Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011

Σχέσεις και πνευματικότητα

Οι σχέσεις είναι η αντανάκλαση της εσωτερικής μας κατάστασης. Και όταν λέμε σχέση, εννοούμε ενότητα. Έτσι, αν έχουμε προβλήματα στις σχέσεις μας ή αν νιώθουμε μοναξιά, σημαίνει ότι η σχέση με τον Εαυτό έχει προβλήματα και ότι δεν βιώνουμε ενότητα με τον Εαυτό.

Βέβαια υπάρχουν σχέσεις που είναι φαινομενικώς αρμονικές αλλά η βάση τους είναι μόνο μια ενστικτώδης ένωση, ενώ τα άτομα συνεχίζουν να βιώνουν αίσθημα ανικανοποίητου, που δείχνει ότι δεν έχουν πραγματώσει τη πραγματική Σχέση/Ενότητα με τον Εαυτό, και είναι μόνοι τους ουσιαστικά… Γι’ αυτό, το δείγμα για το αν είναι πετυχημένες οι σχέσεις μας ή όχι, δεν είναι η εξωτερική αρμονία και μια φαινομενική ενότητα με κάποιο ταίρι, αλλά η έλλειψη διτότητας και εσωτερικής διχόνοιας και σχίσματος. Γιατί οι σχέσεις είναι προσωπική υπόθεση, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται.

Εσύ έχεις Σχέση;

Πηγαίνοντας παραπέρα, πρέπει να γνωρίζουμε ότι στις ερωτικές σχέσεις, λόγω της βαθιάς ένωσης των ενεργειακών πεδίων των δύο ατόμων και της αναπόφευκτης ανταλλαγής ενεργειών που γίνεται, φορτωνόμαστε σκεπτομορφές, ανασφάλειες, άγχη, συμπεριφορές και χαρακτηριστικά των άλλων, στοιχεία που κάνουν καιρό, μήνες και χρόνια για να καθαρίσουν απ' τη φυσιολογία μας. Μπορεί για παράδειγμα να γίνουμε πιο σκληροί, πιο ευαίσθητοι, να αποκτήσουμε ανασφάλειες που δεν είχαμε, αλλά και θετικά στοιχεία. Φανταστείτε τι γίνεται με όσους αλλάζουν συχνά ερωτικούς συντρόφους - ο χαρακτήρας και η ψυχή τους μπορεί να αλλοτριωθεί και να χάσουν τις δικές τους αξίες, καθώς ασυναίσθητα υιοθετούν τις αξίες άλλων. Ο άνθρωπος χωρίς αυθεντικές αξίες, δεν θα μπορέσει να κάνει σωστές επιλογές στη ζωή του.

Γι' αυτό θέλει προσοχή, οι σχέσεις δεν είναι πανηγύρι για να "περνάμε καλά" αλλά άσκηση συνεργασίας για μεταμόρφωση κι εξέλιξη. Κρατάμε ο ένας τα βάρη του άλλου, μοιραζόμαστε ενέργειες, για να τις μετουσιώσουμε, και όσο πιο συνειδητά γίνεται αυτή η διαδικασία, τόσο πιο ανεκτικοί θα είμαστε και τόσο περισσότερο νόημα θα αποκτούν οι σχέσεις μας. Φυσικά, για τα στοιχεία που φορτωνόμαστε δεν φταίει ο άλλος, είναι καρμικά, αλλιώς δεν θα είχαμε τους 'υποδοχείς' για να φορτωθούμε τις ενέργειες και τα χαρακτηριστικά αυτά. Έτσι δεν πρέπει να βιαζόμαστε να κατηγορούμε το σύντροφό μας για όσα μας ‘φορτώνει’.

Ας αντιμετωπίσουμε λοιπόν τις σχέσεις σαν ένα καθρέφτη. Μόνο όταν ξεφύγουμε από τον σεληνιασμό (την αντανάκλαση του εαυτού στον άλλον) και μπορέσουμε πραγματικά να δούμε τον άλλον για αυτό που είναι, θα έχουμε αγγίξει την πραγματική αγάπη.


1 σχόλιο:

Δημήτρης Μαχαίρας είπε...

""" Μόνο όταν ξεφύγουμε από τον σεληνιασμό (την αντανάκλαση του εαυτού στον άλλον) και μπορέσουμε πραγματικά να δούμε τον άλλον για αυτό που είναι, θα έχουμε αγγίξει την πραγματική αγάπη.."""

Κρατώ αυτό το τελευταίο...
Να βλέπουμε τον άλλον για αυτό που είναι
Και όχι σαν αντανάκλαση του εαυτου μας …
Όσο για τα υπόλοιπα που προανέφερες
Καλύτερα μόνος πάρα με το λάθος άτομο ...

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)