Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

Παρελθόν, Παρόν, Μέλλον, Άπειρο

Κυκλοφορούν πολλές new-age διδασκαλίες που μιλούν για εστίαση στο παρόν. Όμως οι ακόλουθοί τους έχουν τις ίδιες φοβίες, τα ίδια άγχη, την ίδια έλλειψη γείωσης που είχαν και πριν. Γιατί δεν λειτουργούν λοιπόν αυτές οι θεωρήσεις;

Ο άνθρωπος γενικά πάσχει από βαρύ σεληνιασμό, από χαμηλούς κραδασμούς. Πάσχει από προσκόλληση στο παρελθόν, από αδράνεια – οι φόβοι, οι νοητικοί και συναισθηματικοί βασανισμοί είναι προϊόν προσκόλλησης στην αδρανή ύλη. Για να θεραπεύσει και να ξεπεράσει το αδρανές, σεληνιακό υλικό της φυσιολογίας του, πρέπει να μάθει να προβάλλει τον εαυτό του στο Μέλλον, στην Απειροσύνη. Η Απειροσύνη είναι το γιατρικό για τον σεληνιασμό.

Η εστίαση στο Μέλλον, θεραπεύει τη προσκόλληση στο παρελθόν και γι’ αυτό μάς προσγειώνει στο παρόν. Όμως κάθε τάση για αδράνεια είναι υποτροπή προς το παρελθόν, οπότε ο αγώνας για το Μέλλον πρέπει να είναι διαρκής, ακατάπαυστος.

Αν καταλάβουμε ότι ο συνεχής αγώνας προς το Μέλλον είναι το γιατρικό για τη μιζέρια της ζωής και η θεραπεία του θανάτου, θα εξασκούμαστε πιο συχνά σε αυτήν την προβολή, στον διαλογισμό μας και στη καθημερινότητά μας. Ο διαλογισμός πρέπει να έχει σαν στόχο το Μέλλον, την Απειροσύνη.

Ας φέρουμε φρέσκο πνευματικό αέρα, φως και υγεία στη ζωή και τη φυσιολογία μας με το να εξασκούμαστε στη προβολή μας στο Μέλλον. Δεν είναι μια διανοητική προβολή και ‘ελπίδα’ για ένα μελλοντικό γεγονός, αλλά η προβολή του ίδιου μας του νου προς το Άπειρο…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)