Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010

Πως θα βοηθήσουμε στις κρίσεις; Τι μπορούμε να κάνουμε σε περιόδους κρίσεων;

Σε εποχές σημαντικών κοινωνικών κρίσεων, πολλοί άνθρωποι αγωνιούν και ελπίζουν σε μεγάλες αλλαγές, ενώ άλλοι αφυπνίζονται και θέλουν να βάλουν το χέρι τους για να έρθουν αυτές οι αλλαγές. Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι δεν ξέρουν πώς να το κάνουν αυτό και πελαγώνουν. Πολλές φορές δε, αυτό το πελάγωμα οδηγεί σε απογοήτευση και απάθεια – όμως μια τέτοια αντίδραση προέρχεται από το εγώ, που, είτε βρίσκει την ευκαιρία να αδρανήσει ξανά εφόσον «δεν γίνεται τίποτα», είτε προέρχεται από το μέρος εκείνο του εγώ που αναζητά τους καρπούς από τη δράση του. Όμως εμείς δεν πρέπει να αναζητούμε τα αποτελέσματα/καρπούς αλλά την ίδια τη δράση.

Πως τελικά θα γίνουμε μέρος της λύσης των κρίσεων;

Καταρχήν για να προσφέρουμε, πρέπει να είμαστε κάτι. Έτσι το σημαντικό είναι να καλλιεργήσουμε τις δυνατότητές μας, τα ταλέντα και όποιες άλλες ικανότητες έχουμε. Αυτό είναι το πρώτο βήμα, και όλοι έχουν ταλέντα και ικανότητες. Ο διαλογισμός και η πνευματική ζωή, αυγατίζουν τα ταλέντα μας, γιατί μάς γεμίζουν με ψυχική ενέργεια. Ο άνθρωπος μένει απαθής, αντιδημιουργικός και ρομποτικός επειδή δεν έχει ψυχική ενέργεια. Οπότε η καλλιέργεια του πνεύματός μας και μια υγιεινή συνολικώς ζωή κατά την οποία ελαχιστοποιούμε την απώλεια ενέργειας, θα μας γεμίσει με ψυχική ενέργεια η οποία θα βγάλει κρυφά ταλέντα στην επιφάνεια και θα πλουτίσει τις ικανότητές μας.

Το δεύτερο βήμα είναι να δράσουμε προς τη κατεύθυνση όπου εμείς οι ίδιοι βλέπουμε ότι υπάρχει πρόβλημα, ότι υπάρχει κενό, και να προσπαθήσουμε να γεμίσουμε αυτό το κενό. Τι είναι αυτό που μας ενοχλεί άμεσα στη κοινωνία; Τι είναι αυτό που μας ενοχλεί πάνω στον ίδιο μας τον εαυτό; (Μαζί πάνε αυτά τα δύο). Είναι η αδράνεια και η πλεονεξία των πολιτικών; Ας ξεπεράσουμε λοιπόν τα ίδια στοιχεία στο δικό μας είναι. Μας ενοχλεί που οι γύρω μας δεν ενδιαφέρονται για τους συνανθρώπους τους, για τα ζώα και τη φύση; Ας ενδιαφερθούμε εμείς, με όποιες δυνατότητες έχουμε. Άπειρα μπορεί να είναι τα παραδείγματα και δεν θέλω να περιορίσω τον ορίζοντα κάποιου αναφέροντας άλλα. Απλά ας εξετάσουμε τι μας ενοχλεί προσωπικά στους άλλους και στη κοινωνία, ή προς τι νιώθουμε ιδιαίτερη συμπόνια, και ας αναλάβουμε ανάλογη δράση. Είναι δηλαδή προσωπική υπόθεση η κοινωνική αλλαγή.

Έτσι λοιπόν ας μην αναμένουμε κάποιες ‘απόλυτες λύσεις’ από κάποια άγνωστη εξωτερική πηγή αλλά ας γίνουμε εμείς μέρος της λύσης μέσω της προσωπικής μας ζωής και βάσει των κλίσεών μας. Ας αναλογιστούμε λοιπόν πως μπορούμε να καλύψουμε περισσότερες ανάγκες των γύρω μας. Ας γίνουμε δότες. Και παρεμπιπτόντως, αυτός είναι και ο δρόμος για μια ευδαιμονική ζωή, καθώς ξεχνούμε το εγώ μας. Αυτό είναι η κάρμα γιόγκα, που είναι και λύτρωση από τη μιζέρια του εγώ…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)