αν τα κίνητρά μας είναι εγωιστικά. Τα Μεγάλα Όντα εκτιμούν το Ήθος, γιατί είναι αυτό που μας κάνει άξιους για επαφή μαζί Τους και επιτρέπει τη διασύνδεση του ανθρώπου με ανώτερα συνειδησιακά πεδία.



Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009

"Αυτοί που χάνουν τον εαυτό τους, βρίσκουν τον Εαυτό τους" - Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Η ατραπός της μαθητείας είναι προοδευτική ανάπτυξη και ωρίμανση. Στην ατραπό της μαθητείας γίνεστε ο Αληθινός Εαυτός σας. Στον πρώτο βαθμό ταυτίζεστε με το σώμα σας, τα ρούχα σας, τα φτιασίδια σας κτλ… Αυτά είστε σεις.

Σ’ ένα επόμενο στάδιο ταυτίζεστε με τα συναισθήματά σας. Μετά ταυτίζεστε με το νου σας, μετά με τα ενδιαφέροντά σας, μετά με τα σχέδιά σας˙ αλλά έρχεται μια στιγμή που αντιλαμβάνεστε ότι είστε μια Θεία Παρουσία μέσα στο σώμα˙ ότι δημιουργηθήκατε κατ’ εικόνα του Θεού˙ ότι είστε ένας Σπινθήρας του Θεού.


Αυτή είναι μια στιγμή μεγάλης φώτισης. Αντιλαμβάνεστε ότι δεν μπορείτε πλέον να υπηρετείτε καταστροφικούς, χωριστικούς ή εγκληματικούς σκοπούς, γι’ αυτό προετοιμάζετε τον εαυτό σας για «σταύρωση».

Στη «σταύρωση» θέλετε να δώσετε καθετί που είστε και που γνωρίζετε για την υπηρεσία της Μιας Ζωής, γιατί αντιλαμβάνεστε ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο και φραγμός στη ζωή σας είναι το να εργάζεστε για τα δικά σας ενδιαφέροντα. Αν δουλεύετε για τον εαυτό σας, χάνετε˙ κερδίζετε, αν δε δουλεύετε για τον εαυτό σας. Γι’ αυτό είπε ο Χριστός κάποτε ότι αυτοί που χάνουν τον εαυτό τους, βρίσκουν τον Εαυτό τους.

Το μεγαλύτερό σας εμπόδιο στη ζωή είναι οι προσπάθειές σας να εστιάσετε τη ζωή σας στα χωριστικά ενδιαφέροντά σας. Εποχή με την εποχή έχουμε προβλήματα, δυσκολίες, πολέμους, φόβο, εγκλήματα… Τελικά πρέπει να φτάσουμε στη κατανόηση του ότι δεν πρόκειται να εργασθούμε μόνο για τα δάχτυλα και τη μύτη μας, αλλά για ολόκληρο τα σώμα. Είμαστε Μια ανθρωπότητα. Αυτό εκφράστηκε όμορφα από το Χριστό όταν Αυτός είπε, «Εγώ είμαι το δέντρο και σεις είστε τα κλαδιά».



-Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Πρόκληση για Μαθητεία



Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2009

Η τέχνη της Αγαλλίασης, η τέχνη της Χαράς - Ανύψωση του κραδασμού

Η εσωτερική μας στάση, κρίνει το επίπεδο στο οποίο κατευθύνεται ο κραδασμός μας. Δηλαδή αν η εσωτερική μας στάση είναι αυτή της κατήφειας, ο κραδασμός μας θα μένει χαμηλός. Αν συνειδητά κατευθυνθούμε προς τη Χαρά, αυτομάτως ο κραδασμός μας θα αρχίσει να ανεβαίνει.

Η αγαλλίαση ψυχής είναι τέχνη και μπορούμε να την εξασκούμε καθημερινά για να ανυψώνουμε το κραδασμό μας. Ανύψωση κραδασμού ή συχνότητας, σημαίνει ξεπέρασμα των εγωισμών, των προσκολλήσεων και του ψυχικού πόνου. Όσο πιο χαμηλός ο κραδασμός μας, τόσο περισσότερο εγωισμό, προσκόλληση και πόνο ή ανικανοποίητο θα βιώνουμε. Για παράδειγμα, οι δαιμονικές οντότητες, κραδαίνονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, δηλαδή η συχνότητα της ενέργειάς τους είναι αργή, ενώ οι αγγελικές οντότητες κραδαίνονται σε υψηλή συχνότητα.

If you want to find the secrets of the Universe, think in terms of energy, frequency and vibration. -Dr Nikola Tesla

Φυσικά δεν πρέπει να περιμένουμε τις τέλειες συνθήκες για να εξασκηθούμε στην αγαλλίαση, αλλά όπου κι αν βρισκόμαστε να εξασκούμαστε στη συνειδητή αγαλλίαση και στην ψυχική ανάταση. Δεν πρέπει να περιμένουμε παθητικά να μας έρχονται αυτές οι καταστάσεις, αλλά εμείς συνειδητά να τις δημιουργούμε. Δεν πρέπει να περιμένουμε πότε θα είμαστε ‘καλά’ για να εξασκηθούμε στην αγαλλίαση, αλλά όταν είμαστε θλιμμένοι ή άρρωστοι, τότε είναι οι καλύτερες ευκαιρίες.

Αγαλλίαση ψυχής σημαίνει να λειτουργούμε από ένα αγγελικό επίπεδο, να ‘εξαγελλοποιηθούμε’!

Ας θυμηθούμε κάποιες στιγμές αγαλλίασης και ας προσπαθήσουμε να επαναλάβουμε στο είναι μας αυτό το συναίσθημα, και προοδευτικά ας ανυψώσουμε τον εαυτό μας σε όλο και πιο εκλεπτυσμένα, φωτεινά, ευδαιμονικά επίπεδα.

Η τέχνη της Αγαλλίασης είναι η τέχνη της Χαράς. Είναι η τέχνη του ανοίγματος του Είναι μας στη Ζωή. Ανοίγουμε κάθε κύτταρό μας, κάθε μέρος του είναι μας, σαν ένα λουλούδι που ανθίζει και δέχεται το φως. Ο εγωισμός είναι το κλείσιμο του εαυτού στη ζωή και στην ενέργεια. Ας ανοίξουμε λοιπόν το είναι μας στη Χαρά.


Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Σωστή διαχείριση του χρόνου – Ο χρόνος είναι συνειδητότητα

Το χάσιμο χρόνου είναι μια από τις μεγαλύτερες ‘αμαρτίες’ εδώ στη γη, είναι σπατάλη της ίδιας της ζωής. Η βαρεμάρα, η σπατάλη χρόνου σε ανόητες και άχρηστες δραστηριότητες, δείχνει ότι το άτομο έχει έλλειψη ενέργειας και έλλειψη συνειδητότητας. Ένας άνθρωπος με πλούσια συνειδητότητα και γεμάτος ενέργεια, ζει κάθε στιγμή διεξοδικά, δεν ‘χαώνει’, δεν βαριέται, δεν αφήνεται, δεν ‘κοιμάται’ όρθιος, δεν καταπιάνεται με παθητικές και μηχανιστικές ασχολίες (όπως η τηλεόραση, τα video games -στα οποία γίνεται μια δραματική και άνευ προηγουμένου σπατάλη χρόνου στην εποχή μας- και η κατάχρηση της μουσικής που είναι τόσο κοινή πλέον), αλλά προβάλλει τον εαυτό του στη ζωή κάθε στιγμή, ΖΕΙ δηλαδή τη ζωή. Και ζω πραγματικά σημαίνει ότι δεν είμαι παθητικός αλλά ουσιαστικά δραστήριος. Δεν μιλάω βέβαια για μια φρενίτιδα εξωτερικής δραστηριότητας, καθώς κάλλιστα μια τέτοια φαινομενική ενεργητικότητα, μπορεί να είναι μηχανιστική, ενώ αντίθετα μια ήρεμη και φαινομενικώς αργή καθημερινότητα μπορεί να είναι πλούσια σε ζωή.

Η έλλειψη λοιπόν ενέργειας, ακόμα και η απώλεια κομματιών της ψυχής μας, μάς κάνει να σπαταλάμε χρόνο, να ζούμε υπνωτισμένοι, να παρασυρόμαστε παθητικά από τη ζωή, να αντιδρούμε και όχι να δρούμε, και να ζούμε χωρίς πηγαία δημιουργικότητα. Μια κατακερματισμένη συνειδητότητα, έχει ‘κενά’, χαώνει, βαριέται, και θέλει να γεμίσει τα κενά αυτά με διάφορες δραστηριότητες.

Είναι πάμπολλες οι αιτίες της έλλειψης ενέργειας, αλλά κύρια αιτία απώλειάς της είναι οι ηδονές. Το λάθος φαγητό, το τσιγάρο, τα ναρκωτικά, τα γλυκά, το αλκοόλ, οι διασκεδάσεις, η φλυαρία και η επαφή με πολύ κόσμο, είναι οι πιο βασικές αιτίες για τη σπατάλη ενέργειας. Και βέβαια, οι αρνητικές σκέψεις, η γκρίνια, το άγχος, ο θυμός κλπ, είναι κι αυτές μεγάλες πηγές απώλειας. Φυσικά η έλλειψη διαλογισμού, συντηρεί την ανεπάρκειά μας σε ενέργεια. Ενώ αν μπούμε σε μια διαδικασία τακτικού καθημερινού διαλογισμού, από τη μία θα αναπληρώνουμε τις ενεργειακές απώλειες, θα ανακτήσουμε τη δημιουργικότητά μας, και από την άλλη θα μπορούμε να έχουμε και περίσσεια ενέργειας που θα χρησιμεύσει σε πνευματικές υπερβάσεις.


Όσο περισσότερη ενέργεια έχουμε, τόσο με μεγαλύτερη ‘πυκνότητα’ θα βιώνουμε το χρόνο και θα ζούμε πιο ‘πολύ’. Ο χρόνος είναι συνειδητότητα, και το βίωμα του περάσματος του χρόνου, θα είναι όσο πλούσιο, όσο πλούσια σε ενέργεια είναι και η συνειδητότητά μας.

Σίγουρα η σπατάλη χρόνου είναι μέγιστη ψυχική ανευθυνότητα και εγωισμός, ενώ δείχνει επίσης και αγνωμοσύνη για το δώρο της ζωής που έχουμε δεχτεί. Ο Σάι Μπάμπα λέει ‘Time is God, so you should not waste time. Time wasted is life wasted.’ Πράγματι, ο χρόνος είναι Θεός, γι’ αυτό ας ενεργοποιηθούμε για να ζούμε βαθιά κάθε στιγμή που μας χαρίζεται.


Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2009

Απώλεια ενέργειας και ασθένεια

Κάθε ασθένεια υποδηλώνει ότι η ενέργειά μας είναι ‘πεσμένη’, η αλλιώς, έχουμε έλλειψη ενέργειας. Όλες οι ασθένειες είναι αποτέλεσμα έλλειψης ψυχικής ενέργειας, από το απλό κρύωμα έως το λουμπάγκο, τον καρκίνο, ακόμα και τα ατυχήματα. Στο φυσικό επίπεδο βέβαια η ασθένεια προκαλείται από την τοξίνωση του οργανισμού, κυρίως από τις λάθος τροφές, που και αυτές ουσιαστικά είναι χαμηλού κραδασμού και αργά η γρήγορα προκαλούν ασθένεια καθώς ρίχνουν την ενέργειά μας. Οι τροφές υψηλού κραδασμού/ενέργειας, όπως τα ωμά φρέσκα λαχανικά και φρούτα, δεν μπορούν να προκαλέσουν ασθένεια˙ αντίθετα, δίνουν ενέργεια και ζωή στο ενεργειακό και φυσικό σώμα. Οι ζωντανές τροφές μπορούν να θεραπεύσουν ακόμα και προβλήματα της σπονδυλικής στήλης, των αρθρώσεων ή των οστών, γιατί προκαλούν κάθαρση των τοξινών και ανάπλαση των ιστών. Όλα από το ενεργειακό σώμα ξεκινούν – αν δώσουμε ενέργεια στο ενεργειακό σώμα, θα θεραπευτεί, και αργά ή γρήγορα ή θεραπεία θα ‘κατέβει’ και στο φυσικό σώμα, γιατί το φυσικό σώμα διαμορφώνεται από το ενεργειακό σώμα.

Παραπέρα, το όργανο ή το μέρος του σώματος που νοσεί –και το αντίστοιχο chakra-, θα μας καταδείξει με ακρίβεια το που μάς ‘χτυπά’ η έλλειψη ενέργειας, το που συσσωρεύεται αρνητική ενέργεια, κι επίσης το που έχουμε κατοχές. Κάθε χρόνια ασθένεια δείχνει ότι υπάρχουν κάποιες αστρικές οντότητες στο ενεργειακό πεδίο του ατόμου που απορροφούν τη ζωτικότητα και αργά ή γρήγορα προκαλείται ασθένεια. Φυσικά να επαναλάβω ότι κανείς δεν είναι ‘θύμα’ των οντοτήτων, καθώς ο άνθρωπος τις προσκαλεί στο πεδίο του με τις συνήθειες, τα συναισθήματα και τον τρόπο σκέψης του.

Ακόμα και προβλήματα στις κλειδώσεις, στα κόκαλα, κυριολεκτικά οπουδήποτε στο σώμα, δείχνουν το γεγονός της συσσώρευσης αρνητικής ενέργειας εκεί – και ουσιαστικά η αρνητική ενέργεια είναι ενέργεια χαμηλού κραδασμού/συχνότητας, δηλαδή έλλειψη φωτός/ενέργειας. Επίσης το όργανο ή το μέρος του σώματος που νοσεί, μπορεί να μας καταδείξει και το τι αρνητικούς τρόπους σκέψης και συναισθήματος λειτουργούμε*. Ο αρνητισμός – όσο και ασυναίσθητος ή ήπιος κι αν είναι- προκαλεί απώλεια ενέργειας.

Για να επαναφέρουμε την φυσική υγεία, θα πρέπει να αποβάλλουμε τρόπους σκέψης και διατροφικές, νοητικές και άλλες συνήθειες που κατεβάζουν την ενέργειά μας, που προκαλούν δηλαδή απώλεια ενέργειας. Ο καθένας οφείλει να πάρει την ευθύνη του εαυτού του, αν επιθυμεί να θεραπευτεί. Καμιά ασθένεια δεν μάς έρχεται από τον ουρανό, ακόμα και εκ γενετής να την έχουμε. Πάντα εμείς δημιουργούμε τις συνθήκες για την μελλοντική μας κατάσταση με τις συνήθειες και τον τρόπο σκέψης μας. Ας δημιουργήσουμε λοιπόν τις υψηλότερες δυνατές συνθήκες, ας σπείρουμε σπόρο υψηλό, σπόρο θετικότητας, προσευχής, αφιλαυτίας, υπηρεσίας, για να δρέψουμε σοδιά ευδαιμονίας και υγείας.


*Ένα πολύ χρήσιμο βιβλιαράκι για να εντοπίσουμε ορισμένες από τις ψυχολογικές αιτίες των ασθενειών, είναι το Heal your body, της Louise Hay. Κατά την εμπειρία μου οι περιγραφές της είναι ιδιαίτερα ακριβείς, χωρίς όμως αυτές οι αιτίες των ασθενειών που περιγράφει να είναι οι μοναδικές.



Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Προσπαθείτε να καταλαβαίνετε τους άλλους - Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Προσπαθείτε να καταλαβαίνετε τις απόψεις των άλλων. Μη βγάζετε αμέσως τα δικά σας συμπεράσματα, όταν οι άνθρωποι συμπεριφέρονται μ’ έναν ορισμένο τρόπο. «Αυτός ο άνθρωπος δε με χαιρέτησε σήμερα. Πρέπει να είναι θυμωμένος μαζί μου». Αμέσως μόλις πείτε αυτό, έχετε ήδη δημιουργήσει χίλια-μύρια συναισθήματα στην καρδιά σας. Ακόμα και αν είστε σωστός στο συμπέρασμά σας. Δε χρειάζεται να δημιουργείτε αυτά τα συναισθήματα, γι’ αυτό μη βγάζετε συμπεράσματα.

-Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Πρόκληση για Μαθητεία



Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

Δημιουργικότητα

Έχουμε ταυτίσει τη δημιουργικότητα με τις καλές τέχνες, όμως η πραγματική δημιουργικότητα έχει να κάνει με όλο το φάσμα της ζωής. Μπορούμε να πούμε ότι δημιουργικότητα είναι η προσπάθεια για λειτουργία του εαυτού μας πέρα από τα συνηθισμένα, η προσπάθεια για συνεχή αυτοϋπέρβαση και αυθεντική έκφραση σε όλες μας τις εκδηλώσεις, είτε είναι η επικοινωνία, είτε η τέχνη, είτε η δουλειά μας, είτε οι σχέσεις ή ο διαλογισμός, ή ακόμα και οι απλές δραστηριότητες και ρουτίνες της καθημερινότητας. Δημιουργικότητα σημαίνει να δίνουμε ζωή στη ζωή, να εμφυσούμε ζωή και ενέργεια στη κάθε μας πράξη.


Creativity does not mean to create only art-forms, but also connections, events, circumstances and conditions because of which life progresses and the human soul blooms. A person can be creative in his home, in the office, in the factory, in his business, in his relationships, in his speech and other expressions. -Torkom Saraydarian

Για να γίνουμε αυθεντικά δημιουργικοί, χρειαζόμαστε ενέργεια. Όσο περισσότερη ψυχική ενέργεια συσσωρεύουμε, τόσο τα ταλέντα μας θα ανθίζουν. Ενώ αντίθετα, όσο χάνουμε ενέργεια, ακόμα και δραστήριοι και εξαιρετικά ταλαντούχοι να είμαστε, το ταλέντο μας θα μαραζώσει και όσα δημιουργούμε θα είναι κενά ‘κελύφη’, δεν θα εμπνέουν, δεν θα ανυψώνουν, δεν θα ‘θρέψουν’ κανέναν. Χωρίς ενέργεια ζούμε αυτόματα, αντιδημιουργικά, χωρίς έμπνευση. Ακόμα κι αν φαινομενικά δεν έχουμε ιδιαίτερα ταλέντα (αν και δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς ταλέντα και χαρίσματα, ακόμα κι αν είναι ‘ταπεινά’ και όχι glamorous – αλλά το ίδιο πολύτιμα), η συσσώρευση ψυχικής ενέργειας θα τα αναπτύξει και θα τα φέρει σε εκδήλωση. Έτσι ο άνθρωπος γίνεται ένας κήπος με πολλά διαφορετικά άνθη που προσφέρουν τα χρώματα και αρώματά τους, γίνεται μια πηγή αφθονίας για τον εαυτό του και τους άλλους.

Σίγουρα η επαφή με το Θείον, με τον Εαυτό, είναι αυτή που μας φορτίζει με νέα ενέργεια, με υψηλότερες δονήσεις, μας γεμίζει με ζωή. Χωρίς την επαφή με ανώτερα συνειδησιακά επίπεδα -μέσω της προσευχής και του διαλογισμού- η ζωή μας δεν ανανεώνεται και ούτε έχουμε την ευκαιρία να συσσωρεύσουμε ψυχική ενέργεια για να κάνουμε υπερβάσεις και να φανούμε δημιουργικοί. Η πραγματική δημιουργικότητα χρειάζεται ένα ποτήρι ξέχειλο από ενέργεια. Γι’ αυτό ας μην αφηνόμαστε κι αναλωνόμαστε σε εξωτερικότητες, αλλά ας μπαίνουμε τακτικά στο εσωτερικό μας θησαυροφυλάκιο, ώστε να αντλούμε φως και ενέργεια η οποία κατόπιν θα πλουτίσει και την εξωτερική μας ζωή.


Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Διαλογισμός – Η πανάκεια της ζωής

Δεν είναι καθόλου υπερβολή να πούμε ότι ο διαλογισμός είναι πανάκεια. Άλλωστε, αν η επαφή με τον Εαυτό/Θεό δεν φέρει λύσεις στα προβλήματά μας, τότε τι θα τις φέρει;

Ο σωστός διαλογισμός είναι πανάκεια γιατί πολύ απλά μας γεμίζει με ενέργεια. ΟΛΑ μας τα προβλήματα, οι ανισορροπίες, η θλίψη, οι ασθένειες, τα εξωτερικά μπλοκαρίσματα της ζωής μας, τα προβλήματα στις σχέσεις, η έλλειψη χρημάτων και γενικά οι ελλείψεις μας, προκαλούνται από ανεπάρκεια ενέργειας. Μιλάμε φυσικά για την ψυχική ενέργεια και όχι την σωματική ενέργεια/ενεργητικότητα. Η ψυχική ενέργεια είναι η τροφή της συνειδητότητάς μας, η τροφή της ψυχής μας. Η ψυχή μας είναι ενεργειακό ον, που έχει τη δική της μορφή και δομή (σε αντίθεση με το πνεύμα μας που είναι άμορφο πυρ).

Τα εξωτερικά μπλοκαρίσματα της ζωής μας λοιπόν είναι αντανακλάσεις της ψυχικής μας κατάστασης και των ελλείψεων ενέργειας σε συγκεκριμένα επίπεδά της. Για παράδειγμα, τα οικονομικά προβλήματα φανερώνουν μπλοκάρισμα στο πρώτο chakra μας, αυτό της βάσης της σπονδυλικής στήλης – τα chakras δεν είναι παρά μέρος του ψυχικού μας ιστού, της ψυχικής μας φυσιολογίας. Το ίδιο συμβαίνει με καθετί ‘εξωτερικό’ στη ζωή μας, που αντικατοπτρίζει τις ψυχικές ελλείψεις ή δυνάμεις μας.

Με τον τακτικό σωστό διαλογισμό, σιγά σιγά ενδυναμώνουμε τις ψυχικές εκείνες περιοχές που παρουσιάζουν κενό ενέργειας, κι έτσι παρατηρούμε ότι και στην εξωτερική μας ζωή παρουσιάζεται βελτίωση του ανάλογου προβλήματος. Γι’ αυτό είναι πολύ σπουδαίο να μην ρίχνουμε τις ευθύνες όσων μας συμβαίνουν στους άλλους και να κατηγορούμε τους άλλους, αλλά κάθε δοκιμασία που μας συμβαίνει να την πάρουμε ως ένδειξη μιας δικής μας συνειδησιακής έλλειψης, την οποία κατόπιν θα προσπαθήσουμε να πληρώσουμε, να φωτίσουμε, να γεμίσουμε με ενέργεια.

Ωραία, τώρα ξέρουμε ότι ο τακτικός διαλογισμός θα φέρει λύσεις στα προβλήματά μας. Από κει και πέρα πρέπει να βρει κανείς ποιο στυλ διαλογισμού του ταιριάζει, και να ξεπεράσει τις διάφορες αρνήσεις και εμπόδια που ο ίδιος ο εαυτός (ή μάλλον το εγώ) βάζει στο άτομο για να το αποτρέψει να διαλογιστεί. Το κυριότερο εμπόδιο είναι η εξωτερικότητα, δηλαδή το να παρασύρεται κανείς από τη δύνη της εξωτερικής ζωής και να μην μπαίνει τελικά στον εσωτερικό του κόσμο. Κι έτσι η ζωή σπαταλιέται, χωρίς να συλλέγουμε νέα μόρια φωτός που θα μας πάνε παραπέρα…

Χωρίς διαλογισμό μένουμε ανεξέλικτοι, μένουμε στα ίδια. Ας αναρωτηθούμε, θέλουμε να ευτυχίσουμε, να πλουτίσουμε τη ζωή μας, να γίνουμε πιο όμορφοι, πιο δημιουργικοί, πιο χαρούμενοι, πιο γεμάτοι, πιο σοφοί, πιο τέλειοι; Ας αποσύρουμε τότε τα ‘πλοκάμια’ μας από την εξωτερική μάταιη ζωή, κι ας αγωνιστούμε στο διαλογισμό μας να βρούμε το δρόμο προς τον Εαυτό, τη Πηγή, το Θεό, με μεγάλη ζέση και θέληση.



Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)