Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010

Η τέχνη του θανάτου – Η τέχνη της ζωής

Η τέχνη του θανάτου είναι μια τέχνη στην οποία όλοι θα πρέπει να εξασκούμαστε, γιατί είναι η ίδια η τέχνη της ζωής. Θα έπρεπε να διδασκόταν στα σχολεία, αυτό το πιο σημαντικό πράγμα!

Ουσιαστικά μόνο Ζωή υπάρχει. Αυτό που πεθαίνει και αποβάλλεται είναι παλιά ‘κελύφη’, τα οποία εμποδίζουν την ανάπτυξη του ανθρώπου. Όπως το φίδι που πετάει το παλιό του δέρμα γιατί έχει μεγαλώσει περισσότερο…

Ποτέ λοιπόν δεν πεθαίνει κάτι ζωντανό, γι’ αυτό δεν πρέπει να φοβόμαστε το θάνατο. Και θάνατος φυσικά είναι μια ευρεία έννοια, από το θάνατο του φυσικού σώματος, το τελείωμα σχέσεων και κύκλων ζωής, μέχρι το ξεπέρασμα νοοτροπιών, συνηθειών, τρόπων σκέψης. Ο θάνατος είναι πολύ υγιεινός όταν γίνεται συνειδητά, γιατί, από τη μία ξεφορτωνόμαστε βάρη, και από την άλλη επιτρέπουμε νέα ζωή/ενέργεια να εισέλθει στη φυσιολογία μας. Έτσι, ο συνειδητός θάνατος μάς ανανεώνει.

Είναι η υλιστική συνειδητότητα αυτή που φοβάται το θάνατο, καθώς ταυτίζεται με τις εξωτερικές μορφές της ζωής και δεν αναγνωρίζει κάτι άλλο πέρα από αυτά. Για την κατάσταση αυτή το μόνο που έχω να πω είναι, περαστικά! Ο καθένας ας αγωνιστεί να ξεπεράσει τον τραγικό περιορισμό των οριζόντων που προκαλεί η υλιστική ταύτιση. Η ζωή είναι μαγική όταν ανοίξουν οι εσωτερικοί οφθαλμοί και αρχίσουμε να βλέπουμε πέρα από τις υλικές μορφές. Γι’ αυτό ας μην παίρνουμε την τυφλότητά μας ως δεδομένη. Το ότι είμαστε κολοβωμένοι συνειδησιακά είναι ασθένεια και όχι κάτι το φυσικό. Και δεν μιλώ εδώ για το άνοιγμα σε έναν ψευδαισθησιακό κόσμο γεμάτο αυταπάτες, αλλά στον πραγματικό κόσμο των πνευματικών-ενεργειακών πεδίων.

Πρακτικά, το να μάθουμε να πεθαίνουμε σημαίνει ότι αποβάλλουμε προσκολλήσεις. Οι προσκολλήσεις, με την πνευματική έννοια, είναι καθετί στο οποίο έχουμε χτίσει το αίσθημα του εγώ, καθετί στο οποίο έχουμε εναποθέσει το αίσθημα ασφάλειας, καθετί στο οποίο έχουμε βολευτεί και με το οποίο έχουμε ταυτιστεί, είτε είναι άνθρωποι, είτε συνήθειες και εθισμοί, είτε τόποι, ιδεολογίες, αντικείμενα, συναισθήματα κλπ. Η προσκόλληση είναι αδράνεια, και η αδράνεια είναι αποσύνθεση, θάνατος. Η αδράνεια είναι εμπόδιο στην ίδια τη ροή της ζωής. Έτσι, η τέχνη του θανάτου είναι η αποβολή όλων αυτών των ταυτίσεων.

Για να γίνει η αποβολή των ταυτίσεων και προσκολλήσεών μας και να ανανεωθεί κατόπιν η ζωή, χρειαζόμαστε δυο πράγματα: πρώτον, τον διαλογισμό, και δεύτερον, σαφή στόχο. Η ησυχία του διαλογισμού επιτρέπει νέα ενέργεια να εισέλθει στο είναι μας, η οποία από μόνη της θα ανακινήσει τις αδράνειες και τις ταυτίσεις και τελικά θα τις αποβάλλει. Τις στιγμές που γίνεται η αποβολή των προσκολλήσεων και ταυτίσεων, είναι κρίσιμο να υπάρχει σαφής στόχος στο νου και τη ζωή του ατόμου, ώστε να αποφευχθεί η σύγχυση και η απόγνωση. Και σαν στόχο εγώ θα πρότεινα δύο πράγματα: πρώτον τον πνευματικό Στόχο του εσωτερικού Ηλίου, και δεύτερον την συνέχιση της καλλιέργειας του εαυτού για υπηρεσία των άλλων. Η υπηρεσία δηλαδή θα είναι ο στόχος, μέσα από τη καλλιέργεια των ικανοτήτων μας. Έτσι αποφεύγουμε τη σύγχυση, καθώς η σύγχυση προκαλείται από τον εγωκεντρισμό, από το στριφογύρισμα της συνειδητότητας γύρω από εγωιστικά, περιοριστικά, υλιστικά θέματα. Μια σαφής αίσθηση (ανώτερου) στόχου και σκοπού, βοηθά στο ξεπέρασμα του εγωκεντρισμού.

Ο συνειδητός θάνατος θα μας γλυτώνει από εξωτερικές τραγωδίες, γιατί οι εξωτερικές τραγωδίες έρχονται όταν έχει δημιουργηθεί προσκόλληση, όταν αρνούμαστε να αποκολληθούμε από ταυτίσεις, όταν αρνούμαστε να ‘πεθάνουμε’ σε ένα επίπεδο, όταν αντιστεκόμαστε στην φυσική Ροή της ζωής. Όσο περισσότερο και βαθύτερα υιοθετήσουμε την πρακτική του ‘θανάτου’ στη ζωή μας, την πρακτική της ‘παράδοσης’ και της ταπείνωσης επίσης (όλα αυτά συνδέονται), τόσο θα δίνουμε ζωή στη ζωή μας. Γιατί ο θάνατος δίνει ζωή στη ζωή.


Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

Αιτίες της σεξουαλικής εμμονής στην εποχή μας

Η υπερβολική σεξουαλική διέγερση και η εμμονή με το σεξ που επικρατεί στην εποχή μας, δεν είναι ‘φυσική’ κατάσταση όπως νομίζουν οι περισσότεροι, αλλά τεχνητή, και έχει ορισμένες αιτίες. Εκτιμώ ότι το 80 με 90% των ορμών των σύγχρονων ανθρώπων είναι τεχνητές.

Η βασική αιτία σε πιο φυσικό επίπεδο, είναι η τοξίνωση του σώματος. Λόγω των λάθος τροφών που καταναλώνει ο άνθρωπος (και τροφές εδώ εννοώ οτιδήποτε καταπίνει, μέχρι και τσιγάρο και φάρμακα αλλά και τον αέρα που αναπνέει) δημιουργούνται φλεγμονές, τοξίνες στον οργανισμό, μια διαρκής οξέωση. Οι τοξίνες αυτές κάνουν το σώμα να βιώνει κίνδυνο και να νιώθει πιο κοντά στο θάνατο, κι έτσι ο οργανισμός δίνει σήμα για αναπαραγωγή – για σεξ, ώστε να διαιωνιστεί το είδος. Φυσικά περιττό να πούμε ότι οι τοξίνες προκαλούν και φοβίες, καταθλίψεις, θυμό, εκνευρισμό, αποχαύνωση κλπ.

Ειδικά η κρεοφαγία, αλλά και οποιαδήποτε νεκρή τροφή, δίνει "πληροφορία θανάτου" στα κύτταρα, κι έτσι πάλι ξυπνά ο μηχανισμός της αναπαραγωγής και άρα της ανάγκης για σεξ. Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό να τρώμε ζωντανές, ωμές, φυτικές τροφές. Η κρεοφαγία προκαλεί φοβερά διογκωμένες σεξουαλικές ορέξεις.

Φανταστείτε τι γίνεται στο έντερο ενός κρεοφάγου ή των ανθρώπων γενικά που τρώνε λάθος τροφές με λάθος συνδυασμούς. Ο κόσμος νομίζει ότι ό,τι τρώει το αποβάλλει, όμως αν ίσχυε αυτό δεν θα υπήρχαν ασθένειες και νοητικές ή συναισθηματικές ανισορροπίες. Οι περισσότερες τροφές που καταναλώνει ο άνθρωπος δεν μεταβολίζονται και κολλάνε στο έντερο και στους ιστούς. Οι τοξικές ύλες αυτές στο έντερο δημιουργούν δηλητηριώδεις ζυμώσεις, οι οποίες με τη σειρά τους έλκουν και διάφορες χαμηλές οντότητες. Κι αυτό μας πάει στην άλλη βασική αιτία των σεξουαλικών εμμονών και καταχρήσεων, τις κατοχές.

Τα κάτω κέντρα των περισσότερων ανθρώπων στη γη είναι συνήθως γεμάτα κατοχές, αστρικές οντότητες που τρέφονται με τις ενέργειες που διαρρέουν. Εμείς οι άνθρωποι είμαστε σαν τους κενταύρους, ζώα από τη μέση και κάτω…

Οι οντότητες αυτές προκαλούν τεχνητές διεγέρσεις και ωθήσεις στον άνθρωπο. Όταν μια οντότητα κατέχει ένα μέρος του ενεργειακού πεδίου του ατόμου, σημαίνει ότι το ελέγχει, ελέγχει δηλαδή μέρος του νευρικού συστήματος, κι έτσι σε ένα βαθμό, σε ένα επίπεδο, κάνει τον άνθρωπο ότι θέλει (δεν μιλάμε για ολική κατοχή, αυτό είναι σχετικά σπάνιο). Επίσης οι αφύσικες σεξουαλικές ορέξεις, είναι καθαρά αποτέλεσμα της επιρροής κατοχών, γιατί με αφύσικες σεξουαλικές πράξεις υπάρχει μεγάλη διαρροή ενέργειας απ’ την οποία τρέφονται οι κατοχές. Έτσι καταλαβαίνουμε πόσο σημαντική είναι η υγιεινή και αγνή σεξουαλική ζωή και αντιμετώπιση.

Τρομερή και εξαιρετικά ευρεία πλέον βλάβη προκαλούν στην εποχή μας οι διάφορες εικόνες και ταινίες σεξουαλικού περιεχομένου, καθώς μέσα από αυτές διασπείρονται και εντυπώνονται χαμηλές και αφύσικες σκεπτομορφές στους ανθρώπους, οι οποίες δύσκολα καθαρίζονται από το νου, ενώ οι σκεπτομορφές αυτές με τη σειρά τους γίνονται υποδοχείς για αστρικές οντότητες. Πραγματικά είναι τρομακτικό το μέγεθος αυτής της νοητικής και ενεργειακής μόλυνσης που διασπείρεται, έχει πάρει πλέον απίστευτες διαστάσεις επιδημίας η εντύπωση τέτοιων εικόνων και πρακτικών στο νου των ανθρώπων, οι οποίες κατόπιν προκαλούν εμμονές και ορέξεις διάφορες. Και φυσικά ο άνθρωπος χάνει τη πολύτιμη σεξουαλική-ζωτική του ενέργεια έτσι, κι αυτό τον ωθεί με τη σειρά του στην ανάγκη για βαμπιρισμό και ακόμα περισσότερο σεξ. Και αυτό μας φέρνει στην επόμενη αιτία για την σεξουαλική αδηφαγία, που είναι η έλλειψη ενέργειας.

Οι αιτίες για την έλλειψη και την απώλεια ενέργειας είναι πάμπολλες, γι’ αυτό θα τις αναφέρω σε ξεχωριστό άρθρο. Η βασική όμως αιτία είναι η έλλειψη διαλογισμού, καθώς ο διαλογισμός είναι η φυσική διαδικασία με την οποία φορτίζουμε το είναι μας με ενέργεια. Με τον τακτικό διαλογισμό, σταδιακά η φυσιολογία μας γεμίζει ενέργεια, κι έτσι μειώνεται η ανάγκη για βαμπιρισμούς – και το σεξ είναι βασικός τρόπος βαμπιρισμού, μαζί με τις τροφές.

Επίσης ο Τορκόμ Σαραϊνταριάν αναφέρει κάτι ενδιαφέρον:

The tremendous sex drive experienced at this time by humanity is the sign that the human soul is feeling the need for a higher fusion. Because a person has no training yet to fuse with his Eternal Mate, he is looking everywhere to find him or her, but is always dissatisfied with one and looking for another, always failing in his search to find his Eternal Mate, the Solar Angel.

When a person fuses with his Solar Angel, the sex drive will totally normalize and will be used, if necessary, to give a physical vehicle to an incarnating soul. Men and women will finally feel a great satisfaction and will no longer feel the tension of the outside polarity and drive which was tearing their hearts apart for millions of years.

Οπότε το ξεπέρασμα του υλισμού και κατόπιν ο ιερός γάμος με τον Ηλιακό μας Άγγελο, θα φέρει την εξισορρόπηση της σεξουαλικής ώθησης.

Τέλος, πρέπει να αναφέρω τη μεγάλη βλάβη που προκαλεί το χασίς σε αυτό το επίπεδο, ή και άλλες ναρκωτικές ουσίες. Η χρήση χασίς και άλλων ουσιών, προκαλεί φοβερά διογκωμένες σεξουαλικές διαθέσεις αλλά και έλλειψη διάκρισης στις σεξουαλικές επαφές. Κι αυτό γιατί οι ναρκωτικές ουσίες ανοίγουν μεγάλες οπές στην αύρα του ατόμου, απ’ την οποία διαρρέει ενέργεια, ενώ ταυτόχρονα οι ναρκωτικές ουσίες έλκουν και πολλές αστρικές οντότητες.

Τελικά, όλη αυτή η απώλεια ενέργειας, τόσο λόγω του ξοδέματος της σεξουαλικής ενέργειας, όσο και λόγω της απομύζησης ενέργειας που κάνουν οι διάφορες οντότητες, επιφέρει την πρόωρη ανικανότητα στους άντρες ή το σεξουαλικό πάγωμα στις γυναίκες, ή πολλαπλά προβλήματα υγείας στα γεννητικά όργανα, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Αλλά όχι μόνο στα γεννητικά όργανα, καθώς οι αδένες σχετίζονται άμεσα μεταξύ τους και αν χάνει ενέργεια πχ το τσάκρα της βάσης, θα τραβά και από το τσάκρα του λαιμού.

Ας αντιμετωπίζουμε λοιπόν το σεξ με υγεία, ομορφιά, σεβασμό, σύνεση, καθαρότητα και αγνό κίνητρο. Και ας πάρουμε τις απαραίτητες προφυλάξεις για να αποφεύγουμε τις επιδράσεις από τις παραπάνω βλαβερές επιρροές που αναφέρθηκαν.


Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010

Ορθή επικοινωνία

Ορθή επικοινωνία σημαίνει ειλικρινής, τίμια, άμεση επικοινωνία, με καλή θέληση και σεβασμό. Φυσικά ειλικρίνεια δεν σημαίνει να λέμε ότι μας έρχεται στο κεφάλι, γιατί αυτή δεν είναι πραγματική τιμιότητα, καθώς ο νους μας μπορεί να είναι μολυσμένος με χίλιες δυο τεχνητές σκεπτομορφές, ψευδαισθήσεις, προκαταλήψεις και προγραμματισμούς.

Ειλικρινής και ορθή επικοινωνία πρώτα απ’ όλα σημαίνει να ακούμε ή να ‘βλέπουμε’ το νόημα πίσω από τις λέξεις που χρησιμοποιεί ο συνομιλητής μας, ώστε να τον κατανοούμε πραγματικά. Ορθή επικοινωνία σημαίνει σωστή κατανόηση του άλλου. Είναι δύσκολο βέβαια αυτό στη καθημερινότητα, καθώς έχουμε να ξεπεράσουμε τη βιασύνη και την επιφανειακότητα, και να ‘σκύψουμε’ στον άλλον, να τον ακούσουμε πραγματικά. Όχι ότι κάτι τέτοιο απαιτεί χρόνο – απαιτεί όμως προσοχή, συγκέντρωση. Και η προσοχή που δείχνουμε στους άλλους είναι βασικό συστατικό της αγάπης. Στη βιασύνη και στην επιφανειακότητα δεν υπάρχει αγάπη, γιατί δεν υπάρχει ενέργεια. Ενέργεια υπάρχει εκεί που δίνουμε τη προσοχή μας. Η έλλειψη συγκέντρωσης από μόνη της, όταν για παράδειγμα ένα άτομο είναι διασκορπισμένο νοητικά από δω κι από κει, δείχνει έλλειψη ενέργειας.

Αλλά δε νομίζω ότι έχουμε δικαιολογία για την έλλειψη προσοχής που επιδεικνύουμε, και άρα για την κακή επικοινωνία που προκαλούμε. Είναι καθαρά προϊόν αμέλειας.

Για να επικοινωνήσουμε αληθινά, έχουμε να ξεπεράσουμε τους προγραμματισμούς, τις προκαταλήψεις μας και τις έννοιες που έχουμε μάθει να αποδίδουμε στις λέξεις. Αν, όταν μας μιλά κάποιος, εμείς ακούμε τα φαντάσματα που έχουμε χτίσει για κάποιες λέξεις αντί γι’ αυτό που θέλει να πει πραγματικά ο άλλος, τότε δεν επικοινωνούμε αληθινά.

Ακούμε για παράδειγμα τη λέξη ‘θρησκεία’ και αμέσως μας έρχονται στο νου διάφορες πρακτικές που μπορεί να νιώθουμε απειλητικές, ή να έχουμε ταυτίσει τη θρησκεία με κάποια δεδομένα και φόβους μας. Ή ακούμε τη λέξη ‘πειθαρχία’ και αμέσως ο νους συνδέει με κάτι δυσάρεστο την έννοια αυτή. Αναλόγως την εποχή και τον τόπο που έχουμε ζήσει, έχουμε δημιουργήσει και ανάλογους προγραμματισμούς ή προκαταλήψεις.

Πρέπει λοιπόν να είμαστε πολύ προσεκτικοί ώστε να μην επικοινωνούμε μέσα από τις προκαταλήψεις μας, και να ξεπερνάμε τα ‘λεκτικά κελύφη’ ώστε να βλέπουμε τα ουσιαστικά και βαθύτερα νοήματα πίσω από τις λέξεις. Αλλιώς απομονωνόμαστε επικοινωνιακά και θα παραπονούμαστε ότι οι άλλοι δεν επικοινωνούν μαζί μας…

Φυσικά τις περισσότερες φορές υπάρχει ιδιοτελές κίνητρο πίσω από τη μη ορθή επικοινωνία. Αν κάτι που ακούμε δεν μας αρέσει για κάποιο λόγο, είτε γιατί προκαλεί τις κρυσταλλώσεις μας, είτε γιατί ξυπνά κάποιες ψυχολογικές πληγές ή εγωισμούς κλπ, τότε θα βιαστούμε να διαστρεβλώσουμε αυτό που λέει ο άλλος. Εκεί βέβαια χάνεται το παιχνίδι της ορθής και τίμιας επικοινωνίας, χάνεται ο σεβασμός, και όταν χάνεται η επικοινωνία χάνεται και η ανθρωπιά.

Επίσης ένα τεράστιο πρόβλημα στην εποχή μας είναι ο επικοινωνιακός βαμπιρισμός. Η σαδιστική αυτή κατάσταση όπου το άτομο χρησιμοποιεί το λόγο για να επιβληθεί, να εξαντλήσει τους άλλους (και τον εαυτό του τελικά), όπου λειτουργεί αντιδραστικά και δεν ακούει καν όσα λέγονται αλλά παλεύει με τα φαντάσματα του νου του. Όταν ο άνθρωπος έχει έλλειψη ενέργειας, θα προσπαθήσει με διάφορους τρόπους να τη πάρει απ’ τους άλλους, και ο επικοινωνιακός βαμπιρισμός είναι ένας εύκολος τρόπος. Όχι μόνο μέσω της επιβολής αλλά και μέσα από την φλυαρία ή άλλα μύρια τεχνάσματα επιτελείται ο επικοινωνιακός βαμπιρισμός.

Οι εγωισμοί στο είναι μας, μπλοκάρουν την ορθή επικοινωνία. Όταν κάποιος έχει χτίσει την αίσθηση του εαυτού του γύρω από μια τεχνητή σκεπτομορφή, όπως πχ το ‘είμαι Έλληνας’, και ταυτίζεται με αυτήν, τότε θα πατιούνται τα ‘κουμπιά’ του όταν θίγεται αυτή η αίσθηση του εγώ του. Όταν για παράδειγμα μας έχουν εμφυσήσει μίσος για κάποιον λαό στη παιδική ηλικία μέσω του σχολείου, τότε θα ακούμε τη λέξη Τούρκος και θα μας γεννιέται το ανάλογο συναίσθημα μίσους και αρνητικότητας. Αυτό είναι ένα από τα χιλιάδες παραδείγματα ‘φαντασμάτων’, τα οποία είναι μέρος του εγώ και εμποδίζουν την ορθή, άμεση, ειλικρινή επικοινωνία.

Έτσι βλέπουμε ότι η ορθή επικοινωνία για να επιτευχθεί θέλει μια ολιστική προσέγγιση. Αν δεν καθαριστούμε από τα εγώ μας, δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε με τους άλλους – θα αποδίδουμε τα δικά μας φαντάσματα στις λέξεις που ακούμε. Αν όμως καθαριστούμε από ψευδαισθήσεις, κρυσταλλώσεις κι εγωισμούς, τότε θα αναπτύξουμε επαφή με την Αλήθεια μας, θα επικοινωνούμε με τον Εαυτό μας με την ταχύτητα του φωτός, κι επειδή θα αναπτύξουμε επικοινωνία με τον Εαυτό, θα είμαστε στη θέση να επικοινωνήσουμε πραγματικά και με τους άλλους. Γιατί η ορθή επικοινωνία έρχεται σαν αποτέλεσμα της Ταυτότητας με τον Εαυτό.


Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2010

Φιλοσοφία: Η εισχώρηση της Ψυχής στην Ύλη

Φοβάστε τη φιλοσοφία; Φοβάστε την ίδια τη ζωή.
Σας ενοχλεί η φιλοσοφία; Σας ενοχλεί η συνειδητότητα – είστε τυφλοπόντικες.
Σας κουράζει η φιλοσοφία; Σας κουράζει το φως – και το φως είναι ζωή, σας κουράζει η ζωή.


Η πραγματική φιλοσοφία δεν είναι σαδιστικά mental gymnastics και διανοητικά παιχνίδια αποκομμένα από τη ζωή – αυτό είναι η γνωστή μας (και πολύ βαρετή κατά τη γνώμη μου) αμπελοφιλοσοφία. Πραγματική φιλοσοφία είναι η προσπάθεια εισχώρησης και συνειδητής ενσωμάτωσης των Ανώτερων Ιδεωδών στη ζωή. Είναι ο αγώνας για την ενσάρκωση περισσότερων κομματιών της Ψυχής μας. Γιατί η φιλοσοφία είναι στοχασμός των Αρετών και του Ήθους, και οι Αρετές και το Ήθος είναι δομικά στοιχεία της ψυχής. Γι’ αυτό όποιος δεν έχει Ήθος ή υπολείπεται σε αρετές, υπολείπεται και σε ψυχή. (Το ότι περπατάει και κινείται και ‘αισθάνεται’ κάποιος δεν σημαίνει ότι έχει ψυχή. Το ποσοστό της ενσάρκωσης της ψυχής θα είναι ανάλογο με το ποσοστό ενσάρκωσης θείων ιδεωδών).

Όλη η ζωή μας είναι το αποτέλεσμα της (συνήθως ασυνείδητης) φιλοσοφίας ζωής μας. Το ότι είμαστε πετυχημένοι, φτωχοί, άρρωστοι, υγιείς, πλεονέκτες, ευτυχείς, καταθλιπτικοί, είναι αποτέλεσμα των ιδεών που τρέφουμε, της φιλοσοφίας μας δηλαδή. Ο υλιστής, ο εγωιστής, εκείνος που εκμεταλλεύεται και κακοποιεί τους άλλους, το κάνει επειδή έχει μια ανάλογη φιλοσοφία ζωής, τρέφει ανάλογες διαστρεβλωμένες ιδέες. Το ίδιο και ο άνθρωπος που έχει υγεία, ομορφιά, ανιδιοτέλεια, αγάπη. Γιατί όλα από τις ιδέες ξεκινούν.

Έτσι, αν θέλουμε να αποκτήσουμε υγεία, επιτυχία, χαρά, ομορφιά, συντροφικότητα, πρέπει να δουλέψουμε στις ιδέες που τρέφουμε, στα ανώτερα πεδία του εαυτού μας. Πρέπει να γίνει δηλαδή μια ‘ομοιοπαθητική’ προσέγγιση και ‘θεραπεία’, όπως τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα ‘χτυπούν’ και διορθώνουν το ενεργειακό μας σύστημα ‘ψηλά’ στα πιο αιτιατά επίπεδα, και γι’ αυτό κατόπιν κατεβαίνει η θεραπεία και στο φυσικό σώμα. Άλλωστε, ακόμα και το ότι είμαστε παχείς, αδύνατοι, το ότι έχουμε το σχήμα μύτης και κεφαλιού που έχουμε, είναι το αποτέλεσμα των ιδεών και σκέψεων που τρέφουμε. Διορθώνοντας λοιπόν τις ιδέες, αργά ή γρήγορα θα διορθωθεί και όλη η υπόλοιπη ζωή μας.

Όποιος αποθαρρύνει τη φιλοσοφία και ωθεί τους άλλους σε επιφανειακή ζωή, δημιουργεί δεσμά για τον εαυτό του. Ας μην ωθούμε τους άλλους στην περιοριστική ζωή του υλισμού. Ας μην ακρωτηριάζουμε το πνεύμα κανενός, αποθαρρύνοντας τη φιλοσοφία, τον αγώνα για την ενσάρκωση της ψυχής…


Σάββατο, 10 Ιουλίου 2010

Μεντιουμισμός, επικοινωνία με νεκρούς και channeling

Πολύς κόσμος έχει τη περιέργεια να έρθει σε επαφή με νεκρούς συγγενείς ή άλλες ψυχές, για να λάβει διάφορες πληροφορίες. Όμως πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα μέντιουμ που υποτίθεται ότι έρχονται σε επαφή με τους νεκρούς, ουσιαστικά επικοινωνούν με τα αστρικά κελύφη των νεκρών και όχι με την ίδια τη ψυχή των νεκρών.

Ο άνθρωπος όταν πεθαίνει, αφήνει πίσω το φυσικό του σώμα, το οποίο αρχίζει να αποσυντίθεται. Η ψυχή μένει για κάποιο καιρό στο αστρικό πεδίο, όπου κατόπιν πεθαίνει και στο αστρικό πεδίο και αφήνει εκεί το αστρικό του πτώμα, το αστρικό κέλυφος. Αυτό το αστρικό κέλυφος είναι το οικοδόμημα των διαφόρων συναισθημάτων που λειτουργούσε το άτομο κατά την ένσαρκη ζωή του.

Μόλις η ψυχή εγκαταλείψει το αστρικό σώμα για να πάει στο νοητικό πεδίο, αρχίζει και το σώμα αυτό να αποσυντίθεται, όμως είναι μια αρκετά αργή διαδικασία σε σχέση με την αποσύνθεση του φυσικού σώματος. Έτσι στα αστρικά πεδία έχουμε δυστυχώς το φαινόμενο-μόλυνση της αιώρησης πάμπολλων τέτοιων κελυφών που διαλύονται με βραδείς ρυθμούς. Το φαινόμενο αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί, ή να μειωθεί ιδιαίτερα ο χρόνος διάλυσης του αστρικού κελύφους, αν οι άνθρωποι κατά την ένσαρκη ζωή τους εξάγνιζαν το αστρικό τους σώμα, το συναισθηματικό σώμα δηλαδή.

Τα μέντιουμ λοιπόν έρχονται σε επαφή με αυτά τα αιωρούμενα κελύφη, τα οποία σαν ζόμπι* κινούνται προς κατευθύνσεις που έχουν συνάφεια με το υλικό τους. Τα αστρικά αυτά κελύφη κουβαλούν διάφορες πληροφορίες από την ένσαρκη ζωή του ατόμου, αληθινές και πλασματικές πληροφορίες για τη ζωή του ατόμου και των κοντινών του προσώπων. Από αυτές τις πληροφορίες αντλεί το μέντιουμ και ‘εντυπωσιάζει’ έτσι τους ακροατές και όποιον έχει προσφύγει σε αυτούς.

Το πρόβλημα είναι ότι ο δίαυλος επικοινωνίας που ανοίγει το μέντιουμ, τροφοδοτεί με ενέργεια τα κελύφη αυτά και τους δίνει ζωή, αντί να τα αφήσει να διαλυθούν. Με την επικοινωνία αυτή, το κέλυφος προσπαθεί αυτόματα να προσκολληθεί στο άτομο με το οποίο ανοίγεται η επαφή αυτή και να το κατέχει. Γι’ αυτό τα μέντιουμ είναι συνήθως υπό κατοχή, ενώ η επαφή μαζί τους είναι αρκετά ανθυγιεινή και η αύρα τους αρκετά υπνωτιστική, μολυσμένη και απορροφητική.

Όσο για τα channelings, που είναι και της μόδας, υπάρχει παρόμοιος κίνδυνος. Συχνά όσοι κάνουν channeling, είτε έρχονται σε επαφή με διάφορες οντότητες όχι ιδιαίτερα υψηλές, ή ακόμα και χαμηλές/δαιμονικές, ή έρχονται σε επαφή ακόμα και με αστρικά κελύφη, ή απλά το άτομο κάνει “channeling” του ίδιου του εαυτού και των σκέψεών του…

Το θέμα όμως είναι ότι δεν χρειαζόμαστε τέτοιες πρακτικές. Η ορθή σκέψη και η κοινή λογική ας αντικαταστήσουν τα επικίνδυνα ‘άλματα’ που επιχειρεί να κάνει κάποιος μέσω channeling. Ο ανώτερος εαυτός μας άλλωστε μπορεί να παρέχει ο,τι πληροφορία έχουμε ανάγκη, αρκεί να φροντίζουμε να ενωνόμαστε με Εκείνον στο διαλογισμό μας. Η Λογική, Ορθή Σκέψη είναι η σκέψη του ανώτερου εαυτού μας.

Επίσης, δεν είναι σωστό να απασχολούμε τις ψυχές των νεκρών με το να τις καλούμε, γιατί οι ψυχές που φεύγουν έχουν τις δικές τους υποχρεώσεις και δεν πρέπει να προσπαθούμε να τις γυρνάμε πίσω στη γη, είναι εγωιστικό κάτι τέτοιο. Είναι όμως καλό να προσευχόμαστε στον Κύριο γι’ αυτές…


*Η ‘μυθολογία’ των ζόμπι σχετίζεται και με τα αστρικά κελύφη αυτά, όπως επίσης και με διάφορες άλλες οντότητες που προσπαθούν να κατέχουν τους ανθρώπους για να τους απομυζούν την ενέργεια.



(Όποιος ενδιαφέρεται για τα θέματα που θίχτηκαν στο άρθρο αυτό, μπορεί να διαβάσει το βιβλίο Breakthrough to higher psychism, του Torkom Saraydarian. Αποσπάσματα από το βιβλίο έχω αναρτήσει στο Worshipping the Fire.)


Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

Η ταπεινότητα είναι συνεχής αυτό-ανακάλυψη

Η ταπεινότητα είναι συνεχής αυτό-ανακάλυψη αλλά και αυτό-αποκάλυψη, όπως επίσης και διαρκής αυτό-καταστροφή. Καταστρέφουμε δηλαδή συνεχώς τις εικόνες που πάμε να χτίσουμε για τον εαυτό μας, καταστρέφουμε τα εγώ: ‘είμαι αυτό, είμαι εκείνο’…

Η ταπεινότητα είναι ενάντια σε κάθε αδράνεια ταύτισης. Μόλις πάμε να ταυτιστούμε με μια ιδέα για τον εαυτό μας (δηλαδή μόλις πάμε να χτίσουμε κάποιο εγώ), πρέπει να την καταστρέφουμε και να μένει το μηδέν. Η ταπεινότητα είναι αυτό-μηδενισμός.

Μέσα από αυτή τη συνεχή αυτό-καταστροφή και αυτό-αποκάλυψη, έρχεται ταυτόχρονα και συνεχής αυτό-ανανέωση. Γιατί, αν δεν αφήσουμε να χτιστούν κελύφη του εγώ, τότε η ενέργειά μας ανανεώνεται διαρκώς, λαμβάνουμε νέα ζωή και έμπνευση.

Έτσι πρέπει να προσέχουμε πολύ τι λέμε στον εαυτό μας και στους άλλους για εμάς. Να αποφεύγουμε κάθε φράση του τύπου ‘εγώ είμαι αυτό, εγώ είμαι εκείνο’. Να αποφεύγουμε κάθε ταμπέλα και ταύτιση γιατί έτσι χτίζουμε μικρά φέρετρα για τον εαυτό μας.

Αυτή η συνεχής καταστροφή του εγώ μάς αφήνει πραγματικά ελεύθερους! Αυτή είναι πραγματική ελευθερία, η μη-ταύτιση, η συνεχής αυτό-ακύρωση, το να στεκόμαστε αιωρούμενοι στο κενό και να μας κινεί και να μας πλάθει η Θεία Νόηση όπως θέλει Εκείνη – και η Θέλησή της είναι πάντα πανέμορφη, πανευφυής, αγαθή και δημιουργική, σε αντίθεση με τα εγώ μας που είναι άσχημα, κουτά, εγκλωβιστικά - είναι τα φερετράκια μας.

Φυσικά για να γίνεται πράξη αυτή η αυτό-ακύρωση, πρέπει να βάλουμε στη ζωή μας το διαλογισμό και τη προσευχή, που ακριβώς είναι η πράξη παράδοσης του εγώ: με το διαλογισμό αφηνόμαστε ανοιχτοί, σαν ένα καλάμι που περνάει ο αέρας από μέσα του, ενώ με τη προσευχή ανατείνουμε το είναι μας προς τα πνευματικά Ύψη, προς τον Εαυτό-Θεό, προς το Φως της Πηγής. Η τακτική εξάσκηση στο διαλογισμό και τη προσευχή, θα φέρει σε κάποια φάση την απαραίτητη εγρήγορση με την οποία θα καταστρέφουμε αμέσως τις ταυτίσεις που ασυναίσθητα πάμε να χτίσουμε στο είναι μας. Και έτσι θα ανανεωνόμαστε συνεχώς, θα ζούμε ελεύθεροι από ταυτίσεις κάθε στιγμή.


Κυριακή, 4 Ιουλίου 2010

Ο εγωισμός είναι (και) πλήξη

Μια εγωιστική και εγωκεντρική ζωή είναι εξαιρετικά βαρετή, καθώς δεν μας ανανεώνει την ενέργεια. Και το δυστύχημα είναι ότι οι εγωκεντρικοί άνθρωποι υποφέρουν από πλήξη και δεν το συνειδητοποιούν! Κι έτσι προσπαθούν να βρουν χίλιες δυο δραστηριότητες και διασκεδάσεις απ’ τις οποίες να αντλήσουν ενέργεια – ο βαμπιρισμός που λέμε.

Άλλωστε όλη η αυθεντική δημιουργικότητα προκαλείται από την αγάπη, και ωθείται από την αναγνώριση και κατόπιν προσπάθεια κάλυψης των αναγκών των άλλων ανθρώπων, των ζώων, της φύσης και της κοινωνίας. Ένας εγωιστής και εγωκεντρικός άνθρωπος δεν έχει επίγνωση αυτών των αναγκών, αλλά ούτε καν και των δικών του! Γιατί αναγνωρίζοντας και καλύπτοντας τις ανάγκες των άλλων, ουσιαστικά αναγνωρίζουμε και καλύπτουμε τις δικές μας ανάγκες…

Ακόμα και σε περιβάλλοντα ή κύκλους πνευματικούς, βλέπουμε ανθρώπους που αναζητούν τη πνευματικοποίηση με έναν εγωκεντρικό τρόπο: ‘ήρθα σε επαφή με τις τάδε οντότητες, πήρα την τάδε μύηση, ένιωσα αυτό, βίωσα εκείνο…’ Ναι, οκ. Αλλά αυτή η κατάσταση θυμίζει τον ακραίο εγωκεντρισμό και αυτό-αποκλεισμό ή τη πνευματική απομόνωση των χρηστών ναρκωτικών, που αποκόβονται από τον κόσμο και ηδονίζονται, έχοντας παραισθήσεις με ουσίες… Η πνευματικότητα δεν είναι ηδονισμός, δεν είναι ‘αναζήτηση της ευτυχίας’ ή ‘οραμάτων’, είναι πρώτα απ’ όλα υπηρεσία.

Επίσης, η εγωιστική ‘πνευματική ανακύκλωση’, ενέχει κινδύνους για το άτομο. Αν δεν υπηρετεί με κάποιο τρόπο, οι ενέργειές του θα λιμνάζουν, δεν θα γειώνονται, κάτι που μπορεί να προκαλέσει νευρώσεις και άλλες διαταραχές.

Αν δεν ζούμε για τους άλλους, δεν ζούμε πραγματικά. Ο παράδεισος είναι ο τόπος όπου ο καθένας μας ξεχνά τον εαυτό του και φροντίζει τους άλλους, καλύπτοντας τις ανάγκες τους. Έτσι δεν θα έχουμε την έγνοια για τις προσωπικές ανάγκες, καθώς θα μας τις καλύπτουν οι άλλοι! Αλλά φυσικά για να γίνει αυτό, θα πρέπει πρώτα εμείς οι ίδιοι να ξεχάσουμε τον εαυτό μας στην υπηρεσία των άλλων.

Πολλοί θα πουν πράγματα όπως ‘κι εγώ φρόντιζα τους άλλους αλλά δεν μου βγήκε σε καλό’. Ή ‘αν δεν εξελίξουμε ή αγαπήσουμε τον εαυτό μας δεν μπορούμε να αγαπήσουμε τους άλλους’. Στη πρώτη περίπτωση, το άτομο δεν είχε ξεχάσει τον εαυτό του αλλά υπηρετούσε τους άλλους με κρυμμένα εγωιστικά κίνητρα. Στη δεύτερη περίπτωση, έχω να πω ότι απλά η εξέλιξη η δική μας δοκιμάζεται στο καθρέφτη των σχέσεων, των σχέσεων με τους ανθρώπους, τα ζώα, τη φύση, τη κοινωνία και την υπηρεσία αυτών. Τι νόημα έχει η έκσταση στο διαλογισμό αν δεν βγούμε κατόπιν να προσφέρουμε την ενέργεια που λάβαμε στη κοινωνία; Όχι μόνο δεν έχει νόημα, αλλά μπορεί να προκαλέσει και βλάβη, όπως είπα παραπάνω. Λαμβάνουμε ενέργεια (στο διαλογισμό) για να τη δώσουμε και όχι για να ηδονιστούμε, να ‘ευχαριστηθούμε’ και να βιώσουμε ‘πληρότητα’!

Ας μην είμαστε εγωιστές. Το εγωιστικό κάρμα είναι το χειρότερο, και είναι πάνω απ’ όλα ανευθυνότητα.


Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)