Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Τρίτη, 27 Απριλίου 2010

Η μεγαλύτερη μαθητεία είναι η καθημερινότητα

Οι άνθρωποι συνήθως αναμένουν ασυνείδητα ένα ‘μεγάλο’ γεγονός που θα έρθει στη ζωή τους σε κάποιο αόριστο μελλοντικό χρόνο για να τους λυτρώσει ή να επιφέρει μια σημαντική αλλαγή και ευτυχία. Περιμένουν να βιώσουν είτε μια εμπειρία με ψυχεδελικές ουσίες, ή να έρθει ένας γκουρού, ένας σύντροφος, ένα παιδί, ή ένα φάρμακο-σωτήρας σε περίπτωση ασθένειας, ή μια ξαφνική φώτιση, ή κάποιο άλλο γεγονός που συγκεχυμένα αιωρείται στο νου τους.

Όμως οι καθημερινές συνήθειες είναι εκείνες που χτίζουν τη ζωή μας, και είναι αυτές που θα φέρουν ή όχι ένα μελλοντικό breakthrough. Η Χάρις που κάποιες φορές βιώνουμε, είναι συνήθως αποτέλεσμα συσσώρευσης των θετικών πράξεων και σκέψεων της καθημερινότητάς μας, δηλαδή το συσσωρευμένο θετικό μας κάρμα.

Είναι δηλαδή σα να γεμίζουμε σταγόνα σταγόνα ένα ποτήρι, το οποίο σε κάποια φάση ξεχειλίζει. Για να έρθει το ξεχείλισμα ωστόσο, πρέπει η αυτή σταγόνα όντως να πέφτει στο ποτήρι μας. Αυτή είναι η αξία της καθημερινής προσπάθειας και των καθημερινών συνηθειών μας, που θα συσσωρεύσουν είτε θετικό ή αρνητικό κάρμα που θα φέρει είτε θετικά εξελικτικά breakthrough ή, στη περίπτωση που αδρανούμε και δεν αλλάζουμε συνήθειες, θα φέρει σοκ και ταραχές, η αρνητική δηλαδή εκδήλωση ενός breakthrough.

Στη πράξη αυτό σημαίνει ότι πρέπει να οργανώσουμε την καθημερινότητά μας έτσι ώστε να προσθέτουμε κάθε μέρα τη σταγόνα του Φωτός, μέσα από τον τακτικό μας διαλογισμό, τη μελέτη ποιοτικών πνευματικών κειμένων, την υιοθέτηση όλο και πιο υγιεινών διατροφικών και άλλων συνηθειών, και φυσικά, μέσα από την εγρήγορση να συλλαμβάνουμε τον εαυτό μας όταν σκεφτόμαστε ή πράττουμε αρνητικά και να τον καθοδηγούμε ξανά στη θετικότητα, την υπηρεσία και την ανιδιοτέλεια. Κάθε τέτοια μικρή πράξη, όπως η συγκράτηση από το να παρασυρθούμε σε αρνητικές σκέψεις, είναι πολύτιμη, και σταδιακά έτσι δομείται η αυτοπειθαρχία.

Έτσι χτίζεται ο πνευματικός άνθρωπος, με καθημερινές μικρές προσπάθειες, με μικρά λιθαράκια, και όχι με έναν μεγάλο ‘άθλο’ που ίσως κάνει ή δεν κάνει στο μέλλον. Όλη μας η ζωή, ακόμα και η φυσιολογία και το πρόσωπό μας, είναι αποτέλεσμα συσσώρευσης αυτών των καθημερινών ‘μικρών’ πράξεων και σκέψεων. Ανάβουμε λοιπόν κάθε μέρα ένα κερί, και σε κάποια φάση θα έχουμε έναν λαμπρό πολυέλαιο…


2 σχόλια:

yannidakis είπε...

Χ.Α.
ειμαι απο κεινους που υποστηριζουν πως για να αγαπησεις τη ζωη & οτιδηποτε αλλο αφορα αυτη, πρεπει να αγαπησεις τον εαυτο σου & το οσα κανει ή καταφερνει αυτος.
Ακουγεται απλο μιας & ειμαστε γνωστα εγωιστικα οντα;
Καθολου! Απαιτειται διαρκης προσπαθεια, καθημερινος μοχθος & φυσικα ωφελιμη μαχη για το καλο, ωστε το δοχειο που αναφερεις να γεμιζει θετικα ή οχι, ομως ουσιαστικα με γνωση για τη ζωη :[
http://yannidakis.spaces.live.com

yannidakis είπε...

"καταχώρηση τσι μέρας" για την Τρίτη σύμφωνα με την ομώνυμη λίστα του yannidakis live, η καταχώρηση σου τούτη.

Καληνωρίσματα :[
http://yannidakis.spaces.live.com

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)