Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Τετάρτη, 23 Ιουνίου 2010

Ψυχικός πόνος και διαλογισμός

Επειδή κάνουμε τακτικά διαλογισμό και προσευχή, δεν σημαίνει ότι ξεπερνούμε την ανάγκη και τη πιθανότητα για πόνο και δοκιμασίες. Ο πόνος είναι μέσα στη ζωή και πρέπει να τον αντέχουμε με στωικότητα, και με ευγνωμοσύνη ακόμα. Άλλωστε ο διαλογισμός, δεν πρέπει να είναι ένα μέσον για την ‘ευτυχία’, αλλά μέσον για ανάπτυξη. Δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει η ‘ευτυχία’ αλλά η πρόοδος, αλλιώς ο διαλογισμός καταντά ακόμα ένας ηδονισμός, ακόμα ένα ναρκωτικό.

Once you have grasped the truth that the world is full of suffering, that to be born is a calamity, you will find the urge and the energy to go beyond. Pleasure puts you to sleep and pain wakes you up. If you do not want to suffer, don't go to sleep. You cannot know yourself through bliss alone, for bliss is your very nature. You must face the opposite, what you are not, to find enlightenment. -Sri Nisargadatta Maharaj

Ο διαλογισμός όχι μόνο δεν φέρνει αποφυγή του πόνου, αλλά τον προσκαλεί κιόλας! Κι αυτό συμβαίνει γιατί με το φως που επιτρέπουμε να ‘κατέβει’ την ώρα του διαλογισμού, και με τα ανώτερα επίπεδα τα οποία αγγίζει το πνεύμα μας κάθε φορά, δημιουργούνται ρήγματα σε κρυσταλλώσεις του είναι μας – κι αυτό είναι που βιώνουμε σαν πόνο. Έτσι σε αυτή τη περίπτωση του ανθρώπου που αγωνίζεται πνευματικά, ο πόνος είναι κάτι καλό και δημιουργικό, και γίνεται, ας πούμε, σε ελεγχόμενες συνθήκες. Ενώ ο άνθρωπος που ζει μηχανικά και δεν εξελίσσεται, έλκει το πόνο με πιο βάναυσο και καταλυτικό τρόπο, ώστε να τον αφυπνίσει – γιατί την εξέλιξη δεν μπορούμε να την σταματήσουμε.

Suffering entitles you more to the Grace of the Lord. When suffering comes in waves, one behind the other, be glad that the shore is near, bear them bravely. Like cowards, do not throw the blame on some outside power or develop dislike for the Lord. –Sai Baba

Επίσης, για να ξεπεράσουμε τον πόνο θα πρέπει να ανακαλύψουμε και να διορθώσουμε την αιτία του. Πάντα κάποιος εγωισμός κρύβεται, κάποιος βαμπιρισμός, μια αδράνεια κλπ, τα οποία δημιούργησαν το αρνητικό μας κάρμα.

Ας ξεφύγουμε λοιπόν από τις ηδονιστικές αντιλήψεις για τη ζωή. Ο πόνος στο διαλογισμό δείχνει ότι κάτι πάει να γεννηθεί, αφού σπάσουν τα προηγούμενα στεγανά, τα παλιά ‘κελύφη’. Ας υπομένουμε τα πάντα με αγάπη...


Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010

Διαλογισμός της χαράς

Στις δύσκολες και κρίσιμες μέρες που ζούμε, είναι πολύ σημαντικό να μην ξεχνάμε τη χαρά στον αγώνα μας. Χωρίς χαρά, κινδυνεύουμε από ενεργειακή δηλητηρίαση.

Ας εξασκηθούμε στη χαρά ως εξής:
Κλείνουμε τα μάτια και φέρνουμε στη μνήμη μας ένα γεγονός της παιδικής μας ηλικίας που μας έκανε πολύ χαρούμενους. Ξαναβιώνουμε αυτή τη χαρά όσο πιο ζωντανά μπορούμε. ‘Διογκώνουμε’ αυτό το αίσθημα χαράς ώστε να γεμίσει όλο το είναι μας. Νιώθουμε όλα μας τα κύτταρα να ξεχειλίζουν από χαρά.

Τελειώνουμε το διαλογισμό μας με μια προσευχή ευγνωμοσύνης.


Σάββατο, 19 Ιουνίου 2010

Ταπεινότητα σημαίνει εγρήγορση

Ο άνθρωπος με βαθιά και ουσιαστική ταπεινότητα, βρίσκεται πάντα σε εγρήγορση γιατί έχει επίγνωση της μερικότητάς του και του κινδύνου να υποπέσει σε αμέλεια. Δεν είναι αδύναμος ή ‘κακομοίρης’, καθώς η επίγνωση του κινδύνου του λάθους τον ωθεί σε ευσυνείδητο αγώνα ορθής δράσης και άρα σε πνευματική ενδυνάμωση.

Η έπαρση αντίθετα καταδεικνύει καθαρά την ύπαρξη αδράνειας στον άνθρωπο. «Έχω ήδη φτάσει, έχω καταφέρει πολλά» λέει συνειδητά ή ασυνείδητα το άτομο. Όμως ο άνθρωπος που βάζει τη ταπεινότητα ως βασική λειτουργία της ζωής του, πάντα έχει σαν στόχο το ανώτερο, πάντα συγκρίνει τον εαυτό του με τους πιο προχωρημένους αδελφούς του και με όσα δεν έχει καταφέρει, κι έτσι γνωρίζει την μερικότητά του, τις ελλείψεις του και το πόσο αγώνα έχει ακόμα να κάνει. Το άτομο με έπαρση ωστόσο, έχει και άγνοια και πνευματική τύφλωση, καθώς δεν βλέπει την κορυφή του βουνού που έχει να φτάσει αλλά βρίσκεται σε μια αδρανή αυτοϊκανοποίηση με όσα έχει καταφέρει. Όμως προσοχή: η στασιμότητα ισοδυναμεί με πτώση! Κι έτσι ο άνθρωπος με έπαρση κινδυνεύει να χάσει ακόμα και το επίπεδο που έχει κατακτήσει…

Η αδράνεια δεν έχει καμία θέση στη πνευματικότητα – αδράνεια είτε στο φυσικό, η στο συναισθηματικό και νοητικό επίπεδο. Η αδράνεια είναι άλλη μια λέξη για το ‘εγώ’. Και ο εγωισμός είναι το εμπόδιο για κάθε εξέλιξη και η αρχή κάθε βασάνου.

Τελικά ο ταπεινός άνθρωπος είναι και πνευματικά αξιοπρεπής, αποκτά ‘βάρος’ και κύρος, καθώς αγωνίζεται με ανοιχτά μάτια προς το επόμενο σκαλοπάτι. Η ύπαρξη έπαρσης, είναι ένα φτηνό και ψεύτικο υποκατάστατο της πνευματικής αξιοπρέπειας και του κύρους που θα ήθελε να έχει το άτομο, το οποίο όμως δεν έχει κατακτήσει, κι έτσι σαν υπεραναπλήρωση φορά ένα τεχνητό ‘φουσκωμένο’ προσωπείο…


Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

Αναζωογόνηση μέσα από ορθή δράση

Παραδόξως, η ορθή δράση και όχι η αδράνεια είναι που φέρνει ξεκούραση και αναζωογόνηση. Ο άνθρωπος κουράζεται γιατί δεν δρα με εσωτερικό συντονισμό των δυνάμεών του.

Η υψηλή δράση παράγει ψυχική ενέργεια, που είναι η αιτία της αναζωογόνησης. Παράλληλα, δρώντας με το μάξιμουμ του εσωτερικού μας συντονισμού, πραγματώνουμε το σκοπό μας, δηλαδή την τελειοποίηση. Γιατί τελειοποίηση δεν σημαίνει να γίνουμε κάτι που δεν είμαστε, ή να πραγματώσουμε κάτι ανέφικτο. Τελειοποίηση σημαίνει να λειτουργούμε τον εαυτό μας στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, να λειτουργούμε με το μάξιμουμ των ψυχικών μας ‘ταχυτήτων’. Και αυτό, επαναλαμβάνω, δεν είναι κάτι το κουραστικό, αντιθέτως είναι εξαιρετικά αναζωογονητικό.

Ο άνθρωπος συνήθως αναζητά συνεχώς την ‘ξεκούραση’, την άνεση και την έλλειψη ευθυνών. Πόσο πνευματικά ανόητο είναι κάτι τέτοιο! Γιατί όποιος αναζητά τα παραπάνω, απλά δε γνωρίζει τα τρομερά οφέλη της ορθής δράσης, της ορθής αντιμετώπισης των δυσκολιών και της ορθής ανάληψης ευθυνών. Όσο εξελίσσεται κανείς αντιλαμβάνεται την ευδαιμονία και τα πνευματικά δώρα που έρχονται μέσα από την χαρούμενη και ορθή υπευθυνότητα. Γιατί υπάρχει και η βλαβερή υπευθυνότητα, κατά την οποία το άτομο αναλαμβάνει ευθύνες είτε για να ευχαριστήσει άλλους και να πάρει επιβεβαίωση, ή γιατί δεν μπορεί να πει όχι, ή για να κερδίσει κάτι, ή με άλλα εγωιστικά κίνητρα. Με την ορθή υπευθυνότητα, το άτομο έχει επίγνωση των δυνατοτήτων του, δεν αναλαμβάνει περισσότερα από όσα μπορεί, ενώ ότι αναλάβει το εκτελεί με τελειότητα, χαρά και χωρίς μεμψιμοιρία, με στόχο πάντα το κοινό καλό.

Η αναζήτηση της ξεκούρασης και της άνεσης προκαλείται λόγω των αδρανειών του ανθρώπου. Η ανάπαυση έρχεται όταν την έχουμε πραγματικά ανάγκη. Συνήθως, όταν αναζητούμε ξεκούραση είναι οι αδράνειές μας που την αναζητούν και όχι η πραγματική μας ανάγκη. Και φυσικά υπάρχει το φαινόμενο να μην γίνεται σωστή διαχείριση της εποχής της ανάπαυσης όταν αυτή έρθει, όπου το άτομο να κουράζει τον εαυτό του ακόμα περισσότερο σε βλαβερές δραστηριότητες.

Ορθή δράση δε σημαίνει μια ακατάπαυστη εξωτερική δραστηριότητα, αλλά η συντονισμένη και υψηλή λειτουργία του εαυτού μας κάθε στιγμή. Μια φρενίτιδα εξωτερικής δραστηριότητας θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και ουσιαστικά αδρανής, μηχανιστική, και να οδηγεί σε υπερκόπωση. Η ορθή δράση ποτέ δεν οδηγεί σε υπερκόπωση γιατί ορθή δράση σημαίνει συντονισμός με την ίδια τη Ζωή, ενώ η υπερκόπωση δείχνει την αποκοπή από τον ρεύμα της Ζωής και άρα την εξάντληση των ενεργειακών αποθεμάτων. Και από την άλλη, μια φαινομενικώς αργή ζωή, μπορεί κάποιες φορές να είναι άκρως δημιουργική, εάν το άτομο λειτουργεί στο μάξιμουμ των δυνατοτήτων του.

Ας μην αναζητούμε την ‘ξεκούραση’ αλλά την ορθή δράση. Και η ανάπαυση θα έρχεται στην ώρα της, όταν την έχουμε πραγματικά ανάγκη. Άλλωστε βρισκόμαστε σε ένα πλανήτη ‘αργού’ κραδασμού και ενσαρκωμένοι σε σώματα με πολλές αδράνειες. Η μάχη κατά της αδράνειας σε όλα τα επίπεδα (φυσικό, συναισθηματικό, νοητικό) είναι ουσιαστικά μάχη ενάντια στο θάνατο και την αποσύνθεση.


Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2010

"Διαδώστε τη Θεία Σοφία"

Ο μαθητής έχει ένα κύριο έργο: να διαδώσει τη φιλολογία της Αρχαίας Σοφίας, μέσω βιβλίων ή διαλέξεων, στους ανθρώπους. Αν διαβάζετε ένα ωραίο βιβλίο, δώστε το στους φίλους σας. Διαδώστε το. Αν γνωρίζετε κάτι πολύ όμορφο, μοιραστείτε το με τους άλλους, έτσι ώστε να διαδώσετε τη Θεία Σοφία. Καθώς η Θεία Σοφία αυξάνει στον κόσμο, το μονοπάτι σας θα είναι ευκολότερο. Αν η Θεία Σοφία δεν εξαπλώνεται, η ασχήμια και η άγνοια εξαπλώνονται. Τότε θα έχετε δυσκολίες στο να ζήσετε και να πραγματοποιήσετε μεγάλα έργα.

-Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Πρόκληση για Μαθητεία


Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)