Πνευματικοτητα - Συνειδητοτητα - Ελευθερια

Μερικά καινούργια και παλιότερα άρθρα μου σχετικά με τη πνευματικότητα και το διαλογισμό.

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

Προετοιμασία για το θάνατο – Αθανασία

Η προετοιμασία για το θάνατο θα πρέπει να είναι η πρώτη προτεραιότητα στη ζωή μας. Και προετοιμασία για το θάνατο σημαίνει πραγμάτωση της αθανασίας.

Στόχος της ζωής μας είναι να αυξήσουμε τη συνειδητότητά μας, ώστε όταν αφήσουμε το φυσικό σώμα να έχουμε αρκετή επίγνωση και να κινηθούμε συνειδητά στους λεπτοφυείς κόσμους αντί να πέσουμε σε ύπνο και να είμαστε έρμαια διάφορων επιρροών, εντυπώσεων και του κάρμα. Η αύξηση της συνειδητότητας είναι αποτέλεσμα αύξησης της ψυχικής ενέργειας. Όσο περισσότερη ενέργεια έχουμε, τόσο πιο πολλά μέρη της ψυχικής μας φυσιολογίας φωτίζονται. Πραγματώνοντας το ψυχικό μας δυναμικό, αντί να ζούμε μόνο σαν φυσικά σώματα, αποκτούμε σταδιακά συνέχεια της συνειδητότητας. Και από ένα σημείο και μετά, η συνέχεια της συνειδητότητας είναι η πραγμάτωση της αθανασίας.

Γιατί δεν συζητά ο κόσμος για την αθανασία, παρά μόνο την έχει κάνει ταμπού, και το εγώ του συχνά έχει διαστρέψει αυτή την έννοια σε κάτι αρνητικό, δίνοντάς της μια ματαιόδοξη χροιά; Είναι μια κλασσική τεχνική των δυνάμεων της Άρνησης, να προσδίδουν αρνητικές έννοιες σε λέξεις που δείχνουν προς κάτι ιερό, αξιόλογο ή ευγενές. Η αθανασία ωστόσο είναι το πεπρωμένο μας. Αλλά όχι η αθανασία του φυσικού σώματος, του οποίου τα χρόνια ζωής μπορεί να έχουν τη δυνατότητα να επιμηκυνθούν, ωστόσο δεν είμαστε προορισμένοι για να ζήσουμε στη γη μόνο ή σε κάποιον άλλο πλανήτη μόνο. Στα διάφορα σχολεία πηγαίνουμε για να αποφοιτήσουμε ή να υπηρετήσουμε σαν δάσκαλοι και όχι για να μείνουμε για πάντα.

Έπειτα, ο μέσος άνθρωπος τρέφει για το θάνατο ανάμικτα αισθήματα φόβου και προσμονής λύτρωσης – και τα δυο ωστόσο είναι αυταπάτες. Ο θάνατος είναι όντως λύτρωση, όχι όμως με την έννοια που κάποιος ασυνείδητα δίνει ότι θα πεθάνει και θα του φύγουν τα βάσανα. Γιατί αν δεν έχει εξαγνιστεί κανείς ενώ ήταν εν ζωή, θα κουβαλά μαζί του όλες τις συσσωρεύεις του, εκτός απ’ το φυσικό σώμα που διαλύεται.

Ο θάνατος ωστόσο είναι λύτρωση στη περίπτωση που έχουμε χτίσει το ψυχικό μας όχημα και μπορούμε να μεταβούμε σε αυτό – κάτι που μπορεί να γίνει και ενόσω είμαστε σε φυσικό σώμα. Τότε ζούμε μια λυτρωμένη ζωή, καθώς έχουμε πεθάνει επί της ουσίας – έχει πεθάνει το εγώ και περνά ο άνθρωπος σε μια λαμπρή, υπερβατική ψυχική ζωή.

Γι’ αυτό ας μάθουμε στο διαλογισμό μας να βγαίνουμε στα ανώτερα ψυχικά πεδία, ας κάνουμε το σπίτι μας εκεί, ένα σπίτι που δεν γκρεμίζεται με τον παραμικρό σεισμό ή τσουνάμι…

Η επιτυχία της ζωής κρίνεται απ’ την επίτευξη της αθανασίας.

2 σχόλια:

Σπήλιος είπε...

Αγαπητή φίλη η ανάρτησή σου είναι πολύ εμπεριστατωμένη, θα σε παρακαλούσα να μας υποδείκνυες τους πρακτικούς τρόπους προσέγγισης αυτού του τρόπου της αθανασίας.
Σε ευχαριστώ

Elena είπε...

Ο πρακτικός τρόπος είναι διαλογισμός και υπηρεσία, οι δυο πόλοι της ίδιας κολώνας.
Διαλογισμός όπου ο νους μας θα επεκτείνεται διαρκώς στην Απειροσύνη. Υπηρεσία που θα πραγματώνει τις πνευματικές αυτές επιτεύξεις, σε πεδίο της ζωής ανάλογο με τα ταλέντα και χαρίσματά μας.

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)