Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

Αναζωογόνηση μέσα από ορθή δράση

Παραδόξως, η ορθή δράση και όχι η αδράνεια είναι που φέρνει ξεκούραση και αναζωογόνηση. Ο άνθρωπος κουράζεται γιατί δεν δρα με εσωτερικό συντονισμό των δυνάμεών του.

Η υψηλή δράση παράγει ψυχική ενέργεια, που είναι η αιτία της αναζωογόνησης. Παράλληλα, δρώντας με το μάξιμουμ του εσωτερικού μας συντονισμού, πραγματώνουμε το σκοπό μας, δηλαδή την τελειοποίηση. Γιατί τελειοποίηση δεν σημαίνει να γίνουμε κάτι που δεν είμαστε, ή να πραγματώσουμε κάτι ανέφικτο. Τελειοποίηση σημαίνει να λειτουργούμε τον εαυτό μας στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, να λειτουργούμε με το μάξιμουμ των ψυχικών μας ‘ταχυτήτων’. Και αυτό, επαναλαμβάνω, δεν είναι κάτι το κουραστικό, αντιθέτως είναι εξαιρετικά αναζωογονητικό.

Ο άνθρωπος συνήθως αναζητά συνεχώς την ‘ξεκούραση’, την άνεση και την έλλειψη ευθυνών. Πόσο πνευματικά ανόητο είναι κάτι τέτοιο! Γιατί όποιος αναζητά τα παραπάνω, απλά δε γνωρίζει τα τρομερά οφέλη της ορθής δράσης, της ορθής αντιμετώπισης των δυσκολιών και της ορθής ανάληψης ευθυνών. Όσο εξελίσσεται κανείς αντιλαμβάνεται την ευδαιμονία και τα πνευματικά δώρα που έρχονται μέσα από την χαρούμενη και ορθή υπευθυνότητα. Γιατί υπάρχει και η βλαβερή υπευθυνότητα, κατά την οποία το άτομο αναλαμβάνει ευθύνες είτε για να ευχαριστήσει άλλους και να πάρει επιβεβαίωση, ή γιατί δεν μπορεί να πει όχι, ή για να κερδίσει κάτι, ή με άλλα εγωιστικά κίνητρα. Με την ορθή υπευθυνότητα, το άτομο έχει επίγνωση των δυνατοτήτων του, δεν αναλαμβάνει περισσότερα από όσα μπορεί, ενώ ότι αναλάβει το εκτελεί με τελειότητα, χαρά και χωρίς μεμψιμοιρία, με στόχο πάντα το κοινό καλό.

Η αναζήτηση της ξεκούρασης και της άνεσης προκαλείται λόγω των αδρανειών του ανθρώπου. Η ανάπαυση έρχεται όταν την έχουμε πραγματικά ανάγκη. Συνήθως, όταν αναζητούμε ξεκούραση είναι οι αδράνειές μας που την αναζητούν και όχι η πραγματική μας ανάγκη. Και φυσικά υπάρχει το φαινόμενο να μην γίνεται σωστή διαχείριση της εποχής της ανάπαυσης όταν αυτή έρθει, όπου το άτομο να κουράζει τον εαυτό του ακόμα περισσότερο σε βλαβερές δραστηριότητες.

Ορθή δράση δε σημαίνει μια ακατάπαυστη εξωτερική δραστηριότητα, αλλά η συντονισμένη και υψηλή λειτουργία του εαυτού μας κάθε στιγμή. Μια φρενίτιδα εξωτερικής δραστηριότητας θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και ουσιαστικά αδρανής, μηχανιστική, και να οδηγεί σε υπερκόπωση. Η ορθή δράση ποτέ δεν οδηγεί σε υπερκόπωση γιατί ορθή δράση σημαίνει συντονισμός με την ίδια τη Ζωή, ενώ η υπερκόπωση δείχνει την αποκοπή από τον ρεύμα της Ζωής και άρα την εξάντληση των ενεργειακών αποθεμάτων. Και από την άλλη, μια φαινομενικώς αργή ζωή, μπορεί κάποιες φορές να είναι άκρως δημιουργική, εάν το άτομο λειτουργεί στο μάξιμουμ των δυνατοτήτων του.

Ας μην αναζητούμε την ‘ξεκούραση’ αλλά την ορθή δράση. Και η ανάπαυση θα έρχεται στην ώρα της, όταν την έχουμε πραγματικά ανάγκη. Άλλωστε βρισκόμαστε σε ένα πλανήτη ‘αργού’ κραδασμού και ενσαρκωμένοι σε σώματα με πολλές αδράνειες. Η μάχη κατά της αδράνειας σε όλα τα επίπεδα (φυσικό, συναισθηματικό, νοητικό) είναι ουσιαστικά μάχη ενάντια στο θάνατο και την αποσύνθεση.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)